Lester’s definitieve keuring

Vandaag was het zover. Lester krijgt zijn laatste keuring. Vanochtend om 9.00 moesten wij hem brengen bij de vaste dierenkliniek van Desudo in Emmeloord. Hier krijgt hij een laatste check om te kijken of zijn lichaam het zware werk van een blindengeleidehond aankan. 

Toen Tina en ik met Lester binnenkwamen wist hij gelijk hoe laat het was. Hij weigerde op de weegschaal te staan en wilde eigenlijk zo snel mogelijk de kliniek uit. Toen wij hem naar een aparte kennel brachten, zagen wij zijn broertje Levi inmiddels ook al zitten.Ook de kennel wilde hij niet in en verzette zich hevig. Toen hij er uiteindelijk in

zat, zette hij het op een blaffen, iets wat Lester normaal niet zo vaak doet.  Met medelijden lieten wij hem achter. Als eerste werden er röntgen foto’s van hem gemaakt. Dit gebeurt onder volledige narcose omdat er veel foto’s gemaakt worden in de meest vreemde posities. Hier kijkt men of er geen afwijkingen aan de gewrichten zijn. Dit is erg belangrijk voor een geleidehond, omdat het werk wat hij maar liefst 6 jaren moet doen, erg zwaar voor hem is. Het afkeuringspercentage is dan ook 25%. Niet alleen op gewrichten of andere lichaam gebonden oorzaken, maar ook als de hond het werk bijvoorbeeld niet leuk vindt.

De uitslag van de foto’s wordt bekeken door een orthopeed, maar moeten ook nog nauwkeurig worden bekeken door een vakinhoudelijke instantie. De uitslag wordt dan ook pas bekend over 4 tot 6 weken.

Ik mocht Lester om 13.00 uur weer ophalen. Hij was nog een beetje suf van de narcose, maar was weer helemaal blij om mij te zien. De arme hond moest met Lester en nog enkele Desudo honden in de wachtkamer wachten op de volgende tests. Als laatste werden zijn ogen en het gehoor getest. Hier hoorden wij gelijk al dat het helemaal in orde was.

Na afloop mocht mijn vriend weer mee. Buiten kon hij nog even plassen, voordat hij de auto weer in ging. Je ziet duidelijk hoe suf hij nog is.

Natuurlijk hopen wij allemaal dat Lester goedgekeurd wordt. Maar als hij op een vermoeden of iets heel simpels afgekeurd wordt, hoeven wij er geen seconde over na te denken. Dan blijft hij bij ons. De rest van de dag hebben wij het op aanraden van de kliniek, erg rustig aangedaan met hem. Hij mag mondjesmaat eten, niet rennen en het liefst veel rusten. Nou, dat is geen probleem. Slaap lekker vriend.