Gevochten?

Gesneden bij het scheren? Zomaar wat veelgehoorde opmerkingen deze week op het werk. Het antwoord was dan ook een stuk minder spannend dan de hechtingen in mijn gezicht deden vermoeden. Gewoon een drietal moedervlekjes laten wegsnijden door de dermatoloog. Het was een cosmetische ingreep (je) en daarom is er een maximum gesteld door de ziektekostenverzekeraar. Nu was mijn eigen risico voor 2010 al gebruikt en daarom heb ik het maar laten doen. Morgenochtend mogen de hechtingen er al weer uit, mooi op tijd voor de kerst. Niet dat dat mij veel uitmaakt, maar het betekende dat het bij de dermatoloog lekker rustig is en ik inderdaad binnen een week kon worden geholpen. Omdat op het werk morgen de boel extra vroeg dicht gaat, heb ik maar besloten om wat werk vanuit huis te doen, zodat ik niet heen en weer hoef te rijden voor slechts enkele uurtjes.

Vanaf januari ga ik trouwens een andere functie vervullen. In de hoedanigheid als interim manager mag ik voor een paar maanden een nieuwe grote commerciële locatie opstarten. Deze locatie omvat drie locaties in Nederland. Na een aantal maanden ga ik door als overkoepelend manager bij een nog groter bedrijf. Deze laatste lijkt op de locatie die ik voor mijn huidige had (het AMC). Een a la carte restaurant, een groot bedrijfsrestaurant en een zeer uitgebreide banqueting zijn onderdeel van dit bedrijf. Ook dit is een commercieel contract, iets wat mij goed ligt. Grote uitdagingen dus, waar ik veel zin in heb. Deze laatste twee weken gebruik ik dan ook om afscheid te nemen van de relaties en natuurlijk mijn team. Ik zal ze allemaal missen. Zijdelings ben ik al bezig met voorbereidingen, waaronder het inlezen in het uitgebreide contract. Er is maar één minpuntje. Beide locaties zijn in Amsterdam en dat betekent dus filerijden. Openbaar vervoer is voor mij geen optie, want daar heb ik een hekel aan. Je krijgt in de spits een staplaats, mag blij zijn als de boel op tijd rijdt, kost een vermogen en volgens een OV planner duurt het nog langer dat met de auto, inclusief file. Daar wordt je dus niet vrolijk van

Ik wens alle lezers fijne kerstdagen.

En ze hebben hem, hoor

Merlijn en Quintijn zijn al enkele maanden aan het sparen voor een Playstation 3. Het sparen van Merlijn gaat relatief snel, omdat hij een folderwijk heeft. Quintijn daarentegen moest het van zijn zak en kleedgeld hebben, waardoor het nou eenmaal wat langer duurt tot hij zijn doel heeft bereikt. De jongens betalen hem dus samen en en hebben het benodigd aantal Euro’s vorige week gehaald. Vanaf dat moment ben ik dus op het www aan het zoeken naar de beste deal voor hen.Gisteravond had ik deze gevonden en na zelfs op het werk gebeld te zijn wanneer we hem nou gaan halen, heb ik toegezegd dit vanavond te doen. Zojuist zijn we de spelcomputer wezen halen. Er zaten twee controllers bij (was bijna niet te vinden deze combi) en een spel. Alvast voor kerst hebben ze van Tina en mij er nog een spel bij gekregen dus voorlopig zijn de heren wel zoet. Na de benodigde installatie op het thuisnetwerk, updaten en wat profielen aanmaken, konden ze aan de slag. Wat een beeld! Ik had dit wel eens in de winkel gezien, maar nu op mijn gemak en voor het grote scherm imponeert het wel. Toch denk ik niet dat ik zo snel te vinden ben achter deze PS3, want het type spellen waar de jongens van houden, vind ik niet echt interessant. Ik houd het dan ook maar bij de laptop tot er misschien een keer een voor mij leuk spel langs komt.

Lester vermaakt zich trouwens ook opperbest in de sneeuw. Als hij buiten uitgespeelt is, is hij dan ook op zijn vaste plekje te vinden samen met zijn grote vriend Bam Bam, onze oranje kater. Gebroederlijk liggen ze dan tegen elkaar aan te slapen, dromend en wachtend op volgende avonturen.

Het optuigen

Vandaag de uitgegraven boom in de lampjes gezet. In combinatie met de palm, volgens Tina, too much, maar what he heck, het is kerstmaand, hahaha. Ditmaal heb ik ook de verlichte kerstcadeautjes eronder geplaatst.

De palmboom had last van een flink stuk defecte lampjes, dus die heb ik vervangen met een nieuw set in rood (lampjes genoeg). Daarna heb ik de kersttrein in de achtertuin geplaatst. Hier zag ik een klein scheurtje op de naad van de parachute stof en een defect lampje van de laatste wagon. Deze herstel ik komende week wel, want het was niet alleen al een stuk donkerder, maar vooral ook kouder geworden. Lester staat er in ieder geval gekleurd op. Wat is het toch een lekker kereltje.

Kerstboom uitgraven

Een aantal jaren geleden hadden wij het ook al gedaan. Een kerstboom gezaagd in het bos. Staatsbosbeheer stelt elk jaar een groot aantal percelen in het hele land beschikbaar om gratis of voor een kleine vergoeding, een kerstboom te zagen of uit te graven. Veel ruchtbaarheid geven ze er echter niet aan, om een giga aanloop te voorkomen. Vandaag ben ik met Merlijn en Quintijn dus weer naar het Kuinderbos geweest om een mooie kerstboom voor in de tuin te scoren. Bij de werkschuur van Staatsbosbeheer aangekomen, groeiden er alleen van die hele ielige boompjes, niet hoger dan een meter. Veel mensen waren druk bezig om deze te zagen of uit te graven, maar wij werden een beetje treurig van dit formaat. Groot, moet onze boom zijn. Zo groot dat hij nog maar net in de auto kan. Gelukkig stond er op een bord geschreven dat als je een grotere boom wenste, je naar een andere locatie in de buurt kon. Snel de auto weer in en een paar honderd meter verderop geparkeerd. Na een stukje lopen door de blubber, kwamen wij aan bij de grotere jongens en hebben we met z’n drieën een mooi exemplaar uitgezocht. Op deze locatie kost een boom tot 2 meter € 6,- en elke meter hoger € 5,- erbij, maar wij hoefden slechts €6,- af te rekenen voor de bijna 4 meter lange boom. Mazzel dus. Na een flink gesjouw begon het inladen in de auto. Met de kruin op het dashboard en de kluit nog net in de kofferbak zijn we gaan rijden. Het interieur rook direct heerlijk naar dennenboom, de kerstmuziek klonk uit de radio en de jongens waren blij. Gezellig hoor zo’n mannen middagje. We gaan dit elk jaar maar doen, denk ik.

Thuis aangekomen de boom direct in een plastic kweekkuip gezet en de auto van aarde ontdaan. Morgen gaan we de boom een beetje optuigen, want eerst moeten er nog boodschappen worden gedaan.

Dag Sinterklaasje, dahaa…….

Zoals je waarschijnlijk al had kunnen vermoeden, heb ik (wij allen hier trouwens) meer met kerst dan Sinterklaas. Meestal is 5 december nog niet afgelopen of de kerstdecoratie zit er bij huize van Dijk al in. Zo ook vandaag. Geen letters, marsepein, of zelfs kadootjes in onze schoen, maar gewoon een heerlijk relaxte dag, die begon met uitslapen. Geen verplichte bezoekjes, maar gewoon lekker rustig. Vannacht had ik al gezien dat het flink aan het dooien was. Ik vond het dan ook een goed idee om de auto van zout en vuil te ontdoen, voor het weer gaat vriezen. Terwijl ik druk bezig was met de hogedrukreiniger, was Tina begonnen met het opzetten van de kerstboom. Hmmm, hierdoor kreeg ik toch weer een beetje de kriebels en besloot mee te doen. Ik ben daarom maar buiten gaan versieren, terwijl zij binnen bezig was. Lester en BamBam vonden alles prima en lagen gebroederlijk naast de verwarming in diepe slaap.

Ik heb nog getwijfeld om de kersttrein vandaag op te zetten, maar heb besloten om dit volgend weekeinde te doen. Het was inmiddels al na vieren en binnen een uur is het dan eigenlijk te donker om met elektriciteit te klooien. Nadat ik buiten klaar was heb ik Tina nog even geholpen en zag twee kereltjes in diepe slaap, vlak naast de kerstboom. Man, man, wat kunnen die twee zwijnen. Maar Lester slaat alles. Daar kan zelfs BamBam niet aan tippen.

De kerstboom is typisch Amerikaans. Dat kan ook bijna niet anders, want op de boom en verlichting na, komt verder alles daar vandaan.

Ik word nog handig!

Gisteren heb ik bij een Ford dealer een oliekoelerthermostaat besteld. Vandaag was deze al binnen, en tussen de bedrijven door, heb ik hem snel opgehaald. Ik heb gelijk maar twee liter van de juiste koelvloeistof meegenomen, want tijdens het monteren van de thermostaat, loopt er nogal wat weg.

Het vermoeden dat deze thermostaat defect was had ik opgedaan op een Ford forum. Hier had ik ook een duidelijke instructie gevonden (met foto’s) hoe ik te werk moest gaan.

Terwijl het gas kanon loeide, ben ik te werk gegaan. Het duurde iets langer dan gepland, want af en toe werd ik flink afgeleid door programma’s op de televisie die ik afgelopen weekend in de garage had aangesloten (lekker decadent, niet?).

De instructies waren zelfs voor een leek als ik te volgen en na het losmaken en iets ombuigen van de EGR, kon ik erbij. De ratelsleutel was eigenlijk iets te lang voor dit priegelwerk, dus die heb ik ingekort, zodat ik voortaan ook op de kleine plekjes kan komen. De wasteil onder de auto deed goede dienst. Er kwam wel zeker een liter of drie uit, waarvan ik 95% kon opvangen. Nadat ik de oude thermostaat verwijderd had, gelijk de boel een beetje schoongemaakt en de nieuwe geplaatst. Dit ging (voor mijn doen) erg goed. Nadat de EGR pijp weer gemonteerd was, de koelvloeistof in de juiste verhouding gemengd (-37graden) en alles gecontroleerd op lekken. Hierna de motor gestart en een proefrit gemaakt. Ik was wel een beetje zenuwachtig, want ik ben nou niet echt een automonteur en je gaat, ondanks dat je de instructies letterlijk hebt opgevolgd, jezelf toch afvragen of je niets vergeten bent.  Maar hij deed weer! Geweldig. De motortemperatuurmeter kwam weer gestaag omhoog en bleef staan waar hij hoort. In het midden! Stiekem ben ik wel een beetje trots. Eerst de auto een grote beurt gegeven en nu een thermostaat vervangen. En dan niet te vergeten de vele honderden euro’s die ik bespaard heb. Ik slaap lekker vannacht, hahaha.

En hoe staat het eigenlijk met Lester? Die lijkt wel met de dag liever te worden. Hij luistert erg goed en is super aanhalig. En een karakter dat hij heeft. Heerlijk. We zijn dolblij dat ons gezin weer compleet is. Als je vijf minuten weg bent geweest, begroet hij je alsof je dagen bent weggeweest, zo blij is hij dan. Het is een lekker kereltje. Binnenkort ongetwijfeld meer Lester story's.

Happy Birthday

Vandaag is Tina jarig. 41 jaar en nog steeds mijn one and only. Gefeliciteerd, schat!

Gefeliciteerd Tina, XXXX

En hij is klaar

Ik doel dan op het groot onderhoud wat ik mijn auto heb gegeven. Dank zij een Ford forum met veel tips en instructies heb ik mooi enkele honderden Euro’s uitgespaard en natuurlijk weer een stukje ervaring erbij.

Vandaag was het de beurt aan de olie en oliefilter en het brandstoffilter. Deze zijn inmiddels allemaal vervangen. Kost wel een half dagje, maar het is leuk werk. Eerst wilde ik nog een brug huren, maar na enkele telefoontjes bleek al gauw dat er wat restricties boven kwamen drijven. Nadelen zoals het verplicht onderdelen afnemen (heb ik al) van de brugverhuurder alsmede het betalen voor gebruik van gereedschap. Dan maar in eigen garage, of liever gezegd er net voor. Dankzij de oprij bruggen, die ik al ruim 20 jaar heb, kon ik er goed bij. De olie heb ik weer keurig in de flacons gedaan zodat ik deze van de week kan afgeven bij het chemisch afval.

Het volgende autoklusje wordt het vervangen van de oliekoeler thermostaat. In de winter wil het interieur niet echt warm worden en kennelijk wordt dit veroorzaakt door laatstgenoemde. Ook hier heb ik een mooie how to, van gevonden op het Ford forum en zal ik zelf uitvoeren.

Dat is snel!

Vandaag is het onderdelenpakket uit Duitsland al binnen. Dat is lekker snel. Lucht, olie, brandstof en interieurfilter. Ik kon natuurlijk niet wachten en heb gelijk het lucht en interieurfilter vervangen. Dit is namelijk erg snel en eenvoudig te doen. Het brandstoffilter doe ik waarschijnlijk dit weekend, want daar komt wat ontluchten bij kijken. Hopelijk heb ik deze week de bestelde olie ook binnen en kan ik de grote beurt afronden.

*Update* Donderdagochtend 7.45 uur wordt er aan de deur gebeld. Een koerier met een pakketje. Nog nooit zo vroeg pakketjes ontvangen, maar ook de olie is nu binnen.

Eindelijk een fiets!

Het is gelukt. Merlijn heeft een nieuwe fiets. Het is uiteindelijk toch gelukt bij de Hema. In Lelystad nog wel. Tina heeft hem vanmiddag opgehaald en bij thuiskomst vanavond heb ik hem gelijk in de wax gezet. Ervaring leert zeg maar. De vorige (Gamma) fiets, roestte al binnen zes weken, dus dat was wel een afknapper. Nu heb ik minutieus de velgen, schroeven en al wat nog meer snel aangetast wordt, een mooie laag gegeven. Nu maar hopen dat de fiets niet, net als de vorige, snel uit elkaar dondert.

Ook lagen er twee pakketjes op mij te wachten. Het eerste is de bestelde Furminator voor Lester. Nu was mij inmiddels wel, bekend dat deze borstels voor huisdieren de beste zijn op de markt, maar de € 47,= per stuk hield mij toch enigszins tegen. Voor een borstel! Via Amazon.com zag ik toevallig deze borstel voor net over GBP 10,- inclusief verzendkosten. Bestellen maar. Zojuist gelijk uitgepakt en Lester meegenomen naar de garage. Even testen. En inderdaad het is een geweldig ding. Lester bevalt het ook aan de zwieberende staart te zien, dus iedereen blij. Of het een originele is, zou ik niet weten. De verpakking en borstel zien er hetzelfde uit, dus ik maak mij niet druk.

Het andere pakketje was van Shell. Omdat ik frequent V-Power tank ben ik uitgenodigd voor de V-Power club. Lekker belangrijk, eerlijk gezegd, maar standaard dubbele Airmiles, en nog een aantal voordeeltjes zijn altijd wel leuk. En bovenal gratis. Een automagazine zat er al bij. Heb ik weer wat te lezen.

Klussen met kijkers

Vandaag lekker wezen klussen aan de auto. Afgelopen week was het koud geweest in de nacht en daardoor waren de autoruiten bevroren. Normaal heb ik daar niet zo’n last van omdat de auto in de garage staat. Maar sinds een aantal maanden staat hij buiten in verband met het geklus en rommel in de garage (morgen ga ik daar wat aan doen). Nu moest ik dus eigenlijk krabben, maar dacht daar wel mee weg te komen door de voor en achterruitverwarming aan te zetten. Wat op de zijruiten zat, leek op condens dus even de ramen op en neer. Er kwam rechtsvoor een nogal apart geluid uit de deur en het raam wilde ook niet meer open of dicht. Oeps! Na wat gepiel deed de motor het weer en met gesloten raam kon ik dus toch, zij het met een kwartiertje vertraging, naar mijn werk.

Vandaag besloot ik om het deurpaneel te verwijderen om te kijken wat er loos was voor dat het erger wordt. Het duurde helaas wat langer dan gepland, maar na demontage van bijna alles wat er aan de deur hangt had ik de boosdoener gevonden. De spoel in de raammotor was de boosdoener. Gelukkig was het vrij simpel om deze weer te monteren zoals bedoeld en kon ik de boel weer mooi dichtmaken. Ik heb gelijk de binnenkant maar schoongemaakt, en delen ingevet, want zo vaak kom ik niet in het binnenste van de autodeur. De raambeweging gaat weer soepel en geluidloos en alles zit er weer op zoals het hoort. Een succesvolle actie dus.

Tijdens het klussen had ik de smaak te pakken en heb ik gelijk maar wat artikelen besteld via eBay. Hier had ik afgelopen week een origineel Ford onderhoudspakket gevonden voor een véél lagere prijs dan bij de dealer. Ook de originele Ford motorolie vond ik op internet voor de helft van de prijs. Normaal gaat de auto voor onderhoud altijd naar Ford en ben ik bijna € 400,- kwijt voor een grote beurt, maar nu ga ik de grote beurt zelf uitvoeren. Het verschil van ruim € 250 vind ik het proberen waard. Ik probeer wel een brug te huren bij een doe het zelf garage, want dat is gewoon makkelijker.

Na het klussen ben ik met Tina naar de Hema geweest. Hier zijn momenteel omafietsen in de aanbieding en Merlijn staat na het debacle bij de Gamma, bovenaan de lijst. Onderweg ernaar toe besloten we om er maar twee te kopen, zodat Quintijn ook gelijk klaar was. Bij de lokale Hema had men alleen nog één showmodel, dus dat schoot niet op. De klantenservice heeft wat rondgebeld voor ons en in Almere werden de twee laatste voor ons gereserveerd. Toen we er waren werd ik gelijk een beetje chagrijnig. De fietsen waren niet meer in doos en stonden in de zaak afgemonteerd en wel. Dat betekende dat ik zelf kon gaan sleutelen om de fietsen te kunnen transporteren. Dit afmonteren was duidelijk door een ingehuurde zaterdagkracht gedaan, want het één zat er scheef op terwijl er bij de ander weer wat ontbrak. Ook de dikke stoflaag op de fietsen deed mijn humeur geen goed. Hoe moeilijk is het om de fietsen schoon te houden? Wat opviel was dat de fietsen (binnen) op slot stonden. Kennelijk is dit nodig in Almere Buiten. Na wat geklaag van mijn zijde werd al gauw bekend dat één van de fietsen al een nieuwe eigenaar had gehad voor een weekje, en dat zij hadden geklaagd over een raar geluid in de fietskast en de fiets hadden geretourneerd. Maar Hema had zelf niets kunnen vinden en daarom de fiets weer in de winkel gezet. Als wij wat hoorden zou er natuurlijk gelijk een monteur gratis langskomen om de fiets te herstellen. ja da haag. Toen ik ook nog een beginnende roestplek, op de in onze ogen tweedehands fiets, zag was de deur snel gevonden. Dag Hema Almere Buiten. Morgen maar even op het web kijken of er nog fietsen zijn bij een ander Hema filiaal. Wel in doos natuurlijk, want klussen, dat doen we zelf.

Merlijn 14 jaar

Van harte gefeliciteerd jongen.

Na een halve dag werken ben ik samen met Tina boodschappen wezen doen. Er moest gebak gehaald worden. We zagen trouwens ook een mooie fiets voor hem, maar omdat hij er zelf niet bij was hebben we die nog maar niet gehaald. Die komt dus nog. Merlijn is vandaag 14 jaar geworden en eind van de middag komt er visite. veertien jaar, schoenmaat 46 en een lengte, tjonge. Kinderen worden héél snel groot. Na een aantal uurtjes zijn we gaan bowlen met het gezin. Oma en neef Laurence waren er ook bij. Lester kon niet mee, want sinds hij geleidehond af is, zijn dit soort privileges nu eenmaal voorbij. Het is al een tijdje geleden dat wij allen gebowld hadden, dus er was meer lol dan resultaat. Er vlogen dan ook meer ballen naast de baan dan tegen de kegels.

November is een echte verjaardag maand bij ons. Eerst ben ik zelf jarig, Merlijn als tweede en Tina volgende week. Lekker druk dus. Hij wilde graag geld voor zijn verjaardag, want hij spaart voor een Playstation 3. Dit doet hij samen met Quintijn, maar aangezien Merlijn een folderwijk heeft gaat het beduidend sneller bij hem en heeft hij zijn deel inmiddels al binnen. Binnen enkele weken is Quintijn ook zo ver en dan gaan we voor een mooie aanbieding.

Je raadt het niet!

Terwijl ik vanochtend nog geen koud half uurtje op mijn werk was, ging de telefoon. Het was Tina, “ je raadt het nooit” zei ze. “We hebben de lotto gewonnen?” “Nee.” “Wat dan?” riep ik nieuwsgierig. “Lester is afgekeurd en we mogen hem komen halen.” Even was ik stil. In gedachten was ik al aan het denken hoe snel ik weg kon van het werk. Ineens bedacht ik dat de reden van afkeuring wel eens een vervelende kon zijn en vroeg ik gelijk waarom. Lester is afgekeurd op enkele punten. Hij is te sterk, te speels en te snel afgeleid. Ook was hij niet te paaien met trainingsbrokjes, want die deden hem niets. Hij is immers verzot op kaas. Tja dat werd dus wat moeilijk voor de trainers.

Na het afhandelen van wat werkzaamheden ben ik iets na twaalven vertrokken. Mijn collega’s werden al een beetje gek van zo’n overenthousiaste manager en vroegen wanneer ik nu ging. Eerst ben ik Tina gaan ophalen en daarna direct naar Desudo. Hier kregen we uitgebreid te horen waarom hij precies is afgekeurd, werden de overdrachtspapieren getekend en daar was hij. Helemaal blij om ons te zien. Nou dat waren wij ook kan ik je vertellen. Gelijk vol plannen naar huis gegaan. Die plannen zijn natuurlijk het kopen van de benodigde attributen die wij voorheen in bruikleen hadden van Desudo. een riem en halsband, voerbakken een Bench of misschien toch maar een mand, een verzekering afsluiten en meer van dat soort zaken.

Lester was duidelijk blij om weer thuis te zijn. Maar eerst moest hij in bad. Hij had een echte hondenkennelgeur en dat is natuurlijk niet nodig. Na de wasbeurt en wederom frisse verschijning, was het tijd om te shoppen. Toen we gezamenlijk naar de dierenzaak vertrokken, had hij volgens mij wel het idee dat hij weer terug moest, maar dat was tijdens het wandelen door de winkel plotsklaps verdwenen. Natuurlijk is het erg vervelend dat er een blindengeleidehond minder op de markt is, maar wij vinden dat momenteel iets minder erg. Ons kind is terug! Ook Merlijn en Quintijn waren natuurlijk door het dolle heen. Merlijn was al gebeld op zijn mobiel en wist dus wie hem thuis opwachtte. Quintijn daarentegen had zijn mobiel uitstaan. Toen hij thuiskwam, zag hij Lester al vanuit de tuin, maar nam eigenlijk aan dat hij weer anderhalf uur op visite was. Na het goede nieuws dat Lester er nu was om te blijven, sloeg ongeloof al snel om in blijdschap. De knuffels waren niet van de lucht.

De nieuwe pup die wij ‘in bestelling’ hadden, krijgt een andere baas. Deze pup, die wij vooralsnog Buddy hadden gedoopt, is nog niet gechipt, nog steeds in het nest bij zijn moeder en nagenoeg zeker van een nieuw thuis, aangezien deze nestjes erg populair zijn.

Terwijl mijn zus Marsha met de kinderen op visite was (met kadootjes voor Lester), was Merlijn zijn folders aan het bezorgen, in het gezelschap van een vriend. Laatstgenoemde stond al snel weer aan de deur met de mededeling dat Merlijn zijn achterband doormidden geklapt was. Natuurlijk ben ik hem direct wezen halen. De achtervelg was inderdaad doormidden gebroken. Nu hadden wij al eerder slechte ervaringen met deze Gammafiets, maar nu was ik het toch wel zat. Na de eerste reparatie was het zadel al eens doorgebroken, wederom de trapper/crank kapot, de fietsstandaard lam en nog wat van dat soort zaken die ik zelf al hersteld had, maar nu was het genoeg. Ondanks dat de fiets iets ouder is dan 1 jaar zijn we naar de Gamma gegaan. Hier troffen wij een begripvolle medewerker aan die toegaf dat de eerste serie die zij verkochten (de onze dus) veel defecten vertoonden. Ondertussen was de man druk bezig op de kassa en overhandigde ons een bon om het aankoopbedrag bij de kassa terug te halen. Geen discussie verder maar excuses en je geld terug. Kijk, dat is pas service. Merlijn krijgt dus zeer binnenkort weer een nieuwe fiets, ditmaal een hopelijk steviger model.

Kortom een enerverende goeie dag, vandaag. Hij is terug. Voorgoed!

Tuinweekend

Dit weekend geen wedstrijden of andere verplichtingen, dus tijd om met het huis verder te gaan. Omdat het heerlijk weer was had ik zin om buiten te werken. Binnen komt dan de volgende weekenden wel. Nu het weer zo lekker was moest ik er gewoon gebruik van maken. Auto wassen, bladeren harken, snoeien, gras maaien, planten verpotten, je kent het vast wel. Ik ben gek op tuinieren dus een straf vind ik dat niet. Sigaartje erbij, een cola binnen handbereik, laat mij maar gaan. Nadat ik de tuin zaterdagavond al, nagenoeg winterklaar had gemaakt, moest ik denken aan mijn moeder. Zij had vorig weekend de kerstverlichting al aangebracht. Het was nu beter weer om te doen zei ze nog, terwijl ik hard moest lachen aan de telefoon. Nu vond ik dat ineens toch niet zo’n gek idee. ik kan mij de voorgaande jaren immers nog herinneren, dat ik klappertandend de verlichting stond op te hangen. Zondagochtend ben ik hiermee dus begonnen. Omdat het qua temperatuur nu goed te doen was, besloot ik om het ditmaal iets uitgebreider aan te pakken. Ik ben begonnen met de voortuin. Allereerst heb ik een extra buitenstopcontact gemaakt die vanaf binnen te schakelen is. Daarna ben ik met de palmboom aan de gang geweest. dit koste wel enige uurtjes, maar het ziet er altijd wel leuk uit.

De foto’s zijn snel gemaakt en niet helemaal scherp. Morgen zal ik het nogmaals proberen met het statief. Daar heb ik nu geen zijn meer in. Op de linker foto de palmboom met een floodlight, die ik de komende weken zal gebruiken. De foto ernaast in kerstsfeer. De rest van de verlichting komt later wel.

Happy Halloween (Bowl)

Goedenmiddaaaag. Vandaag had Merlijn Halloween Bowl van zijn American Football club, een contest in het kader van. Tjezus, een hele dag langs een veld zitten, niet iets waar ik naar uit kijk. Maar goed, Merlijn vind het leuk en ik ben niet voor niets zijn vader, toch. We zijn uiteindelijk met zijn drieën gegaan, want Quintijn zag het niet zitten om zo vroeg uit de veren te gaan. Hij bleef dus thuis chillen. Tina, Merlijn en ik dus.

Merlijn moest 4 wedstrijden spelen, met soms lange pauzes ertussen. Omdat het Halloween was, hadden de meesten kostuums of maskers bij zich. Zelfs de cheerleaders waren in Halloween stijl. Tijdens deze pauzes gooi je een beetje over, praat wat, of in dit geval, word je een beetje melig. Ik laat de beelden maar voor zichzelf spreken.

Een beetje gestoord

Genoeg fun deze dag.

Doggy Day

Vanochtend de gespoten kamer nog maar eens bij daglicht bekeken. Het resultaat na droging is nog mooier dan ik gisteren al vond. Super strak. Zo strak was het mij zeker niet gelukt met een roller.

Today was doggy day. Ik had een dag vrij en dus hebben we activiteiten kunnen koppelen. Eerst om 10.30 uur naar Koosje. Daar aangekomen werd al snel duidelijk dat men een kleine vergissing had gemaakt. In plaats van 2 jongens en 7 meiden waren het toch stiekem 3 jongens en 6 meiden. En daar sta je dan. In gedachten had je nog een fifty-fifty kans dat de hond die je in de armen had de jouwe zou worden, maar nee, dat werd slechts 33% hahaha. In principe kunnen wij niet één van de reutjes uitkiezen omdat de blindengeleidehondenschool eerste keus heeft. En die keus is niet wie er het sterkst of wellicht het knapst is, maar er is een test om te kijken hoe de werklust is van de hond. Zodoende krijgen wij waarschijnlijk de hond met de meest luie instelling, hahaha. Ik heb gelijk gevraagd of men mij die test ook willen aanleren. Dat scheelt een hoop werk tijdens werving en selectie.

Maar goed, Koosje en haar pups. Wat een schat is dat zeg. Ze vond alle aandacht heerlijk en had absoluut geen bezwaar dat wij haar pups oppakten. Trots en aanhalig kwam ze er iedere keer bij staan. “Vind je ervan? Knap hè, woef.”

Koosje en haar puppy's. Kijk op mijn YouTube kanaal voor meer.

Iets na twaalven waren we weer thuis. Het grote wachten kon beginnen. We hadden om 14.00 uur een afspraak, maar natuurlijk stonden we er al om 13.45 uur. Opeens zagen we hem aan komen rennen. Dolblij om ons weer te zien. Lester! De trainer had ons al gezien en hem alvast gepakt. Hij sprong en kwispelde dat het een lieve lust was. Heerlijk. We konden ons kind weer voor even meenemen. Hup in de auto.

Natuurlijk is die ruime anderhalf uur tekort, maar we nemen het zoals we het krijgen. Thuisgekomen ging Lester direct het huis inspecteren. Daarna zijn we met hem wezen wandelen. Op de terugweg vond hij het net gemaaide riet wel erg aantrekkelijk en samen met de jongens mocht hij er even mee spelen. Ondertussen zag hij allerlei bekenden die naar hem toekwamen en dat vond hij maar al te leuk. Buren, buurhonden, helemaal in de belangstelling. We merkten wel dat de training die hij krijgt, goed gaat. Hij luisterde erg goed.

Om half vier moest Lester weer terug zijn. Keurig op tijd zetten ik en de kids hem af (Tina bleef thuis op een monteur wachten).

Hij was net op tijd voor het dagelijkse speelkwartier met 29 familieleden. Tot de volgende keer jongen!

Thuisgekomen was de monteur van UPC nog niet geweest. Die kwam iets later telefoneerde hij mij. Ik heb momenteel een storing in het on demand gedeelte. Ik gebruik deze functie niet zoveel, maar dit hoort toch te werken. Met de telefonische helpdesk kwamen we er niet uit en dus stuurden  ze gratis een storingsmonteur. Het werden er twee (1 in opleiding) en ook zij constateerden iets wat niet kon. Om een lang verhaal kort te maken; morgen komt er nog een monteur langs. Ditmaal een lijnmonteur die buiten in de schakelkast gaat kijken. Het probleem speelt zich volgens hen buitenshuis af.

Ik maak mij hierover niet zo druk. Alleen is het wat minder als de straat open moet.

En zo was het een echte doggy day in luckylane4. En nu snels mijn favoriete serie kijken. Third Watch, op Foxlife.

Laterzzzz.