Een dagje varen

Oudejaarsdag hebben wij op het water doorgebracht. De dag begon met het zien opstijgen van enkele luchtballonnen op het veld, direct achter ons tijdelijke thuis. Daarna togen wij naar de haven in St. Pete’s Beach, waar wij net als  3 jaar geleden een boot gingen huren. Natuurlijk weer een deal gemaakt voor de huur/duur, een paar vishengels voor de jongens , wat aas en gaan. Lekker vol gas op de oceaan en daarna lekker dobberen in de baai, terwijl de jongens de ene na de andere vis binnenhaalden. Het weer was geweldig. De komende dagen wordt het jammer genoeg iets minder, maar vandaag hadden we een zonovergoten dag. De dolfijnen lieten zich weer van hun beste kant zien. Genieten!

Onze 1e fieldtrip

Was naar Harry P. Leu Gardens. Een bekend lokaal park wat in de top 10 staat van mooiste parken in de omgeving. Het park omvat maar liefst 50 acre botanische tuin, met veel verschillende plant, bloem en diersoorten. Ook een rondleiding door het voormalige huis van familie Leu, stond op ons lijstje. Dhr. Leu, was één van de grootste industriëlen destijds en zodoende had hij de beschikking over het nieuwste van het nieuwste. Dit is dan ook duidelijk in de voormalige residentie te zien, want veel sanitair, gebruikt men heden ten dage nog steeds. Een schitterend park. Echt een aanrader.

En de 2e ook.

Nog voor wij op maandag de eerder bestelde laptop voor oudste wilden ophalen, kwam er een mailing van BestBuy. Het model wat jongste graag wilde was op voorraad. Ik heb deze gelijk via store pick up besteld en zo waren wij een uur later onderweg om gelijk maar 2 laptops op te halen. Kids helemaal blij, want zo kan er namelijk privé ge-msn ’t worden met de vrienden en vriendinnetjes.

Vriend Wal-Mart had tegelijkertijd ook een mooie aanbieding die ik niet kon laten schieten. Een Toshiba laser muis met een Nano receiver voor maar USD 12,- Een muis moeten beide heren tenslotte ook hebben, dus op naar de winkel. Maar helaas was deze nergens meer te verkrijgen. Verschillende winkels werden bezocht, maar geen muis. Sold out, was de mededeling. Via de optie site to store waren er nog wel 2 te verkrijgen, maar deze werden verwacht geleverd te worden tussen 5 en 10 januari. Omdat wij de 9e weer terug in Nederland aankomen, twijfelde ik, maar besloot om het risico te wagen. Na het bestellen heb ik gelijk een mail gezonden naar Wal-Mart met het verzoek om een preciezere leverdatum en of een versnelde verzending. Twee dagen later waren de muizen al binnen. Wat een service.

Nu nog op zoek naar 2 laptoptassen, zodat de mannen de nieuwe aanwinsten ook netjes kunnen transporteren.

Een goed begin

Tja wat valt er over te zeggen. het is nagenoeg routine. Een voorspoedige vlucht met mooie korte overstap. Luchthaven Tampa was ditmaal de perfecte keus. Niet zo druk als voorgaande keren op Orlando. Ook hebben ze tegenwoordig de autoverhuurders direct op de luchthaven met een giga garage ernaast. Net als op Orlando. De auto zoals gewenst, vol met opties en een heerlijke villa. De eerste dag is bij ons altijd een relax dag. Een beetje bijkomen van de reis, boodschappen doen en de omgeving verkennen. lekker rustig opstarten dus.

Ditmaal zitten wij met de villa direct aan het water en de eerste alligators hebben wij al gespot. Niet te dicht bij de rand komen dus, en in de avond eerst in het zwembad kijken voor je erin duikt. Voor je het weet zwem je niet alleen.

Er zitten overigens niet alleen alligators, maar ook allerlei andere dieren. Een beetje onze eigen privé dierentuin, zichtbaar vanaf het zwembad. Frequent krijgen we dan ook bezoek van een paartje kraanvogels, die op minimale afstand komen kijken wat je aan het doen bent. De naam van de villa is dan ook goed gekozen.

En de 1e is al besteld

Via de wekelijkse nieuwsbrief van Bestbuy, viel mijn oog op enkele laptops. Oudste en jongste willen komende vakantie ieder een laptop kopen van hun gespaarde geld, dus de aanbieding werd aandachtig gelezen. De één wil een grote en de ander een regulier formaat en beide waren in de stuntaanbieding. Speciaal voor kerst en alleen deze week en op = op. De laptop was precies wat er gezocht was en de prijs was geweldig.

Omdat wij pas over enkele dagen gaan wilde ik het risico niet nemen mis te grijpen en heb voor oudste de grote laptop al besteld en betaald. De korting is USD 125,- meer dan de normale verkoopprijs en het totale voordeel ten overstaan van hetzelfde model hier in Nederland, is maar liefst € 500,-  De aankoopprocedure voor internationale klanten ging heel makkelijk, en nu hoeven wij de aankoop alleen nog maar af te halen komende week.

Helaas was de 15.6 laptop niet online aan te schaffen, dus daar moeten wij alsnog voor gaan shoppen. Jongste was niet over te halen tot een formaatje groter, dus helaas.

HD scherm, HDMI, 500 GB, 4 GB intern geheugen, webcam, wireless N, Intel i3 Core en nog veel meer. Oudste ging met een grote glimlach slapen.

Kerstsfeer

Vanochtend vroeg, werden de folders voor de kids weer bezorgd. Ze hebben het hier de laatste weken maar druk mee, want door de feestdagen krijgen ze telkens dubbele pakketten te bezorgen. de laatste weken help ik beide jongens dan ook maar mee en bestuur de auto met folderladingen vol door de wijk. Beide boys lopen dan gezamenlijk elkaars wijk en dit scheelt ze toch enkele uren. Nu ze deze week ook nog eens de jaarlijkse wenskaartjes erbij hebben, is het nog drukker. Je hoort ze in elk geval niet klagen, want juist deze kaartjes levert hen extra geld op. Ze zijn namelijk al geruime tijd aan het sparen voor een laptop. Deze willen ze komende vakantie in Florida aanschaffen en op deze manier kunnen ze tenminste een beter model kiezen.

Omdat oudste een weekendje Centerparcs heeft, besloot Tina om hem dit weekend te helpen en zijn folderwijk alvast rond te brengen. Die zal wel blij zijn als hij dit hoort. Terwijl zij de Folderwijk van oudste deed, liep ik met jongste zijn ronde, waarbij hij tegelijkertijd zijn wenskaartjes rondbracht. Normaal moet hij toch al snel een keer of 8 terug naar huis om zijn fietstassen weer te vullen, maar nu kon het in één keer. Dacht ik. Toen Tina de hele wijk van oudste al gelopen had, waren jongste en ik pas op de helft. Het aanbellen en fysiek het kaartje overhandigen duurt nu eenmaal langer dan gedacht.

Met een grote smile liep hij zijn ronde, hield de adressen bij van mensen die niet thuis waren en kwam regelmatig zijn opgehaalde geld in de auto afgeven. Tegenwoordig is het kennelijk maar zo mogelijk dat de kinderen van dit geld beroofd worden, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. De meeste mensen waren vriendelijk. Maar er waren ook mensen die hem vertelde de boel niet te vertrouwen en gooide de deur voor zijn neus dicht. Zo was er ook een oudere brombeer die hem vertelde het onzin te vinden en smeet de deur dicht. Jongste vond het allemaal wel prima, riep nog fijne feestdagen en vervolgde zijn route. Terwijl hij enkele huizen verderop was, kwam de echtgenote van brombeer op hem af. Ze herhaalde het onzin te vinden, maar gaf hem toch maar € 0.50. Vriendelijk bedankte mijn knul haar en terwijl mevrouw brombeer terug stiefelde, vulde hij zijn zak. Tijdens het lopen kwam hij af en toe enthousiast vertellen welke straten het meest gul waren en opvallend genoeg waren dit steeds de huizen in het duurdere segment.

Na enkele uren in de kou te hebben gelopen, was hij het zat. Helemaal verkleumd nam hij plaats in de auto en reden we naar huis. Ik sprak er met hem over dat er zo weinig kerstsfeer te zien was in de straten, en thuisgekomen zei Tina dit ook al. Kennelijk begint de kerstsfeer dit jaar later of slaan veel mensen de uitbundigheid dit jaar over. Het valt tenminste wel op. Vorig jaar zag je overal kerstverlichting in tuinen, kransen aan de deur en meer van dit soort gezelligheid. En dat al vlak na 5 december. Maar dit jaar? Misschien komt het door de crisis? Ik zou het niet weten, maar het is een stuk minder gezellig in de tuinen.

Glasvezel

Een week of twee geleden was de glasvezelkabel al in de straat gelegd. Met een grondboring hadden ze deze onder de voortuin tot aan de gevel aangebracht en zouden er andere monteurs komen om de kabel naar binnen te brengen.

Vanmiddag waren ze er dan. De twee mannen gingen voortvarend te werk en terwijl de één bij de voordeur aan het graven en boren was, kroop de ander onder het huis door. Ik had van tevoren de kruipruimte al een beetje van spinnenwebben ontdaan en er een Bouw lamp in geplaatst zodat ze tenminste wat licht hadden. Kennelijk was ik de enige, want de mannen waren erg enthousiast hierover. Na een klein half uurtje waren ze klaar en kwamen er weer twee anderen. Deze mannen sloten alles aan in de meterkast. Ze konden alleen de lijn nog niet testen omdat deze wijk nog niet aangesloten is op de centrale. Voor de lijnmeting komen ze dus nog terug. als alles een beetje meezit hebben wij volgende maand een actieve aansluiting.

De laatste taken zijn gedaan

Vorige week hebben we nog nieuwe paspoorten voor de kids aangevraagd en vandaag opgehaald. Vanavond dus maar gelijk de ESTA in orde gemaakt. Alles is nu klaar om te vertrekken.

Tina wil eigenlijk al een tijdje een nieuwe fotocamera en daarom was ik de afgelopen dagen al op het internet aan het zoeken. ook deze heb ik vandaag gevonden. Na nog wat informatie te hebben verkregen in de winkel, heb ik hem vanavond maar besteld. Als het goed is komt hij in de loop van volgende week binnen. We zijn benieuwd.

Er is er één jarig

En dat is mijn schatje. Tina is vandaag (29 november) jarig. Hartelijk gefeliciteerd lieverd.

Toevallig

Vanavond heb ik maar weer eens een origineel onderhoudspakket en de juiste Ford olie op het internet besteld. De auto heeft namelijk weer een grote beurt nodig. Op 1 dag na, had ik deze artikelen vorig jaar op dezelfde datum besteld. Wat een toeval.

33.000 kilometer heb ik inmiddels gereden en geen druppel olie bijgevuld. Mooie waardes, al zeg ik het zelf. Ik merk echter wel dat de versnellingsbak begint te slijten, dus die zal binnenkort wel vervangen moeten worden. Een duur geintje, want een zoektocht op fora, leert dat dit tussen de € 1500,- en € 2000,- gaat kosten. Slik.

Het vervangen ga ik niet zelf doen. Het vergt teveel specialisme, dus de Ford dealer met de beste prijs krijgt de opdracht.

Glasvezel.

Bij ons in de straat is men druk bezig met het aanleggen van glasvezel. Nieuwe spelers op de markt hebben zich al gemeld met bijbehorende aanbiedingen en daarom ben ik al een tijdje op zoek naar het juiste abonnement. De laatste tijd heb ik namelijk nogal wat schommelingen in de stabiliteit en de kids willen komende vakantie ook nog eens ieder een laptop kopen. De PS3, de Wii en de tv zijn grootgebruikers van het internet, dus het zal eerder noodzaak dan luxe zijn.

Glasvezel en een snel abonnement, lijkt dus een logische keuze. Met een gelijk pakket ben ik ook nog eens goedkoper uit dus waarom niet. Als alles een beetje meezit is de boel up and running als we terugkomen van vakantie. Maar eerst maar eens aan de gang met het onderhoud van onze trouwe vierwieler.

De eerste tackle training

Vanavond was het zover. Onze oudste had zijn eerste full contact training. Hij wil dit al ruim een jaar, maar vanwege het risico tot (ernstige) blessures, kon ik de boel afhouden. Tot nu toe dan. Meneer had vanavond zijn eerste training bij de kadetten.

Hij deed het goed. De coaches waren tevreden en hijzelf? Een glimlach van oor tot oor. Hij kreeg een body armor set en helm ter beschikking van de club, maar indien hij het leuk vindt en het een beetje goed doet, dan kan hij zijn eigen set aanschaffen. Dat wordt dus een complete gear kopen in december. Hieronder enkele beelden.

En hij vond het geweldig! Komende vrijdag mag hij weer.

Sporten en opkomende spierpijn

Al een tijdje heeft Tina een nieuwe fiets nodig. De afgelopen tijd hadden we er al twee gekocht voor de oudste en jongste, en Tina leende af en toe een fiets van één van de kids. Zo ook gisteren. Alleen nu zag ik een duidelijk verschil. Volledig grijze banden. Ze had er eindelijk één gekocht. Toen ze bij de Hema was, zag ze de aanbieding en sloeg toe. Ze hebben er hele leuke vol gekleurde banden en aangezien de fiets van Merlijn erg goed bevalt, had ze de keus gelijk gemaakt. Alleen de fiets van Quintijn moest weer even opgehaald worden, maar de buit had ze binnen.

Vanochtend vroeg ben ik samen met Merlijn naar Amsterdam geweest. Hij had een Halloweenbowl toernooi van American Football. Tina ging ondertussen Quintijn helpen met het bezorgen van zijn folders in zijn nieuwe wijk.

Na enige tijd bleek er een wedstrijd van de volwassenen vroeger gespeeld te worden dan gepland. De spelers zaten nog in de auto en de wedstrijd begon. Omdat dit automatisch verliezen betekent, gaven twee coaches zich direct op en wilden met zijn tweeën tegen vijf tegenstanders om de eer te verdedigen. Nog drie spelers te kort dus.

Ik riep dat ik wel wilde helpen en kreeg direct een uniform toegeworpen. Dan doe ik ook mee, zei coach Ronny. Daarop reageerde er nog een vader en het team bejaarden was compleet. Omdat Merlijn tussen wedstrijden zat, ging hij er even lekker voor zitten. Dat wordt lachen, die ouwe op het veld, riep hij mij toe. Terwijl ik het veld oprende, haalde hij de camera met een grote grijns tevoorschijn.

Maar der alte viel hem nog alleszins mee, hé kerel.

Kiek em goan dan.

Na een partijtje flink lol te hebben gehad (we hadden de wedstrijd overigens verloren), heb ik mij maar weer omgekleed en als regulier toeschouwer gemeld.

Merlijn zit momenteel bij de Cubs en speelt flag football. Komende woensdag mag hij een proeftraining meedraaien van de kadetten. Als hij dit leuk vindt (hij zeurt er al een jaar om), gaat hij over naar deze klasse. Dit is de zogeheten full contact versie, waarin hij ook body armor en een helm moet gaan dragen. Toevallig gaan we over enkele weken naar de states, dus ik denk dat daar wel het één en ander aangeschaft moet gaan worden. Hij is over komende woensdag inmiddels flink enthousiast.

Hieronder wellicht de laatste twee foto’s van de cubs waarin hij speelt.  Hij speelt in het (tijdelijke) nummer 11.

Terwijl ik dit blogje tot een einde aan het brengen ben, begint er een beetje spierpijn in de liezen op te komen. Vooral als ik op wil staan. Ik hoop niet dat het erger wordt anders wordt het helemaal lullig. Opa doet een keer mee, en heeft gelijk spierpijn.

En Lester heeft een plekje deze kerst

En wat voor één. Lester gaat voor twee weken terug naar de blindengeleidehondenschool Desudo, waar hij vandaag komt. Hier kent hij alle medewerk(st)ers en vond hij het altijd geweldig. We waren namelijk al aan het rondkijken voor een kennel, maar hebben er toch maar een mailtje aan gewaagd. Tegen een kleine vergoeding mag hij hier twee weken komen logeren. Nu weten we tenminste dat ook hij het met de kerst goed zal hebben tussen al zijn soortgenoten en dat geeft toch een beter gevoel dan hem achterlaten op een adres dat wij niet kennen.

Afgelopen donderdag was er een vaccinatie actie bij de lokale dierenzaak. Hier komt kennelijk eens in het kwartaal een dierenarts vaccineren en zijn er geen kosten voor consult. We hadden deze aankondigingen nog nooit eerder opgemerkt, maar toevallig was het toch tijd voor Lester zijn inentingen en zijn we er naar toe geweest. We stonden maar liefst 1.5 uur in de rij. De vraag is of het met consult niet goedkoper was geweest. Maar Lester vond het in elk geval reuze interessant, wachtend tussen allerlei vreemde huisdieren. Toen hij aan de beurt was voor zijn twee inentingen, gaf hij zoals verwacht geen krimp en had alleen oog voor die twee leuke poezen naast hem. Na het bijwerken van zijn dierenpaspoort, ging hij kwispelend huiswaarts.

Na deze noodzakelijke handelingen rest ons nu slechts nog het aanvragen van Esta, voor wij de grote plas oversteken met kerst. Hier wacht ik nog even mee tot eind november, want des te langer is deze reistoestemming geldig. Het fijnst is dat Lester een goed plekje heeft.

Kerst in Florida 4

De laatste tijd waren er nogal wat tijdswijzigingen bij United Airlines. Het leek wel een achtbaan. Toen we de vliegtickets afgelopen januari kochten, hadden we nog een normale layover in Washington, van 2.5 uur. Door de fusie tussen United en Continental, waren er de afgelopen maanden flink wat wijzigingen. Op een gegeven moment hadden we een overstap van 5 uren, dus ben ik maar gaan mailen en bellen. Gelukkig kon onze ticketverstrekker deze lange overstap voor ons reduceren naar minder dan 2 uur.

Maar helaas. De laatste weken was het weer flink raak, met als laatste resultaat een overstap van meer dan 6 uur! Onze reisagent was nu een stuk minder coöperatief, maar daar was ik niet van onder de indruk. Zelfs niet toen men maar liefst € 1250,- vroeg voor een simpele overboeking. Uiteindelijk is het mij dan toch gelukt. Gratis. Het kostte wel wat moeite, maar nu vliegen we met onze 2e vlucht een stuk eerder. Anderhalf uur overstap is het resultaat. Door deze vervroegde aankomst, moest ik wel mijn autoverhuurder verzoeken om de auto om een uur of half zeven af te halen in plaats van 23.00 uur. De wijziging is inmiddels gemaakt, maar er moest  € 20,- bijbetaald worden. Dit klopt eigenlijk niet helemaal, want er wordt per periode van 24 uur gerekend, maar omdat ik al een onderhandeld tarief had, heb ik hier maar niet veel aandacht aan geschonken en ben akkoord gegaan. Het huidig tarief is namelijk nog steeds niet goedkoper te krijgen.

Omdat ik nu toch lekker bezig was hebben we gelijk het restant van de villa maar betaald. Dit hoefde pas eind oktober, en de GBP koers is momenteel wat ongunstiger, maar betaald is betaald. Nu zijn we tenminste lekker klaar met dit gedeelte. Alleen Esta nog aanvragen en twee nieuwe paspoorten regelen voor de kids en een kennel voor Lester zoeken. Dan zijn we er pas echt klaar voor.

Palmboom

Gisteren was ik in de voortuin aan het werk en toen viel mij op hoe snel de palmboom groeit. Daarom heb ik hem vandaag maar eens opgemeten en de stamlengte is maar liefst 2.20 meter. Dat is een heel verschil met de 80 centimeter toen ik hem kocht. Nu heb ik in de achtertuin nog een palmboom staan, maar door de plaats waar deze staat, groeit die een stuk minder. Hiervan is de stamlengte slechts 1.20 meter, precies de helft. En dat terwijl beiden nagenoeg gelijk geplaatst zijn.

De reden is gebrek aan zon. Op de plaats in de achtertuin waar de palm staat, staan nog meer bomen. In de directe omgeving staat onder andere een sierappel, die inmiddels zo groot is geworden dat deze de meeste zon op een dag wegneemt. Jammer, maar helaas. Zodra hij groter is geworden dan de appel zal de groei wel een vlucht nemen.

En de auto is geboekt

Na een zoektocht over internet, is het uiteindelijk gelukt. Gebruikmakend van een prijsgarantie, nog voor een mooie prijs ook. De beste die ik kon vinden. Het wordt een minivan, lekker veel ruimte voor passagiers en bagage. Nu alleen hopen dat wij niet nogmaals op 1e kerstdag 3 uren op de auto moeten wachten. Maar goed, dat is ook maar 1 maal eerder voorgekomen. De  rest van de kerstperiodes waren wij vrij snel aan de beurt.

Tweety

Afgelopen woensdag moest ik feitelijk nog drie dagen werken voor mijn (2e) vakantie zou beginnen. Helaas voelde ik mij steeds zieker worden, maar besloot de drie dagen toch maar uit te zingen. Jammer genoeg was ik op vrijdag zo beroerd, dat ik de vakantie maar een dagje eerder liet beginnen. Zelfs een warm bad hielp niet tegen de rillingen. Afgelopen weekend werd het er ook niet beter op en helaas stak ik Tina ook nog eens aan. Zo zijn we nu dus aan het herstellen van een wel erg hardnekkig virusje. Omdat Marsha (mijn zusje) hulp had gevraagd bij haar zoektocht naar een nieuwe auto, heb ik dus voornamelijk hoestend en proestend, achter de pc gezeten.

Op zondag kwam zij langs en liet ik haar twee auto’s zien, die ik gevonden had. Beiden spraken haar aan en zodoende zijn we op maandag, samen met Laurence (mijn broertje), wezen kijken bij een aantal dealers. Eerst in Utrecht en uiteindelijk belandden we in Tilburg. Hier hebben wij bij verschillende dealers in twee auto’s proef gereden. De eerste, was in dit geval de beste. Een werkelijk nagelnieuw uitziende Chevrolet Matiz. Het bouwjaar is 2007, maar dat zou je niet zeggen. De auto heeft slechts 6500 echte km’ s gereden. De auto was bewijsbaar van een 73 jarige dame geweest die er slechts stadsritjes mee had gereden. De 1e onderhoudsbeurt moest pas na 15.000 kilometer plaats vinden, maar die was als verkoopservice ook al gedaan. De prijs was goed, en na een gratis volle tank benzine, werd de auto overgeschreven en telefonisch verzekerd.

De kleur van de auto is geel, en op de website sprak deze kleur ons niet zo aan, maar in het echt was het wel een mooie kleur. En zo reed zus lief dezelfde avond, vol trots, achter mij en Laurence aan in de door haar gedoopte ‘Tweety’.

Echt een goede koop! Deze week zal ik proberen een foto te plaatsen. Veel plezier met je auto, zus.

En nu eerst een beetje uitzieken.

Stichting aap

In Almere, was het doel dit weekend. Men heeft hier apeneilanden en die wilden we wel eens zien. Hier wonen apen die in erbarmelijke omstandigheden, soms jarenlang geleefd hebben. Hier krijgen ze alle aandacht en rust die ze verdienen.

Het is er leuk om te kijken, maar na een uurtje heb je het wel gezien. Gelukkig is het onderdeel van een groot complex waar je nog veel meer kan zien. Zo ook (smeer) Kees, het zo door Tina genoemde scharrelvarken. een leuk en schattig beest die gelijk naar ons toe kwam rennen, bedelend om aandacht. En dat kreeg ie. Overal groeiden er mooie fruitbomen en Kees lustte vast wel wat. Met grote happen werd de appel soldaat gemaakt. We hadden er een vriend bij.

Op de terugweg hebben we nog even de McDonalds, van Marsha, aangedaan en reden hierna via de dijk weer naar huis. natuurlijk werd hier even gestopt, want het was heerlijk weer.

Rust en ruimte

De omgeving van Lelystad vergelijk ik vaak met Florida. Ruimte, veel water en natuur en niet zo druk. Ik heb hier tenminste nog een beetje het gevoel van value for money. Niet van die op elkaar gepakte huizen met mini tuintjes, maar meer normale afmetingen.Toen ik nog in Utrecht woonde, moest ik er niet aan denken om naar zo’n gat als Lelystad te verhuizen, maar daar ben ik snel van terug gekomen. De bedoeling was om slechts een jaartje of zo in Lelystad te wonen, maar inmiddels wonen wij er alweer ruim 20 jaar en hebben wij niet de intentie om te verhuizen. Het is inmiddels eerder andersom. Ik zou niet meer naar een grote stad willen.

Vandaag was weer zo’n dag. Lekker in de omgeving met zijn allen uitwaaien. Eerst maar een beetje op de dijk wezen wandelen. Merlijn en Quintijn liepen al snel op de basaltblokken te balanceren en Lester deed vrolijk mee.

 

 

 

Daarna zijn we weer even naar ‘De Hurkende man"’, geweest. Een kunstwerk, gemaakt door Antony Gormley. Hier waren we afgelopen winter ook al eens geweest, maar toen was het een stuk kouder en sloegen de ijsschotsen de dijk op. Nu was het weer een stuk vriendelijker. Een temperatuur van een graag of 23 en een lekker windje.

Weer eens wat anders

En dan bedoel ik het voer van Lester. Zelf moet ik er ook niet aan denken, elke dag hetzelfde te eten, dus waarom hij wel. De laatste tijd krijgt hij voornamelijk Bonzo, maar vanuit de blindengeleidehondenschool kreeg hij altijd Meradog. Na een beetje zoeken had ik een verkoper gevonden. Als actie kreeg ik er een gratis hondentent bij.

Het voer werd de volgende dag al thuisbezorgd. Ik heb gelijk de tent opgezet en was nieuwsgierig naar de reactie van Lester. Nou, die viel enigszins tegen. Interesse had hij er niet voor. Nadat ik er demonstratief in was gaan liggen, kwam hij er even bij. Hoelang dat was, kan ik eerlijk gezegd niet vertellen, want ik viel in de hondentent in slaap. Tina had er zelfs een foto van gemaakt. Volgens mij heb ik er zeker anderhalf uur in gelegen. Tja, ik word oud!

Het voer herkende hij volgens mij. Schrokkend en tegelijkertijd kwispelend, at hij zijn bak leeg.Die is voorlopig weer gelukkig.

Tuinhuisje

Al dagen was ik er mee bezig, maar vanavond was ik om een uur of half twaalf klaar. Ik moet later nog wel enkele afwerklatten waar de dakgoot aan hangt, vervangen, want die beginnen rot te vertonen, maar voor de rest zag alles er nog goed uit. Alleen een hoekje moest ik uitsteken en met polyester plamuur vullen. Toen ik het tuinhuisje 10 jaar geleden plaatste met mijn zwager, hadden we namelijk alle latten al in de verf gezet voor dat we gingen opbouwen. Ook hadden we de blokhut op speciale balken geplaatst die rot vanaf de grond moet voorkomen. Daarna hadden we hem minutieus afgelakt. Dat was wel een tijdrovend karwei, maar kennelijk geen overbodige luxe. De tuinhuisjes van de buren links en rechts, zijn namelijk kas verrot. En die staan net zo lang.

Het glas had ik erin gekregen zonder verdere ongelukken, en had ik afgekit en afgelakt. Ik kon het wel een keer overnieuw doen, want de afplaktape had ik te dicht op de raamaansluiting geplakt, zodat ik de halve kitnaad er weer aftrok. Dat kostte dus weer 24 uur. De verf op de binnenkant van het huisje zag er nog goed uit, en eerlijk gezegd was ik daar maar wat blij mee, ik was gesloopt. Het plafond was echter wel aan een nieuwe verfbeurt toe, want deze was aardig aan het bladderen, en in het kader van beter goed doen, dan niet, was ik hier vanmiddag dan toch nog maar aan begonnen. Ik had hier destijds witte latex voor gebruikt, in verband met het kunnen ademen van het dak. Nu wist ik dat ik nog latex over had van onze Florida blauw-groene muur in huis, en dat leek mij wel vrolijk hier. Na eerst een klein plekje te hebben geverfd en te laten zien aan de gezinsleden, waren we het er allemaal over eens. Dit wordt hem. Van buiten strak crème wit met een vakantiekleurtje van binnen.

Door het schuren van het dak, wist ik wel dat ik een beetje onder het stof zat, want mijn bril moest ik meerdere malen schoonmaken. Maar toen Tina kwam kijken, moest zij lachen en ging zij gelijk de camera pakken. “Kijk Mike, dit ben jij” zei ze toen ze mij de foto liet zien. Een spook!

Toen ik eindelijk klaar was heb ik gelijk maar een aantal fietsen en nog wat spullen, apart gezet om morgen naar de vuilnisbelt te brengen. dat ruimt tenminste lekker op.

Met Merlijn zijn voet gaat het goed. De pleisters laten wel telkens los door het lopen, maar de hechtingen houden stand. Dat komt gelukkig wel weer goed.