Al een tijdje heeft Tina een nieuwe fiets nodig. De afgelopen tijd hadden we er al twee gekocht voor de oudste en jongste, en Tina leende af en toe een fiets van één van de kids. Zo ook gisteren. Alleen nu zag ik een duidelijk verschil. Volledig grijze banden. Ze had er eindelijk één gekocht. Toen ze bij de Hema was, zag ze de aanbieding en sloeg toe. Ze hebben er hele leuke vol gekleurde banden en aangezien de fiets van Merlijn erg goed bevalt, had ze de keus gelijk gemaakt. Alleen de fiets van Quintijn moest weer even opgehaald worden, maar de buit had ze binnen.
Vanochtend vroeg ben ik samen met Merlijn naar Amsterdam geweest. Hij had een Halloweenbowl toernooi van American Football. Tina ging ondertussen Quintijn helpen met het bezorgen van zijn folders in zijn nieuwe wijk.
Na enige tijd bleek er een wedstrijd van de volwassenen vroeger gespeeld te worden dan gepland. De spelers zaten nog in de auto en de wedstrijd begon. Omdat dit automatisch verliezen betekent, gaven twee coaches zich direct op en wilden met zijn tweeën tegen vijf tegenstanders om de eer te verdedigen. Nog drie spelers te kort dus.
Ik riep dat ik wel wilde helpen en kreeg direct een uniform toegeworpen. Dan doe ik ook mee, zei coach Ronny. Daarop reageerde er nog een vader en het team bejaarden was compleet. Omdat Merlijn tussen wedstrijden zat, ging hij er even lekker voor zitten. Dat wordt lachen, die ouwe op het veld, riep hij mij toe. Terwijl ik het veld oprende, haalde hij de camera met een grote grijns tevoorschijn.
Maar der alte viel hem nog alleszins mee, hé kerel.


Na een partijtje flink lol te hebben gehad (we hadden de wedstrijd overigens verloren), heb ik mij maar weer omgekleed en als regulier toeschouwer gemeld.
Merlijn zit momenteel bij de Cubs en speelt flag football. Komende woensdag mag hij een proeftraining meedraaien van de kadetten. Als hij dit leuk vindt (hij zeurt er al een jaar om), gaat hij over naar deze klasse. Dit is de zogeheten full contact versie, waarin hij ook body armor en een helm moet gaan dragen. Toevallig gaan we over enkele weken naar de states, dus ik denk dat daar wel het één en ander aangeschaft moet gaan worden. Hij is over komende woensdag inmiddels flink enthousiast.
Hieronder wellicht de laatste twee foto’s van de cubs waarin hij speelt. Hij speelt in het (tijdelijke) nummer 11.


Terwijl ik dit blogje tot een einde aan het brengen ben, begint er een beetje spierpijn in de liezen op te komen. Vooral als ik op wil staan. Ik hoop niet dat het erger wordt anders wordt het helemaal lullig. Opa doet een keer mee, en heeft gelijk spierpijn.