Miele W3933

Jahaa, de opvolger is bekend. Bovenstaand typenummer is het geworden en aanstaande dinsdag wordt deze bezorgd. Ik heb de gehele week op internet gezocht naar het goedkoopste en betrouwbaar adres en heb deze gevonden. Nog een paar dagen dus. Momenteel kan er nog sporadisch een noodwasje gedraaid worden door de oude Miele, maar een echt gezond geluid komt er dan niet uit. Ik blijf dan ook maar in de buurt als hij gaat centrifugeren, want het lijkt wel of de trommel opstijgt naar hogere sferen. Gelukkig kan ik dan ‘schakelen’ met de toerental tiptoets, maar ik zal wel blij zijn als de nieuwe er is. Ik heb Der Alte al een paar maal opengemaakt, en goed bekeken, maar heb toch de conclusie moeten trekken dat deze versleten is en dat het geld weggooien is om reparaties toe te staan. Zal blij zijn als die trommeltrut er is. Wat een gemis zo zonder wasmachine.

Miele W 935 Super R.I.P.

Zaterdag was letterlijk dierendag hier in huize Florida Hollandia. Het was hamsteruuuhhh ehh………. hamster-uitzoek-dag. Quintijn had met een vriendje afgesproken, want die wilde wel kijken welke hamsters er uitgekozen zouden worden. Natuurlijk is het de bedoeling dat Quintijn zijn hamster regelmatig bij die van het vriendje, en vice versa, op bezoek gaat. Eerst maar naar het tuincentrum. Hier zagen we al snel verschillende aquarium spullen die Quintijn nog moest hebben. Dus….. waterplanten, bodembedekking, watervoorbereider en meer van die bende gekocht en met de mand vol richting afdeling levende have, om hamsters te bekijken. Hier werd de hele week al naar uit gekeken en de teleurstelling was zichtbaar toen er geen hamster naar hun zin bij zat. gewillig vervoerde ik de jongens vervolgens van dierenzaak naar dierenzaak. Uiteindelijk zijn beide heren geslaagd. De namen van de knaagdieren zijn ook al zo origineel (kuch) Knabbel en Babbel.

Thuisgekomen mochten de hamsters kennis maken met de van tevoren geprepte kooien en werd er uitgebreid met ze gespeeld en geknuffeld. Ondertussen mocht ik (natuurlijk hahaha) het aquarium vullen en inrichten. Dat blijkt nogal nauw te luisteren met een tropisch aquarium en duurde dus wat langer dan gedacht. Uiteindelijk staat ook deze inmiddels proef te draaien (voor 3 weken) alvorens er vis in kan/mag.

 

De dag erna deed vriend Miele erg raar. De machine maakte een hels kabaal bij het centrifugeren en laat ie nou net 3 weken uit zijn 10 jarige garantie zijn. Even openmaken dus. Dit gaat bij een Miele erg makkelijk want de voorzijde fungeert als deur en slaat na het verwijderen van enkele schroefjes wijd open. Ik ben natuurlijk geen monteur, maar na het aanhoren van het aanlopende geluid en gezien hebbende dat uit uit de trommel zelf komt, ben ik bang dat vriend Miele overleden is. Het zullen wel versleten lagers o.i.d. zijn. Ook de manchet heeft een knauw gehad van de bokkige trommel.De 10 jaar heeft hij eervol gehaald, want wij wassen nou eenmaal erg veel en heeft hij zwaar moeten ploeteren. Alleen jammer dat ie niet net de geest gaf voor onze kerstvakantie want dan viel hij nog in de garantie.

De jacht is nu geopend op een nieuwe digitale vriend. Ook weer Miele uiteraard.

Rare historische dag

Vanochtend begon zoals het hoort. Maar niet voor lang.

Ik moest nog even tanken en sloot keurig aan bij de gevormde rij op het Shell station. Achter mij kwamen er, niet al te lang nadat ik er stond, nog twee auto’s bij en langzaam maar zeker kropen ze links en rechts steeds dichterbij. Ergens voor mij kwam er een plekje vrij. Ik schakelde naar zijn eerste versnelling, maar te laat. De bestuurder linksachter besloot dat dit zijn plek en beurt was en stoof snel op de vrijgekomen plek. Ik was lekker relaxed vanochtend (leve Florida) en wond mijzelf niet zo op. Ik vond het wel asociaal. Er kwam al snel weer een plekje vrij en direct besloot de aso rechts van mij hetzelfde te doen als de vorige bestuurder. Nu werd ik toch wel een beetje geïrriteerd van al die simpele haastzielen, die kennelijk alle gedragsregels overboord flikkeren om maar niet te laat bij het baasje te komen. Er kwam al snel weer een plek vrij en ik reed hierop. In gedachten verzonken bekeek ik de asocialen, die inmiddels aan het tanken waren, plaatste ze in vakjes en begon ik met tanken. Plotseling zag ik dat ik de verkeerde rode slang had gepakt en dat ik V=power benzine aan het tanken was en geen V=power diesel. Jahaa, voor de mensen met een goed geheugen, dit is de tweede keer in mijn leven. En dat in twee jaar. Wat een knuppel!

Ja dat krijg je als je je laat afleiden. Samen met een Shell-medewerker maar even de auto een aantal meters naar voren geduwd (zonder te starten).

ANWB gebeld en gevraagd om assistentie. De ANWB-telefoniste meldde mij dat leden die verkeerd getankt hebben direct € 35,- dienen te betalen, contant of via éénmalige machtiging. Huh? Ik vroeg sinds wanneer dat was en herinnerde de dame eraan dat ik toch echt lid was van de vereniging. De dame zei dat dit sinds 1 januari van dit jaar is. Ook gaf zij mij de keus of ik hiermee akkoord ging of niet. Ja, lekkere keus, kan moeilijk een rietje halen en de tank zelf leegzuigen niet?

De aanrijtijd van de wegenwachter duurt minimaal een uur, stelde de belspel telefoondame. Maar even een krant halen, dan bij de Shell binnen, want het was aardig koud. Binnen kreeg ik van de Shell-medewerkers gratis wat te drinken (aardige mensen, goeie service) en hadden wij het uiteraard over verkeerd tanken. Voor de medewerkers was het routine, maar ook zij hadden nog niet van de € 35,- gehoord en vonden dit erg raar. Kennelijk was mijn reactie dan toch niet helemaal gek, bedacht ik mijzelf en vroeg om een verklaring later bij de wegenwachter. Deze gaf natuurlijk het standaard antwoord in verdediging naar het beleid van de club. Ik opperde nog dat ik sinds 1991 lid ben en sinds ik mijn auto nieuw kocht, eind 2003, ik slechts één maal een beroep op hen heb gedaan (Jahaa, inderdaad toen ook verkeerd getankt. Uitgelachen?). Ook zei ik dat ik dat extra bedrag toch wel storend vind als je elk jaar € 130.50 aftikt en er nooit wat voor terug krijgt. De man pareerde met het blad kampioen wat ik maandelijks (?) in de bus krijg. “U bedoelt dat blad met al die reclame”, melde ik sarcastisch. “Dat lees ik niet. Ik vind gewoon dat als de voorwaarden wijzigen ik gewoon een brief behoor te krijgen waar dat in staat en niet aan de weg geconfronteerd wens te worden met extra kosten. “Dat stond waarschijnlijk in de kampioen”, meldde de man lachend. Tegen zoveel logica kon ik natuurlijk niet op, hahaha, maar ik vind het toch raar. Ik kan mij niet herinneren ooit een brief te hebben gehad en zoals ik al schreef, lees ik de Kampioen niet.

Later toen de auto weer met een volle tank V-Power DIESEL ronddraaide, kreeg ik de papierenafwikkeling. Op dit papier stonden nog meer codes en bedragen (tot € 150,-), kennelijk voor verrichtingen die ook buiten het abonnement vallen. Gelukkig waren deze niet van toepassing op mij, maar ik vraag mij af hoeveel mensen dit weten. De wegenwachter zei dat er in de komende tijd naar verwachting meer zaken buiten het lidmaatschap gaan vallen, want de ANWB heeft kennelijk last van vergrijzing van de Nederlandse bestuurder en natuurlijk Route Mobiel. Hmmm, misschien tijd om mijn abonnement toch maar eens te overdenken.

Aangekomen op het werk had ik de lachers op de hand, huh huh huh.

De dag verliep verder goed en tegen het eind, ben ik snel naar huis gereden om de inauguratie van Barack Obama te bekijken. Dit wilde ik niet missen. Ik vond het heerlijk om naar te kijken en heb goede hoop dat hij de USA uit het dal zal leiden. Ik denk dat het vandaag een historische dag is (nee, niet door het tanken  @*#**$) en dit zeker in de geschiedenisboeken zal komen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik meer Republikeins georiënteerd ben dan Democraat, maar ik denk dat Amerika deze termijn echt een democraat nodig heeft, en ik was ditmaal dan ook voor Obama of Hillary. Obama als eerste keus, want dat verdient het land echt. Zowel Tina als ik vonden het een mooie inauguratie. Ik vind het een fantastische kerel met een leuk gezin. Go get em, Tiger.

O ja, ik ben pro Amerika, maar dat zal je niet ontgaan zijn hahaha.

Delta Airlines bagageafhandeling slot

Vorige week op verzoek van een medewerker, de aankoopnota en enkele foto’s van de gesloopte koffer toegezonden naar Delta.

Vandaag kreeg ik een keurige e-mail terug met daarin de mededeling dat Delta Airlines de koffer vergoed. Binnen enkele dagen zal het aankoopbedrag op mijn rekening staan.

Uiteindelijk is het dan toch nog netjes afgehandeld. Natuurlijk is het vreemd dat je je koffer zo zwaar beschadigd en niet meer bruikbaar terug krijgt, maar dat kan meerdere redenen hebben. Feit is dat Delta verantwoording heeft genomen en mij als klant schadeloos stelt. Ik ben er in ieder geval blij mee.

Delta Airlines bagageafhandeling, deel 2

Vanochtend omstreeks 10.00 uur, stond er een meneer aan de deur met onze vermiste koffer. Na 50 uur werd deze dan toch bij ons thuis afgeleverd. Mij was  eerst toegezegd dat hij gisteren bezorgd zou worden, maar op het laatste moment werd deze afspraak dan toch maar afgebeld. Nou hadden we er niet zoveel haast mee,( er zitten geen bederfelijke waren in of zo) maar het telkens niet nakomen van afspraken (hetzelfde met de verloren koffer in de USA) maakte ons toch wat sceptisch over Delta in het algemeen.

Nou die is dus terecht. Maar ehh… de koffer is total-loss. En dan bedoel ik niet een krasje hier en daar, maar meerdere scheuren in de buitenbekleding, het onderstel is afgebroken op meerdere plaatsen meerdere grote en diepe kras en sleepsporen en het uitklapbare handvat is er maar helemaal afgerukt. Een splinternieuwe koffer! (deze koffer is één van de twee nieuw gekochte).

Zo kregen wij onze nieuwe koffer terug. (klik op de foto voor een vergroting)

  

Ik weet niet wat men ermee gedaan heeft, maar zorgzaam met bagage omgaan, is in ieder geval niet wat Delta heeft gedaan. Op de heenreis viel ons dit ook al op. Er waren toen ook meerdere beschadigingen aan alle koffers, maar niet zo erg als dit. Gek eigenlijk, wij vliegen elk jaar naar de States met verschillende carriers (ook Delta) maar nog nooit zijn de koffers zo beschadigd. En dan bedoel ik zowel de heen als terugreis. 

Op de formulieren welke aan de koffer zitten, staat fail to load, wat dus klopt met wat mij gezegd was. De koffer is ook nog in New York geweest, maar dat was kennelijk om hem zo snel mogelijk naar Nederland te krijgen.

Na een telefoontje naar de baggagemensen van Delta in Amsterdam, bleek de persoon die dit gaat behandelen niet aanwezig en wordt ik morgen teruggebeld. (hmmm) Na doorvragen vroeg de Deltamedewerker zich hardop af, of de koerier de schade misschien veroorzaakt had. Ik zei dat ik de koerier er op aan heb gesproken en die zei dat hij de koffer zo ontvangen heeft. Tevens heb ik persoonlijk de indruk dat er flink geweld moet hebben plaatsgevonden om de koffer zo kapot te krijgen op meerdere plaatsen. Misschien heeft hij klem gezeten op een transportband o.i.d.. Ik zei dat de koffer nog geen 24 uur oud was toen ik hem bij Delta inleverde en de man vroeg of ik de bon nog had. Die heb ik inderdaad en daarop zei hij dat het morgen wel goed zal komen. Nou prima, daar hopen we dan maar op.

Delta Airlines bagageafhandeling

Vanochtend met zijn allen uitgeslapen. Gisteravond was het grootste gedeelte al gepakt en hoefden we nog maar een klein gedeelte te doen. Na het laden van de auto (wat is ie lekker ruim zeg) richting Dollar Tree gereden om nog wat laatste artikelen te kopen. 

Op weg naar het vliegveld telkens keurig door de tol gereden maar de laatste miste ik helaas. Tom Tom zei dat ik links aan moest houden en dat deed ik dan ook braaf. Vervolgens zag ik dat ik rechts toch echt een tolpoortje had moeten hebben, maar het was te laat. Ik zie wel of ik hier nog wat van hoor, deed het in ieder geval niet expres.

Op de luchthaven aangekomen begon alles lekker vlot. Het bonnetje van USD 0.00 aangenomen van de Alamo medewerkster en nog snel een controlerondje door de auto.We namen een bagagekruier want de hoeveelheid koffers was enorm en anders bijna niet te vervoeren. Aangekomen bij de Delta incheckbalie nog even geprobeerd om de incheckkiosk te kunnen gebruiken, maar helaas herkende hij onze vliegtickets en of confirmationnumbers niet en moesten we alsnog in de rij aansluiten.

Ondanks dat wij de koffers voorgewogen hadden, nog snel een laatste voorcheck gedaan met een daar aanwezige weegschaal en snel nog enkele pondjes heen en weer verschoven. Van de 8 grote koffers waren er 6 precies 50 pounds, dus dat was mazzel. De overige twee, van ma, waren 47 en 48 pounds hahaha. De incheckdame begon vervolgens over de afmetingen van onze koffers en zei dat ze hier tegenwoordig erg precies in zijn en dat ze te groot waren. Of wij maar even USD 175 per koffer bij konden betalen. What ? Een collega die enkele balies verderop stond, bekeek van afstand onze bagage en reisgezelschap en riep op serieuze toon “ Too big, charge them, charge them”. Is wel leuk voor de sfeer zo’n zak die dat roept.Na opmerkingen van mijn kant dat wij al jaren met deze koffers reisden en nog nooit geen op of aanmerkingen hadden gehad, begon ze stoïcijns te typen. Ik vroeg haar wat waar wij nu aan toe waren en haar antwoord was dat ze vanaf dit jaar nu eenmaal erg precies enforcen en dat ik USD 875,- moest aftikken. Ja dahaag. Gebruik je pillen?

Na nog wat discussie had ik al in de gaten dat ik tegen een betonnen muur aan het lullen was en was Tina mij net voor met het vragen om de Manager. Die dekte natuurlijk de incheckdame, maar daar liet ik het niet bij zitten. Mijn reisgenoten begonnen al aardig zenuwachtig te worden en ik steeds pissiger. Natuurlijk bleef ik wel keurig, want anders kun je het helemaal wel vergeten, maar eigenlijk had ik wel zijn om &^%#$%^**.  Na aandringen ging deze dame met het meetlint langs de koffers en haalde er al direct een paar uit die kennelijk toch maar niet te groot waren. De incheckdame had er één opgemeten en de rest ingeschat als hetzelfde type. NOT ! Dat scheelde al USD 525,-. Nu de laatste twee nog. Ik liet haar zien dat de overgebleven twee koffers (1 was een halve centimeter te diep en de ander twee) best nog wel wat in konden klappen door de uitvouwrits in te rijgen en wat bagage te verplaatsen in de koffer zelf en naar de handbagage. Nou, okay dan, als ik dat ter plekke even zou doen dn mocht ik door, want dan voldeden wij aan de afmetingen.Ik mocht door en hoefde niets bij te betalen. Wat een gezeik zeg. Je zal maar aannemen dat ze gelijk hebben en bijna USD 900,- aftikken. Lekkere domper van je vakantie. Tip voor anderen; als je grote koffers hebt, bekijk on line de maximum afmetingen en of gebruik de uitvouwrits dan niet. Een halve centimeter kost je gewoon USD 175,- per koffer.

Goed, na het inmiddels rijkelijk vloeiende zweet van mijn gezicht te hebben afgeveegd, Tina, ma en de kids te hebben gerustgesteld, de koffers naar security gebracht en met zijn allen naar customs en immigrations. Hier natuurlijk de gebruikelijke zaken (alleen mag je kennelijk nu weer aanstekers bij je hebben) en op naar  de gate. Wat een begin.  De eerste vlucht duurde ongeveer 1 uur en 10 minuten en was om voor wij er erg in hadden. De layover tijd was 1.20 uur, dus ruim voldoende om nog een Mac Flurry te halen.

 

De tweede vlucht verliep ook erg relaxed. Wij hadden in de winkel in Davenport, een slaaphulpmiddel gezien welke vrij verkrijgbaar is en zonder bijwerkingen en hadden deze gekocht (geen homeopathische bende), Ma, Merlijn en Quintijn namen een tablet en de jongens waren al snel in dromenland. Ma hield af en toe powernaps hahaha, maar kon heeft uiteindelijk niet aaneengesloten geslapen. beide kids hebben in ieder geval nog een 4 a 5 tal uurtjes kunnen slapen.

 

 

Na de landing de slurf ingelopen waar wij direct werden aangevallen door de kou. Goddamn wat is het koud hahaha.

Op bagageband 17 kwamen de eerste koffers er al aan en vanaf dat punt was ook te zien dat er geen enkele douanecontrole was. Misschien heeft de nieuwe vrijstelling van € 430,- hier mee te maken. De laatste koffer wilde maar niet komen en wij begonnen al nattigheid te voelen. Ja hoor weer een koffer weg. In al die jaren nog nooit koffers kwijtgeraakt en nu op zowel heen als terugreis. Begin nu wel een beetje Delta moe te worden. na gefrustreerd wéér een formulier te hebben ingevuld, vroeg ik aan de Deltamedewerker hoe dit nu toch kon gebeuren. Hij probeerde er zich vanaf te maken met een opmerking dat het waarschijnlijk met de beveiliging te maken heeft, en maakte mij hierdoor nog geïrriteerder waardoor ik riep dat dat absolute onzin is en dat Delta kennelijk niet eens een koffer  normaal kan vervoeren. De man vond mij nu niet meer zo aardig en liet mij alleen met het formulier dat ik moest controleren. Hij liet mij duidelijk links liggen en was druk bezig met allerlei, noem maar op. Ik stond mezelf steeds meer op te winden en nam ondertussen afscheid van mijn moeder die hier uiteraard niet op hoefde te wachten. Net voordat mijn tijdbommetje een nieuwe fase in wilde gaan, nam een collega Delta medewerkster het over. Deze nam mij een stuk  serieuzer en hierdoor werd ik al snel rustiger. Deze dame keek in het systeem en zag dat Delta was de koffer simpelweg vergeten in Orlando. Nu heb ik jammer genoeg ervaring gekregen met verloren koffers en ik vroeg waarom het file reference number niet op het baggage information form stond. Dit kon zij nog niet zien en zou zij mij straks op mijn huistelefoonnummer doorbellen  (Hebben ze niet gedaan overigens).

Op naar P3. Eenmaal uit de shuttlebus was de kou aardig aan het snijden en waren we blij dat we bij de auto waren. Deze startte direct en waren mijn zorgen,gezien de lage temperaturen in Nederland de afgelopen weken, onnodig.

Thuis was het weerzien met de katten erg leuk en deze gingen dan ook direct de nieuwe kattenmanden inwijden door er zwijnerig languit in te gaan liggen ronken. Het uitpakken van de nieuwe aanwinsten kan beginnen, net als het plannen van de volgende vakantie.

Iedereen die de moeite nam om het log te lezen, bedankt.

Eén na laatste dag

Vandaag druk op zoek geweest naar twee koffers. Wij kennen inmiddels aardig de weg hier, en weten precies waar wij deze moeten kopen. Helaas hadden de vestigingen iedere maal net niet de modellen die wij zochten, dus heerlijk cruisend verschillende winkels afgeweest. Uiteindelijk hebben wij twee exemplaren gevonden en met de inmiddels gespaarde klantenpunten kregen wij in totaal maar liefst 35% korting op deze twee bakbeesten. Tussendoor hebben wij ook nog maar wat kleding gekocht want dat kun je niet genoeg hebben hahaha.

In het begin van de avond nog naar Eddie Bauer geweest op Prime Outlets. Dit is momenteel mijn favoriete winkel en hier hebben ze erg mooie spullen.  Later hebben wij de koffers alvast grotendeels gepakt en voorgewogen.

Onnodig te zeggen dat wij opzien tegen de koude in Nederland, maar helaas, we moeten er zondag aan geloven. We hebben in ieder geval een fantastische vakantie gehad met onvergetelijke ervaringen. Morgenmiddag stijgen wij op vanuit warm en zonnig Florida en de volgende ochtend zijn wij weer terug op koude Nederlandse bodem.

Redbox

Vandaag wilden we nog een aantal uurtjes naar Busch Gardens gaan, maar uiteindelijk hebben wij toch besloten om bij huis te blijven. Aangezien de vakantie zijn einde nadert (snik, snif) wilden wij liever nog even genieten van de villa. Ook het grote verschuiven van, hoe krijgen wij dit in onze koffers, begon. Na wat vermaak bij het zwembad en op Skype ben ik met Merlijn voor op straat wezen frisbeeën, boomerangen en met de football gaan overgooien. Quintijn volgde al snel en het was werkelijk heerlijk weer om dit te doen.

Daarna met ma en Merlijn naar de Wal-Mart geweest om nog wat kleinigheden te kopen. Vlees voor de barbie natuurlijk. Ook onze favoriete Salsa Ranch dressing was op dus inslaan die handel. Merlijn en ik kochten tevens op de valreep nog een horloge.

Bij terugkomst bleken we toch nog iets vergeten en gingen wij na het eten nogmaals naar Wallie. Nu wilde Quintijn natuurlijk ook mee, want hij wilde ook een horloge uitkiezen. Nou, geen probleem hoor. Eigenlijk zochten we een haakweegschaal (normaliter gebruikt om gevangen vis te wegen) zodat wij zo onze hoeveelheid bagage kunnen wegen. Maar dat hadden andere toeristen ook al gedaan. Uitverkocht dus en morgen nog maar even ergens anders kijken.

Nu zag ik al een aantal malen bij Wal-Mart, Walgreens en andere zaken, buiten een Redbox staan. Daar kun je de allernieuwste films op dvd of Blue Ray huren voor slechts USD 1,- per 24 uur. Ik had al eens eerder bij zo’n machine staan kijken maar met die giga rijen ervoor ga je ook niet zo makkelijk de voorwaarden op de machine staan lezen, met de hete adem van anderen in je nek. J kunt trouwens ook gebruikte films kopen voor USD 7,- bij deze machine.

Nu waren wij beland bij Walgreens en daar stond er één, met niemand ervoor. Ik aasde eigenlijk al 2 weken op de nieuwste film Righteous Kill, van acteerkanonnen Al Pacino en Robert de Niro, want sinds de film Heat vind ik dit een mooi duo.

 

 

Het principe is erg simpel. Het lijkt op de Videoland apparaten, maar dan met de nieuwste film en lage bedragen. Kies een dvd of Blue Ray film en haal je credit card door de geleide sleuf. Toets je e-mailadres in voor de huurbevestiging en that’s it. Lekker makkelijk en de allernieuwste films. Thuis aangekomen vond ik een huurovereenkomst en welkom mail in mijn inbox en een link voor nog een gratis film. Morgen dus nog maar één scoren. Je kunt bij Redbox ook films on-line huren en aangezien hij mijn .nl adres heeft geaccepteerd inclusief mijn Nederlandse credit card, lijkt mij dit de winnende combinatie om zonder proxy films uit de USA te kunnen kijken/huren. Over een paar dagen maar even uitproberen.

Het bedrag van USD 1,- (ex tax) wordt door Redbox on hold geplaatst op je credit card en afgerekend als je de film inlevert. Doe je dit te laat dan kost dit USD 1,- per dag en je hebt geen last van exorbitante late fees of andere verzinsels. Er is een maximum van 25 dagen waarna je de film mag houden en dit bedrag wordt dan automatisch afgeschreven.

Mooi principe. moeten ze ook maar eens in Nederland invoeren.

Busch Gardens

Vandaag bij ontwaken waren de tuinmannen weer druk bezig. Na een uurtje, vlak voor ons vertrek,  zagen we ook wat de bedoeling van al het graafwerk van gisteren was. Ze zijn inderdaad de afscheiding aan het vervangen met nieuwe planten. Ziet er netjes uit toch.

Gisteren ook een populaire magneet voor achter op de auto gekocht en er maar gelijk opgeklikt.  Sta ik wel achter.

De rit naar Tampa had een kleine verassing. Na een klein kwartiertje rijden werd de lucht steeds donkerder, daalde de temperatuur van 26 graden naar 16 graden en brak de hemel voor de eerste maal in onze vakantie open. na 20 minuten waren we door de regen heen en klaarde de boel weer op. We dachten nog even dat het zulk weer zou blijven en dat Busch gardens hierdoor letterlijk in het water zou vallen, maar dat viel gelukkig nogal mee.

 

Tussendoor nog even gestopt voor de traditionele Mac Flurry bij één van de mooiste Mc Donalds locaties die ik gezien heb (in Tampa, vlakbij Busch Gardens).

Voor de ingang van het park zaten de gieren een kadaver burgemeester te maken. Ik stopte en deed een raam en schuifdeur open, zodat Tina betere foto’s kon maken en ma begon alweer te gillen. Snel lachend de deur dus maar weer gesloten hahaha.

In Busch Gardens was het volgens de parkeerwachters erg rustig, dus dat kwam goed uit. We konden op lot 1 parkeren vlak voor de trolleys en in 5 minuten waren we binnen.

Ook Lou, in zijn nieuwe police outfit, was van de partij.

Ook werd ik weer snel gevonden (volgens mij hebben ze e-mail of zo).

Bijna alle achtbanen hebben we gedaan, maar het park is toch wat groter dan we dachten.Daarom morgen wellicht een half dagje erbij. De Sheikra vonden we een beetje tegenvallen. Daar hadden wij meer van verwacht.

Ik kon vlak voor sluitingstijd ma overhalen om in de Gwazi te gaan, een houten rollercoaster. Na de rit werd ik nog net niet gelyncht en zei ze mij dit nooit meer te doen.

Ze stond doodsangsten uit. Oeps, toch maar wat meer rekening houden met ma’s respectabele leeftijd.

Geslaagd, geslaagd en nog eens geslaagd deze dag. Misschien net iets te kort maar wie weet komt dat morgen wel weer goed.

Later nog wat wezen eten bij Cracker barrel en op naar huis.

Clearwater Beach

Vanochtend vroeg toen wij wakker werden en bij het zwembad gingen zitten om wakker te worden, waren er al een aantal mannen druk aan het werk. We vroegen ons af wat men ging doen, want er kwam steeds meer groot materieel bij. Kennelijk verwijderen ze de dode erfafscheiding.

 

Na koffie, cola en ontbijt ging de rit naar de kust. Voor vandaag staat Clearwater Beach op de lijst. Eerst wilden wij naar Bush gardens gaan, maar omdat het vandaag erg warm zou worden en morgen iets koeler, kozen we voor het strand. De rit verliep zoals wij inmiddels gewend zijn, zonnig en relaxed en de gebruikelijke Mac Flurry stop (klik op de foto’s voor een vergroting).

Na het gebruikelijke vergapen aan de Amerikaanse leefstijl kwamen wij aan op het strand, Indian Rocks Beach. Ma nam plaats in de schaduw met een flesje water, de kids gingen dollen op het strand en Tina en ik laafden ons aan de zon.

Het strand was geweldig. Fijn, spierwit schelpenzand, en de pretzel lovers hadden mij al snel in de gaten. Ik besloot om de rust te bewaren en de sea gulls niet te voeren, maar Merlijn en Quintijn hadden de jacht al geopend.

 

Later zijn wij nog wat van de omgeving wezen bekijken en hebben wat gegeten. Leuk overigens om te zien dat alles nog steeds in kerstdagen sfeer is. Ook nog wat boodschappen gedaan, want er wordt weer geBBQed.

Thuis gekomen de barbie aangestoken, een fles wijn opengemaakt en tot in de late uurtjes wezen borrelen en in het zwembad gelegen. Moet ik het nog zeggen?