Zojuist de nieuwe beta versie van Livewriter geinstalleerd. in één woord geweldig. Nu was ik al fan (Tina ook) van het geweldige programma, maar nu heb je nog meer mogelijkheden.
afgeronde hoeken
met rand 
en met reflectie
En nog veel meer en dat allemaal extra, buiten de al roemende mogelijkheden. Dank Microsoft, dank.
Vanochtend met Merlijn en Quintijn op bezoek geweest bij Zita. Tina vond het aanschouwen te zielig dus bleef liever thuis. Aangekomen bij de dierenartsenpraktijk begon Zita hevig te knorren en was duidelijk blij ons te zien. Ze zag er eerlijk gezegd ook al iets beter uit dus dat is mooi. Alleen jammer dat wij na een klein kwartiertje al weer weg moesten. Ze eet goed en ze heeft een toepasselijk roze verbandje waar haar infuus in is ingebracht. Nou, nog twee daagjes dan maar.
Sinds enige tijd plast Zita wel eens op rare plekken. De garage is een voorbeeld hiervan. Ze kreeg dan corrigerend op haar donder maar de volgende keer was het weer raak. Tina en ik maakten ons weleens zorgen hierover, maar hielden het op ouderdom. De laatste weken ging ze dit vaker doen en ook dronk ze veel vaker. Na het zoeken van oorzaken op het internet, waar je talloze mogelijkheden vindt, besloten we om met haar naar de dierenarts te gaan. Vanmiddag ben ik met het schatje naar de praktijk gegaan voor onderzoek en werd er wat bloed afgenomen. Na tien minuten kreeg ik de uitslag al en blijkt ze nierinsufficiëntie te hebben. Haar ureum en kreatinine waarden waren veel te hoog en de arts stelde dan ook voor om haar op te nemen en het gehele weekend aan het infuus te plaatsen om de waarden te laten zakken. maandag wordt er dan weer een bloedonderzoek gedaan en als de waarden voldoende gezakt zijn, mag zij weer met mij mee. Vanaf dat moment moet zij dan op een niervoedingsdieet en krijgt ze medicatie. Ik vind het echt zielig voor haar. De dierenarts vertelde mij dat als zij dit inderdaad al enige tijd heeft, het waarschijnlijk de chronische variant is en ze wellicht nog enkele jaren te leven heeft mits de voeding en medicatie gebruikt worden. Het kan echter ook vervelender aflopen en snel verergeren en dan kan het al binnen weken of maanden afgelopen zijn. Wij hopen natuurlijk op het eerste. Na telefonisch contact met Tina hebben wij besloten om haar daar achter te laten zodat er direct begonnen kan worden met behandeling. Bij thuiskomst kregen de jongens gelijk tranen in de ogen want iedereen in het gezin is gek op haar. Vorige week had Tina toevallig nog een leuke foto van het meisje geplaatst. Ik hoop dat ik haar snel weer kan halen want wij missen haar wel.
Morgen gaan wij even naar de praktijk om te kijken hoe het met haar gaat.
Vandaag lekker rustig. Sterker nog, verveling komt om de hoek kijken. De pols is inmiddels lekker dik en zo heb ik er twee voor de prijs van één. Wat wil je nog meer. De pijn is goed te doen en behalve een paar paracetamols, heb ik geen pijnstillers nodig. Vanochtend nog wel even met mijn longarts gesproken en toen bleek dat de bloedverdunners die ik op recept van het AZU meekreeg, te licht van sterkte zijn. Zometeen mag ik dus een ander type ophalen bij de apotheek welke beter voor mij zijn. Ben ik toch wel blij om dat men hier achterkwam, want het laatste waar ik op zit te wachten is een nieuwe longembolie, zo vlak voor de vakantie.
Over de vakantie gesproken. Afgelopen weekend kreeg ik een mail van ons reisbureau met de mededeling dat er weer een nieuwe tax was verzonnen. Dit maal door de Amerikanen en alleen van toepassing op auto's welke gehuurd en afgehaald worden op luchthavens. USD 12.50 ex tax mogen wij ter plekke erbij betalen. Gelukkig valt dit bedrag nog wel mee, maar ik denk niet dat dit het einde is. Men zal vast wel nog veel meer leuks verzinnen. In ieder geval bederft dit onze aanstaande vakantie niet en hebben wij al veel voorpret. De brandstoftoeslag die wij voor onze kiezen kregen afgelopen augustus van in totaal € 510,- was pas vervelend.
Zojuist weer terug van een dagje AZU. Ik kon vanmorgen meerijden met mijn zwager, Desmond, die in Utrecht werkt dus dat was wel tof. Om 9.00 uur moest ik er zijn en om 9.10 uur lag ik al op de ok. Er was een operatie uitgevallen en met grote spoed werd ik geprept. Zo snel heb ik het nog niet eerder meegemaakt. De zuster vergat enkele medicijnen in haar haast en kwam deze nog nabrengen op de ok. Maar het ging wel lekker snel. Beter dan uren wachten.
Ik zag eruit als een karikatuur met een operatiehesje tot aan mijn navel, twee grote kousen van teen tot bovenbeen en verder niets. Ik zocht nog naar een roestvrijstalen paal en podium, maar die zag ik gelukkig niet. De kousen waren om trombose te voorkomen, was de verklaring. Na wat humor heen en weer met de ok crew was ik al snel onder zeil en na anderhalf uur weer wakker.
Om een uur of twee belde mijn moeder, nog helemaal versuft, dat zij net uit de verkoeverkamer kwam. Grappige situatie eigenlijk. Ook met haar was het goed gegaan. De neus was gemoddelleerd en er was huidvet weggesneden. Alleen ben ik klaar en voor haar volgen er nog drie operaties in de komende weken. Beterschap ma.
Op de afdeling waar ik lag, werd mij verteld dat het de bedoeling was dat ik de nacht moest blijven. Nou dacht het niet. Voelde me goed, had weinig pijn dus wegwezen. De arts die om 5 uur kwam kijken was het ermee eens en een kwartier later zat ik al bij mijn zwager in de auto op weg naar huis.
Ik heb nog wel een recept gekregen om de komende week bloedverdunners te injecteren, dus die haal ik morgen wel even op.
Ben in ieder geval blij dat ik thuis ben en niet op een ziekenhuiskamer.
Vandaag is mijn moeder weer het ziekenhuis in. Er stonden wat onderzoeken op het progamma en morgen een operatie. Hier gaat men een stukje cosmetische chirurgie toepassen met als doel een zo mooi mogelijk resultaat. Helaas voor ma, gaan ze de 'flap' die over de neus hangt, nog niet verwijderen en doen ze dit de volgende keer pas. Morgen hoor ik wel hoe en wat ze gedaan hebben. Tenminste als ik, geld ook voor ma, aanspreekbaar ben. Ook ik ga namelijk morgen onder het mes, maar dan in een ander ziekenhuis. Bij mij wordt de stalen plaat verwijderd uit mijn pols en wat littekenweefsel wordt losgemaakt. Ma en ik krijgen gaan morgen dus beiden aan de drugs.
Afgelopen weekend trouwens een baksessie gehouden. Het weer was treurig en ik had wel zin in een gebakje en wat koekjes, dus aan de slag. Hieronder het resultaat.
|
|
