De rit was zoals gewoonlijk relaxed. De jongens hadden het zich achterin gemakkelijk gemaakt, met Nintendo, een colaatje en Quintijn had zelfs een voetenbank gemaakt.
We hadden het grootste gedeelte een mooie binnenweg, zodat er in ieder geval toch nog wat te zien is.
Zoals deze coole golfcart, van Steve.
Toen Tina later riep dat ze een bord zag die waarschuwde voor overstekende panters, vroeg ik wat er in die cola zat. Ze had de foto als bewijs zei ze nog. Een paar honderd meter verder weer zo’n bord. Huh? Deze borden kwamen we later overal tegen want er blijken er hier in dit gedeelte van Florida toch een aantal vrij rond te lopen.
Het weer was trouwens weer super en het werd een comfortabele 23 graden. De eerste stop was voor een McFlurry bij de Mac. De tweede stop, het visitorcenter in de Everglades, hebben wij veel informatie opgedaan. Helaas was de wachtrij voor het toilet meer dan een half uur, dus dat hielden we maar even op.
Daarna reden wij door naar het zuiden en stopten bij Wooten’s. Eerst richting toilet rennen. Wat wij apart vonden was dat er nergens een prijslijst of zo hing voor de tours. Even navragen dan maar. De man gaf mij een heel verhaal en probeerde zo voor usd 200,- aan tours te verkopen. Doorvragen leverde een duidelijker antwoord op, maar toch nog bijna usd 100,- voor een boottochtje van 30 minuten. Dat doen wij toch maar even niet. Wij hadden namelijk het gevoel dat er een reden was dat er geen prijskaart hing. We kijken verderop nog wel even.
Onderweg even op de rem. De eerste wilde alligator lag langs de weg te zonnen en dat moest gezien worden. Als we dat gedaan zouden hadden bij elk exemplaar wat we zagen, waren we nu nog niet thuis. Maar de eerste is natuurlijk nog nieuw. Verderop was een national park en de hier aanwezige rangers gaven allerlei informatie. ook verwezen ze ons naar een ander visitorcenter, een officiële, en niet zo commercieel. Hier kon je werkelijk van alles doen, tot en met een film van het park kijken aan toe. Allemaal gratis. De aanwezige alligators trokken zich van de bezoekers geen reet aan. Sommige kon je bijna aanraken, maar als je je even strekte, ging er een oogje open en leek hij je bijna te vragen “kom dan, Koooom dan”.
Eh, nee bedankt. Wel veel opgestoken van de rangers en het visitorcenter.
We hebben veel natuur gezien. Veel alligators, ik denk ruim 100. En dan niet in een visitorcenter of zo, nee gewoon langs de kant van de weg. We zijn zelfs een keer gestopt om kennis te maken met handtas alligator. Ook veel bijzondere vogels, vissen en noem maar op. Zelfs state prisoners waren er netjes aan het schoffelen met ome “dubbelloops jachtgeweer” in de buurt. Ja, dit was echt mooi.
Toen wij later op de dag aankwamen in Miccosukee, een Indiaans dorp, vonden we wat wij zochten. De airboattour. En ook nog flink goedkoper dan de eerste, lol. Er was ook nog een groot Indiaans festival aan de gang, maar wij gingen liever gelijk met de boot. De boottocht omvatte ook nog een stop bij een Indiaans swamp dorpje en ook hier kon je alligators zien.
Op de weg terug zagen wij nog het kleinste postkantoor van de Verenigde Staten.
Bekaf van de avontuurlijke reis, zijn we maar even gestopt om te eten en de Dodge vol te tanken. Ook nog even een pitstop bij best Buy voor een mooi roze laptopmuis voor Tina.
het was weer een mooie, zonnige dag.
