Vanavond zat ik achter de pc RTL nieuws te kijken en op deze site was ook een stukje betreffende trouwen in Las Vegas. Nu zijn Tina en ik ook getrouwd in Las Vegas, heel, heel lang geleden hahaha, en ik werd nieuwsgierig of wij toevallig ook nog in het gemeenteregister van Las Vegas geregistreerd stonden. Ja hoor daar is ie dan. Mr. and Mrs.. van Dijk.

Ook maar gelijk even de trouwfoto zelf erbij gepakt inclusief nep Elvis. De trouwerij was fantastisch. De foto is helaas niet meer zo scherp, want hij is ingescand, maar toch duidelijk.
We zijn getrouwd in Graceland Wedding Chapel en hadden een totaal pakket. Dit omvatte een verlengde witte limousine, een fotoreportage, een film van het geheel, een minioptreden van de nep Elvis (+/- 15 minuten inclusief het optreden als officieel getuige). De man had zijn naam zelfs formeel laten veranderen in Elvis Presley, hahaha. Ook hadden wij verse bloemen uit….. Holland. Eerder waren wij al bezig geweest met het huren van een trouwjurk en smoking en die werden nog op maat aangepast ook.
We verbleven trouwens in dit hotel.
Ja, alles is mogelijk in Las Vegas. We moeten er binnenkort maar weer eens heen. Maar nu met twee pubers. Huwelijken in Las Vegas zijn dus niet allemaal nep. Komende oktober zijn wij 15 jaar getrouwd en geen seconde spijt.
Dat wij wilden trouwen hadden we al besloten. Wij kozen ervoor om het bedrag, wat een beetje trouwerij kost, (toen nog in Florijnen) aan ons zelf te besteden en niet aan een grote groep mensen die je moet voeden en entertainen. En vervolgens is het meestal bezopen afscheid nemen van elkaar (zelf ben je er meestal al niet meer) aan het eind van de avond en een rekening achterlatend van heb ik jou daar. Je hebt namelijk altijd een ruimte te huren, catering in de arm te nemen, een muziekband, een fotograaf en ga zo maar door. Nu namen wij hetzelfde bedrag, gingen 3 weken naar West Amerika door 4 staten, namen de beste 5 sterren hotels (sommigen konden wij niet upgraden, maar dat was ook wel weer leuk) en reden in een vette Amerikaanse cabrio. Zo hadden wij de dag van ons leven over drie weken uitgesmeerd.
Natuurlijk moet iedereen het voor zichzelf weten, maar voor ons werkte dit goed. Terugkomend in Nederland werden wij met spandoeken opgewacht en hebben we alsnog een bescheiden feestje gevierd, zoals bij een gewone verjaardag. Eind goed al goed. Schat, ik hou van je.