UA 909 30APR AMSTERDAM CHICAGO 1115 1309
UA 164 30APR CHICAGO ORLANDO 1615 1953
UA 228 15MAY ORLANDO WASHINGTON 1345 1557
UA 946 15MAY WASHINGTON AMSTERDAM 1735 #0705
# next day 16MAY
Vandaag ons vluchtschema binnengekregen voor de vakantie van volgend jaar. De zoektocht naar een villa(s) gaat verder.
Afgelopen dagen druk in de weer geweest voor vliegtickets. Na een offerte van american vacations gelijk maar akkoord gegaan voor komende kerst.
Helaas kreeg ik de volgende dag een mail met de mededeling dat de tickets er niet meer waren in de geoffreerde en bestelde prijsklasse en het alternatief was gelijk flink duurder.
Balen dus, want de vakantiestemming zat er al maar liefst een hele dag in. Gisteravond dus maar deze verhoogde offerte afgewezen.
Vandaag wees Tina mij op het feit dat Merlijn en Quintijn, komende mei twee weken schoolvakantie hadden. Mijn brainfart moest zichtbaar zijn geweest hahaha en ben gelijk naar tickets gaan zoeken. Binnen het uur was alles rond. Geboekt dus, heerlijk. Florida here we come again. Rechts in de zijbalk de countdownticker.
Het was sowieso een lekkere dag vandaag. Vanochtend toen ik wakker werd, zag ik het lekkere weer en kreeg gelijk zin in een dagje vrij en heb dit dan ook maar gedaan.
Omdat ik er toch al vroeg uit was maar gelijk het zwembad voor dit seizoen opgezet. Tussendoor nog even wat chloorgranulaat en blokken gehaald en eind van de middag, na 8 uurtjes en ongeveer 15.000 liter, was hij klaar. Quintijn heeft hem dan ook maar gelijk, samen met een vriendinnetje, formeel in gebruik genomen, dus niet voor niets gedaan.
Hierboven de watermeter maar even gefilmd. Die deed waar hij voor gemaakt is hahaha. Wel een beetje herrie trouwens. Maar even bellen van de week voor een betrouwbaarheidstest.
Maar het leukste nieuws is natuurlijk dat wij de vakantie hebben geboekt.
Hieronder een bewijs van vooruitgang in de integratie van hond en kat(ten). Met een klein beetje zon lekker samen chillen in de tuin en af en toe even proberen te spelen.
Hij wordt trouwens verbazingwekkend snel groot. Ik weet niet wat er in dat voer zit, maar ik heb toch het vermoeden dat er iets illegaals in zit hahaha.
Vandaag hadden Merlijn en Quintijn een American Football tournament. Er was een DJ, een BBQ en alle leagues speelden. Merlijn weer om 8 .00 uur afgezet, want ze gaan eerst per team ontbijten. God wat is dat een klote tijd zo op de zondagochtend. Daarna weer terug om Quintijn te halen want zijn ontbijt begon om 9.30 uur. Vanaf dat moment zijn wij maar weer gebleven, want de eerste wedstrijd (Merlijn) ging ongeveer alweer beginnen. Lester kreeg uiteraard flink aandacht, maar na enkele minuten ging hij braaf slapen tussen de stoelen. Hieronder een foto toen hij gras at en er een camera op hem werd gericht. Een fotogenieke schuldige blik hahaha.
Merlijn en zijn team hadden helaas verloren en Quintijn en zijn team speelden gelijk. Helaas pindakaas, maar hierdoor hoefden zij later niet tegen een ander team en zat de dag er voor ons op. Wat jammer nou 
.Hierdoor waren wij gelukkig om 13.00 uur weer thuis. Had er eerlijk gezegd ook geen zin in om weer een gehele zondag op zo’n veld te zitten hèhè.
De kinderen hadden het in ieder geval erg leuk en waren dan ook lekker moe na afloop. Merlijn was trouwens bij aanvang al moe, want die had de halve nacht niet kunnen slapen en volgens eigen zeggen had hij de klok om 3.00 uur nog meegemaakt. Oeps !
Gisteren met Tina en natuurlijk Lester na het werk wezen stemmen. Weer een imprent momentje voor de hond. Het werd mij in het stembureau niet helemaal duidelijk of Lester links, midden of rechts georiënteerd is, maar buitengekomen kon het nog alle kanten op. Is het geen stoere blindengeleide hond?
Thuis gekomen viel hij op schoot in slaap
Wij hebben Lester nu ongeveer anderhalve week en je ziet hem groeien. Binnen acht-negen weken is hij eens zo groot als nu, dus dan zijn de op schoot momentjes hoogstwaarschijnlijk afgelopen. Hij kent trouwens ook de weg naar huis al. Na twee dagen had hij de route al door. Zo kwam het vanavond voor, dat Merlijn en ik op het losloopveld waren en Lester in een onbewaakt ogenblik de kuierlatten nam, richting huis. Merlijn en ik er in volle vaart achteraan natuurlijk, want voor hetzelfde geld komt hij onder een auto of iets dergelijks. Toen wij vlak bij hem waren stopte hij en keek ons ondeugend aan. Hij was al wel bijna thuis hahaha. Hij probeert dit wel vaker en volgens mij is hij aartslui, want zodra wij verder willen lopen dan recht voor de deur smeert hij hem of gaat hij liggen zodat wij hem moeten tillen. Maar ja, hij krijgt als puppy het voordeel van de twijfel.
Vandaag had Quintijn trouwens een spreekbeurt over de pup op school. Je kunt dan ook wel zeggen dat Lester inmiddels een flinke rol in het gezin speelt. Zelfs de katten hebben hem geaccepteerd. Zita wil nog wel eens chagrijnig naar hem kijken en blazen, maar het verschansen op de bovenverdieping wat zij al ruim een week doet, begint af te nemen. Bam Bam doet het allemaal niets. Hij loopt buiten met ons mee als wij Lester uitlaten en als de pup te ruw doet met hem loopt hij cool weg of blaast hij even stoer waarna Lester gelijk vol ontzag stopt.
Gaat allemaal goed dus en Lester is een lieve hond. Ik denk dat wij een leuke veertien maanden met hem gaan beleven.
|
|
