Happy Halloween (Bowl)

Goedenmiddaaaag. Vandaag had Merlijn Halloween Bowl van zijn American Football club, een contest in het kader van. Tjezus, een hele dag langs een veld zitten, niet iets waar ik naar uit kijk. Maar goed, Merlijn vind het leuk en ik ben niet voor niets zijn vader, toch. We zijn uiteindelijk met zijn drieën gegaan, want Quintijn zag het niet zitten om zo vroeg uit de veren te gaan. Hij bleef dus thuis chillen. Tina, Merlijn en ik dus.

Merlijn moest 4 wedstrijden spelen, met soms lange pauzes ertussen. Omdat het Halloween was, hadden de meesten kostuums of maskers bij zich. Zelfs de cheerleaders waren in Halloween stijl. Tijdens deze pauzes gooi je een beetje over, praat wat, of in dit geval, word je een beetje melig. Ik laat de beelden maar voor zichzelf spreken.

Een beetje gestoord

Genoeg fun deze dag.

Doggy Day

Vanochtend de gespoten kamer nog maar eens bij daglicht bekeken. Het resultaat na droging is nog mooier dan ik gisteren al vond. Super strak. Zo strak was het mij zeker niet gelukt met een roller.

Today was doggy day. Ik had een dag vrij en dus hebben we activiteiten kunnen koppelen. Eerst om 10.30 uur naar Koosje. Daar aangekomen werd al snel duidelijk dat men een kleine vergissing had gemaakt. In plaats van 2 jongens en 7 meiden waren het toch stiekem 3 jongens en 6 meiden. En daar sta je dan. In gedachten had je nog een fifty-fifty kans dat de hond die je in de armen had de jouwe zou worden, maar nee, dat werd slechts 33% hahaha. In principe kunnen wij niet één van de reutjes uitkiezen omdat de blindengeleidehondenschool eerste keus heeft. En die keus is niet wie er het sterkst of wellicht het knapst is, maar er is een test om te kijken hoe de werklust is van de hond. Zodoende krijgen wij waarschijnlijk de hond met de meest luie instelling, hahaha. Ik heb gelijk gevraagd of men mij die test ook willen aanleren. Dat scheelt een hoop werk tijdens werving en selectie.

Maar goed, Koosje en haar pups. Wat een schat is dat zeg. Ze vond alle aandacht heerlijk en had absoluut geen bezwaar dat wij haar pups oppakten. Trots en aanhalig kwam ze er iedere keer bij staan. “Vind je ervan? Knap hè, woef.”

Koosje en haar puppy's. Kijk op mijn YouTube kanaal voor meer.

Iets na twaalven waren we weer thuis. Het grote wachten kon beginnen. We hadden om 14.00 uur een afspraak, maar natuurlijk stonden we er al om 13.45 uur. Opeens zagen we hem aan komen rennen. Dolblij om ons weer te zien. Lester! De trainer had ons al gezien en hem alvast gepakt. Hij sprong en kwispelde dat het een lieve lust was. Heerlijk. We konden ons kind weer voor even meenemen. Hup in de auto.

Natuurlijk is die ruime anderhalf uur tekort, maar we nemen het zoals we het krijgen. Thuisgekomen ging Lester direct het huis inspecteren. Daarna zijn we met hem wezen wandelen. Op de terugweg vond hij het net gemaaide riet wel erg aantrekkelijk en samen met de jongens mocht hij er even mee spelen. Ondertussen zag hij allerlei bekenden die naar hem toekwamen en dat vond hij maar al te leuk. Buren, buurhonden, helemaal in de belangstelling. We merkten wel dat de training die hij krijgt, goed gaat. Hij luisterde erg goed.

Om half vier moest Lester weer terug zijn. Keurig op tijd zetten ik en de kids hem af (Tina bleef thuis op een monteur wachten).

Hij was net op tijd voor het dagelijkse speelkwartier met 29 familieleden. Tot de volgende keer jongen!

Thuisgekomen was de monteur van UPC nog niet geweest. Die kwam iets later telefoneerde hij mij. Ik heb momenteel een storing in het on demand gedeelte. Ik gebruik deze functie niet zoveel, maar dit hoort toch te werken. Met de telefonische helpdesk kwamen we er niet uit en dus stuurden  ze gratis een storingsmonteur. Het werden er twee (1 in opleiding) en ook zij constateerden iets wat niet kon. Om een lang verhaal kort te maken; morgen komt er nog een monteur langs. Ditmaal een lijnmonteur die buiten in de schakelkast gaat kijken. Het probleem speelt zich volgens hen buitenshuis af.

Ik maak mij hierover niet zo druk. Alleen is het wat minder als de straat open moet.

En zo was het een echte doggy day in luckylane4. En nu snels mijn favoriete serie kijken. Third Watch, op Foxlife.

Laterzzzz.

De spuitmachine

Vandaag gebeurde het. De spuitmachine werd ingezet, met als primeur de bijkamer van Quintijn (Hij heeft er twee). Het leeghalen en alles van de muur afschroeven, ging lekker voorspoedig. Daarna begon het afplakwerk. Terwijl Tina nog in de hoek bezig was, zette ik de machine al aan om de mogelijkheden onder de knie te krijgen, met het bijgeleverde oefensjabloon. Na wat spelen met de machine ging ik aan de gang. Het werkt best goed, maar je moet werkelijk alles afplakken. Even een klein muurtje doen gaat volgens mij sneller met de roller en kwast dan met de machine. Aangezien ik de hele kamer en het plafond ging doen, bleek de machine hier goed te voldoen. Wel moest ik de juiste sproeistand en de dosering nog even eigen maken, maar daarna ging het lekker snel. Tina had destijds de hele kamer met de hand beschilderd. Dit dekte hij in één keer. Met de roller was dit niet gelukt. Ook zie je geen aanzet bij de randen omdat je in één keer doorspuit. Doordat ik de spuit eigenlijk te rijk had afgesteld ging er maar liefst een complete 10 liter emmer doorheen. Maar ja, al doende leert men. Ook achter de radiator kan je met de spuitnevel bijna helemaal komen. Het schoonmaken van de machine ging vlot en simpel. Ik weet inmiddels dat hij perfect zal werken op de spachtelputzmuur beneden, wat met de roller een gigakarwei is. De kamer is inmiddels klaar en hoeft alleen weer ingericht te worden. Dit doen wij morgen. De rest van het huis volgt de komende weken.

Zeg maar nee, dan krijg je…

Niets! Dat moet je kopen. Afgelopen weekend schreef ik nog enthousiast over mijn nieuwe aankoop, de Wagner verfspuitmachine. Zondagavond zag ik vanuit mijn ooghoek de Gamma folder liggen en zag dit.

Damn, dat was niet de bedoeling. Ik dacht een goede deal te hebben, (€ 120,- i.p.v. € 150,-)maar hier krijg je de machine voor niks, noppes, nada, als je de bijbehorende latex koopt. Al snel had ik het idee om de één om te ruilen en de ander te kopen. Ik had de machine toch nog in de verzegelde doos zitten omdat ik naar Merlijns football moest. Dat kwam nu goed uit. Netto scheelt dat toch 2 emmers verspuitbare latex a € 59.95 per stuk.

Ik dus vanochtend vol goede moed en idealen, een Gamma gebeld. Ik werd nog net niet uitgelachen toen ik vroeg of men de machines nog had. Volgende filiaal dan maar. Nope! En zo ging het maar door. Maar zo makkelijk geef ik het niet op. Uiteindelijk had ik een vestiging in Hilversum, die er nog twee had staan, waarvan er één inmiddels al gereserveerd was. Ook ik kon hem gelukkig reserveren en zo was ik eind van de middag druk bezig met het halen bij het ene filiaal en terugbrengen bij de Praxis, van de ander. Bij het afhalen van de machine kreeg ik ook nog voor € 7,- kortingsbonnen. Uiteindelijk ben ik dus nog happyer dan zaterdag. Wat een mazzel. En zo stonden er voor heel even, twee machines gebroederlijk naast elkaar. maar niet voor lang. Show me the money!

Bij het retourneren aan de klantenservice balie, kreeg ik de vraag of hij niet goed voldeed of kapot was. Nee hoor, de Gamma geeft ze gratis weg bij aankoop van latex, zei ik. De vrouw keek mij met grote ogen aan, maar vroeg toch maar niet door. Terwijl ik de bij de kassa verderop uitbetaald werd, hoorde ik ze smoezen. Meende hij dat nou? Of maakte hij een grapje. Glimlachend liep ik de zaak uit.

 

Lang

Dat was het zeker. Vanaf een uur of 9 vanmorgen tot een uur of 6 vanavond. Merlijn had een toernooi in Den Haag. Gelukkig was het lekker weer, dus helemaal klagen mag ik niet. Alleen American Football dus. Verder niets te vertellen. Behalve dat Merlijn een nieuwe vriendschap had gesloten na de 4 wedstrijden. Banjer is de naam. Kennelijk is de behoefte aan een nieuwe hond groot. Nog 5 weken luitjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

En voor het weekend begint nog even ….

Vrijdagmiddag ben ik eerder van mijn werk vertrokken. Ik had een laatste afspraak staan bij de Uroloog in ziekenhuis Lelystad. Dit nog steeds naar aanleiding van de blaasontsteking van een tijdje geleden. Een Cystoscopie wachtte op mij. Nu ben ik niet bang voor dokter, tandarts of noem maar op, maar een camera die je zaakje in gaat, nee dank u. Het viel echter allemaal mee. Ik was direct aan de beurt en na wat uitleg kon ik mij uitkleden en de behandelkamer in. (Plaatsnemen in half pak, hoe lullig voel je je dan). Vervolgens mocht ik ervaren hoe het is voor vrouwen om te gaan liggen met je benen gespreid in de (zwangere vrouwen) beugels. Nou meiden, dat is shit. Daarna werd het zaakje gewassen. Natuurlijk zijn dit professionals, maar je swans laten wassen door een verpleegster is toch apart. Het onderzoek zelf, stelt geen fluit voor en je voelt nagenoeg niets. De verdovings en lubricatiegel die in de plasbuis wordt gespoten brandt een klein beetje maar dat was het dan ook wel. Het zien in kleur van je binnenkant is erg leuk en interessant om te zien. Met de uitleg erbij wat wat is en wat wat doet wordt het allemaal net iets beter te begrijpen. De conclusie die de arts trok na het onderzoek had ik eigenlijk wel verwacht, maar je weet het nooit. Er was niets aan de hand. Daarna voor de verandering maar gelijk de weekend boodschappen gedaan. Dat scheelt weer voor morgen.

Zaterdag zijn we op pad geweest voor een Latex verspuiter. Ik had zo’n apparaat eigenlijk altijd al willen hebben, maar of ze konden geen latex verspuiten of je was een vermogen kwijt. In Amerika is het heel normaal om muren en plafonds te spuiten en daar had ik het idee ook ooit eens opgedaan. En waarom ook eigenlijk niet? Minder troep, lekker makkelijk en een strak resultaat als ik de berichten mag geloven. Vooral voor spachtelputz muren blijkt dit een uitkomst en laten wij die nou net hebben. Ik wilde eigenlijk de 867 E, maar die was bijna nergens te verkrijgen. De praxis had de 665 in de aanbieding en met de 20% kortingsbon uit de folder, gingen er nog een paar tientjes vanaf. De keuze was gemaakt. Meenemen dus. Ook gelijk goede latex ingeladen en het klussen in huize van Dijk kan weer verder. Morgen helaas niet, want dan moet Merlijn de gehele dag op een American Football veld spelen en dan ben ik er altijd bij. Volgende week begin ik met het spuiten. Het is de bedoeling dat alle plafonds en bijna alle muren een nieuwe laag krijgen. Plafonds wit en sommige muren een wat apartere kleur. Ik ben benieuwd. O ja, nee ik leen het apparaat niet uit en nee ik kom niet klussen.

Fijn weekend.

Geboortefoto Desudo

Onderstaande tekst en foto werd ons vandaag toegezonden. Helaas nog niet te onderscheiden te midden van de kluwen pups, maar…. hij zit er toch echt tussen.

 

Ons geluk is niet gering,

Want Koosje werd moeder van een 9-ling!

Koosje haar pups zijn geboren op 7 oktober
en heten:Meike, Moos, Minne, Maartje,

Minke, Mijntje, Madelief, Mara en Mette

Hier zijn ze dan!

De meisjes: Meike 445 gram, Maartje 445 gram, Minke 435 gram, Mijntje 422 gram, Madelief 385 gram, Mara 385 gram, Mette 428 gram.

De jongens: Moos 450 gram, Minne 428 gram.

Desudo Blindengeleidehondenschool

Geboren, 7 oktober 2010

Een geboortekaartje wordt ons nog toegezonden, maar via telefoon werd Tina vanmiddag op de hoogte gesteld. Er zijn 9 puppy's geboren. Negen! Acht voor Desudo, één voor ons. Hoeveel mazzel kun je hebben. Er werd gelijk gevraagd of wij snel willen nadenken over een naam want als hij gechipt wordt moet wel de juiste naam bekend zijn. “Die weten we al” riep Tina en gaf hem gelijk door. De naam zal ik niet direct schrijven, want dat komt wel met zijn eerste fotopublicatie. Hij moet natuurlijk wel met enige verrassing en stijl voorgesteld worden. Een “hij” zoals je leest. Er zijn 7 teefjes en twee reutjes geboren en wij willen graag een reu, net als Lester. Over twee weken kunnen wij op kraamvisite en beide kleine mannetjes van dichtbij bekijken. Op 25 november mogen wij hem dan ophalen. Op die dag draagt Desudo de puppy's over aan de puppywalkers en vlak voor dat gebeurt mogen wij onze “particuliere” pup meenemen. Nog 7 weken dus voor het nieuwe gezinslid toegevoegd wordt. Ditmaal om te blijven. We zijn erg blij en opgewonden, maar toch denk ik nog steeds aan Lester. Lester zal altijd in ons hart zijn. natuurlijk zullen we Lester blijven ophalen voor een leuke wandeling. Ook hij kan dan kennismaken met de pup. Lester kennende zal hij het geweldig vinden.

We hadden voor dat wij de beslissing namen om een “eigen” pup te nemen al wel besloten dat als Lester tijdens zijn definitieve 8 maanden training alsnog afgekeurd wordt, hij direct naar ons toe kan. Zo kan het in theorie dus nog zo zijn dat wij over een tijdje 2 honden hebben. Eerst wilden we hierdoor nog wachten, want Lester kan natuurlijk afgekeurd worden, maar dan kan het ook zo zijn dat je héél erg lang, en voor niets, wacht. Daarom de aanvraag voor een eigen pup, met de wetenschap dat Lester altijd welkom is. Maar dat het zo snel ging, hadden wij niet verwacht.

Een beetje raar gevoel dus. Blijdschap vanwege de geboorte van onze nieuwe pup en droefenis dat het Lester niet is. Wat ons sterkt is dat Lester het heel erg naar zijn zin heeft op de geleidehondenschool, iets wat wij met eigen ogen hebben mogen aanschouwen. Dat maakt het gelukkig wat makkelijker. Maar toch. Lester was onze eerste kennismaking met een hond in het gezin. En die ervaring was geweldig. Nog steeds worden zijn gedragingen hier in huis nagedaan en besproken. Wat is dat een lieve hond zeg. Ik kan naar alle eerlijkheid geen negatieve dingen herinneren, zo’n voorbeeldige hond is hij. Binnenkort gaan we hem dan ook weer lekker ophalen voor een wandeling. Niks uit het oog uit het hart, Lester zal altijd een plekje bij ons hebben.

Maar nu. Nu staat er nog wat werk te wachten. Er moeten keuzes gemaakt worden. Een goede huisdierenverzekering, een Bench, zomaar wat dingen. Ook het juiste voer, de frequentie van injecties, ontwormingskuren, allemaal dingen die ik/wij ons eigen moeten maken. Voorheen was het simpel. Desudo hield alles bij en voorzag in deze zaken. Enkele dingen kunnen echter al van de lijst. Zijn naam, …. van Dijk en de manier van trainen. Wij hebben besloten om de pup op gelijke manier te trainen als die wij geleerd hebben. Dit is een bewezen effectieve methode, dus dat is duidelijk. Natuurlijk zijn er een aantal taken die hij niet hoeft te leren zoals het aanwijzen van een lege plek op een bank, een brievenbus vinden, wennen aan drukte in bijvoorbeeld het openbaar vervoer en meer van dat soort specifieke trainingen. Maar daarom wordt hij ook professioneel huishond. Een welopgevoede. Wij beloven hem een gelukkig leven van begin tot eind. Natuurlijk krijgt de kleine van Dijk voer van topkwaliteit. Hoogstwaarschijnlijk kiezen wij voor hetzelfde voer als de geleidehondenschool geeft.

Tot snel allebei.

He’s bahaack! (voor even dan)

Dierendag, 4 oktober 2010. Vanaf mijn werk besloot ik om de geleidehondenschool te bellen. Ik wilde weten hoe het met Lester was. Hij doet het geweldig, is zeer sociaal en heeft een tijdelijk vriendinnetje, waar hij zijn ruimte mee deelt. Er werd gevraagd of wij Lester misten. Het antwoord valt te raden. Hierop werd er nogmaals verteld dat wij Lester altijd mogen komen halen om met hem te gaan wandelen. Wij hadden zo onze bedenkingen om Lester al zo snel na het inleveren weer op te halen, maar ja, nu is het dierendag. Ik kon hen vanmiddag ophalen. Gelijk Tina gebeld, mezelf vrij gepland en wegwezen. Thuis aangekomen kwam Quintijn ook net uit school, dus die kon ook gelijk instappen. We gaan Lester halen. We hadden afgesproken om hem om 14.00 uur op te halen en om 15.30 uur weer terug te brengen (13.45 uur stonden we al op de stoep).

Lester was dolenthousiast toen hij ons zag. Springen, kwispelen, draaien en knuffelen. We waren allemaal blij om hem weer te zien. Aangezien ik nog in mijn kostuum liep, zijn we eerst naar huis gegaan, zodat ik mij kon omkleden. Toen we de wijk in reden was duidelijk te zien dat Lester het herkende. Toen hij de auto uit kwam, rende hij direct het huis in in plaats van het grasveld voor de deur. BamBam, onze kat, was gek genoeg ook blij zijn maatje weer te zien. Dat hadden we toch niet zo verwacht van een kat.

Nadat ik omgekleed was, zijn we met hem gaan wandelen. Voorwaarde voor het ‘lenen’ van de hond is dat hij niet meer los mag lopen. Voor onderstaande foto’s, hebben we dan ook even gezondigd. later in onze achtertuin kon hij natuurlijk wel los.

Na Lester te hebben voorzien van wat handige tips, was het tijd om te ballen. Zijn bal was al snel gevonden en het keten kon beginnen.

De tijd was weer kostbaar. We hadden iets meer dan anderhalf uur met hem. Merlijn wist van niets en ook hij wilde Lester natuurlijk wel zien. Merlijn zou om 15.05 uur vrij zijn en Lester om 15.30 uur weer terug. Na Merlijn te hebben gebeld, zijn we hem gaan opwachten bij zijn school zodat hij hem ook nog even kon zien.

Ook hier een enthousiast weerzien. Volop knuffelen en foto’s maken met de mobiel.

Na het gezamenlijk terugbrengen van Lester, merkten wij bij het aanrijden al dat hij weer enthousiast werd. Na het uitstappen wilde hij het liefst de geleidehondenschool inrennen en jankte zelfs licht van blijdschap. Dit deed ons erg goed. Lester heeft het kennelijk geweldig naar de zin bij al zijn broertjes, zusjes, vriendjes en vriendinnetjes. Het was dan ook precies speeltijd toen wij hem terugbrachten. Volgens mij wist hij dat.

En ik moet iets bekennen. We hebben ons op de lijst laten zetten voor een nieuwe pup. Nee, geen pup in opleiding maar zoals ze het bij de geleidehondenschool noemden, een ‘particuliere’ pup. Ja, Rick, die drieste plannen worden werkelijkheid. Yihaaa!

De geleidehondenschool heeft namelijk een eigen fokprogramma, waarin er regelmatig nieuwe pups geboren worden. Nu is het zo dat als er méér dan 8 pups uit een nest komen, men deze herplaatst/verkoopt. Zo komt men niet in de problemen door een teveel aan pups waar geen ruimte voor is op de school. Hier zijn zelfs wachtlijsten voor. Als ex-puppywalkers zijn wij op de lijst gezet en kregen te horen dat er volgende week zelfs een geboorte op de rol staat. Wij vinden dit een zeer goede optie omdat je weet waar de pups vandaan komen, het zeer goede lijnen zijn en wij hier een goed contact hebben. Nu zegt dat weinig want als er 8 of minder geboren worden, moeten we gewoon wachten op een volgend nest. Maar we vinden het in ieder geval erg leuk en zien uit naar een ‘eigen’ hond. Natuurlijk hebben wij als gezin ook besloten dat als er een nieuwe pup is en Lester wordt alsnog afgekeurd, dat ook hij welkom is in ons gezin.

Daar moest natuurlijk weer op gebarbecued worden. Na het halen van wat nieuwe kolen, hebben we dan ook weer heerlijk gegeten. De gisteren gekozen naam zal komende tijd vergeven worden.

En Lester? Die gaan we vaker ophalen. Wat een lekker kereltje.

Weekend

Zondagochtend was het weer geen uitslapen, want Merlijn had deel twee van zijn toernooi. Vorige week zondag stond ik ook al de gehele dag op het football veld, maar nu was het echt lekker weer. Niet verkeerd dus. Om 9.15 uur was het verzamelen en richting Hilversum. Daar had Merlijn meerdere wedstrijden tegen verschillende teams uit meerdere steden. Vanuit de meegebrachte klapstoel, met wat te drinken en te snacken heb ik me wel vermaakt.

Na de wedstrijden zijn we nog even bij een tuincentrum in Almere geweest. Hier was een Bench in de aanbieding die qua prijs zeer aantrekkelijk was. Ja, een Bench. Voor als er eens een nieuw hondje komt :). De prijs was namelijk zo goed, dat ook al komt er geen hond, ik de Bench altijd wel weer kan doorverkopen. De kwaliteit was echter niet helemaal zoals ik verwacht had. Laten liggen dus. Liever een goede dan geen, vind ik. Een hond komt voorlopig toch niet helemaal in de planning, alhoewel er een steeds hardere roep klinkt vanuit het gezin (ik ook stiekem). Nu we er toch waren, vond Merlijn het wel een goed idee om nog een plant en lekbak voor op zijn kamer te kopen. Zijn kamer wordt inmiddels een gezellige huiskamer/chillplek, hahaha. Daarna aan de overkant nog even bij mijn zus (McDonalds) een ijsje wezen halen en daarna naar huis. De BBQ riep.

Toch nog even ergens gestopt voor Spaanse pepers, want die waren op. En wat is een American Coleslaw nu zonder?

Tijdens de BBQ kwam natuurlijk Lester weer ter sprake. Uiteindelijk ging het gesprek weer over het gemis en de “noodzaak” van een vriendelijke kameraad in huis. Ook werd er door middel van ons oude babynamenboek een stemming gehouden wat wij gezamenlijk dan een leuke naam vonden. Aan het einde van de barbie hadden we een treffer. Ik zal de naam nog niet noemen, maar alle vier vonden we hem leuk. Daarna nog wat leuke foto’s en filmpjes gekeken van Lester en zo terugkijkend hebben we het allemaal wel heel erg leuk gevonden. Het verdriet van het afscheid hakt er natuurlijk in, maar als we het overnieuw zouden mogen kiezen, hadden unaniem hetzelfde gedaan.