Sinds enige tijd plast Zita wel eens op rare plekken. De garage is een voorbeeld hiervan. Ze kreeg dan corrigerend op haar donder maar de volgende keer was het weer raak. Tina en ik maakten ons weleens zorgen hierover, maar hielden het op ouderdom. De laatste weken ging ze dit vaker doen en ook dronk ze veel vaker. Na het zoeken van oorzaken op het internet, waar je talloze mogelijkheden vindt, besloten we om met haar naar de dierenarts te gaan. Vanmiddag ben ik met het schatje naar de praktijk gegaan voor onderzoek en werd er wat bloed afgenomen. Na tien minuten kreeg ik de uitslag al en blijkt ze nierinsufficiëntie te hebben. Haar ureum en kreatinine waarden waren veel te hoog en de arts stelde dan ook voor om haar op te nemen en het gehele weekend aan het infuus te plaatsen om de waarden te laten zakken. maandag wordt er dan weer een bloedonderzoek gedaan en als de waarden voldoende gezakt zijn, mag zij weer met mij mee. Vanaf dat moment moet zij dan op een niervoedingsdieet en krijgt ze medicatie. Ik vind het echt zielig voor haar. De dierenarts vertelde mij dat als zij dit inderdaad al enige tijd heeft, het waarschijnlijk de chronische variant is en ze wellicht nog enkele jaren te leven heeft mits de voeding en medicatie gebruikt worden. Het kan echter ook vervelender aflopen en snel verergeren en dan kan het al binnen weken of maanden afgelopen zijn. Wij hopen natuurlijk op het eerste. Na telefonisch contact met Tina hebben wij besloten om haar daar achter te laten zodat er direct begonnen kan worden met behandeling. Bij thuiskomst kregen de jongens gelijk tranen in de ogen want iedereen in het gezin is gek op haar. Vorige week had Tina toevallig nog een leuke foto van het meisje geplaatst. Ik hoop dat ik haar snel weer kan halen want wij missen haar wel.
Morgen gaan wij even naar de praktijk om te kijken hoe het met haar gaat.
0 reacties:
Een reactie posten