Aquatica

Vandaag zijn we naar Aquatica geweest. De kinderen waren al ruim van tevoren enthousiast en eenmaal bij het park gingen de remmen los. Terwijl Tina en ik onze spullen op het bijna verlaten strand nog aan het uitpakken waren, zaten de jongens al in de eerste glijbaan. Wat we inmiddels als groot voordeel van de meivakantie hebben leren kennen, was ook hier van toepassing. Rust! Plaats zat en de rijen bij de waterattracties waren maximaal enkele minuten, als er al wachttijd was. Geweldig. Na een klein kwartiertje werd ook ik door de jongens meegesleurd en namen we met zijn drieën meerdere glijbanen. Tina lag ondertussen op haar gemak onder een parasol een boek te lezen.

We hadden afgesproken om Tina in enkele glijbanen te lokken. Na wat overtuigingskracht van ons drie ging ze mee. De eerste trapte ze niet in. Een gesloten tunnel met aan het eind een steile glijbaan en dat alles op een mat voor extra snelheid. Helaas.

De volgende, een opgeblazen bootje voor 4 personen die vanuit een half open pijp naar beneden gaat, lukte wel. Na de afzet kwam ik met de rug naar beneden gericht en zag hierdoor niet zoveel aankomen. Toen we ook nog een groot gesloten stuk pijp in raasden (pikkedonker) en er kennelijk ineens een scherpe beweging in de baan zat, kwam ik geheel los en landde ergens bovenop. Het was hard. Zo hard zelfs dat ik even geen lucht meer kreeg. Ik kwam met mijn ribben, zoals later bleek, boven op Merlijns nek/schouder terecht. Terwijl we nog steeds in het donker naar beneden vlogen, hoorde ik ineens Quintijn zeggen “Waar is pappa?”. En toen was er weer licht. kennelijk dachten ze dat ik overboord was gevlogen hahaha. De rest van de dag heb ik maar besloten om de ruwste attracties te skippen, want zelfs ademen deed zeer. Tja, 93 kilo oud lijf, kan kennelijk niet meer zo tegen een stootje als een tijdje geleden.

Later zijn de jongens nog in alle andere attracties geweest. Onnodig om te zeggen dat ze het geweldig hadden.

Vlak voor het park dicht ging zijn we vertrokken. De kids wilden Mac Donalds en terwijl zij hun quarterpounders opaten, haalden Tina en ik aan de overkant een heerlijk Subway broodje. Nog een dvd voor de avond gehuurd en op naar huis.