Vandaag was het zover. De jongens moesten weer naar school. Merlijn naar de 2e klas en Quintijn naar de 1e. Voor beiden erg spannend, maar voor Quintijn toch net iets meer. Zijn broer heeft vorig jaar immers alle nieuwigheden die het voortgezet onderwijs met zich meebrengt mogen meemaken. Vlak voor ik naar huis ging nog even de jongens gebeld om te vragen hoe de eerste dag was, na ruim zeven weken vrij. Allebei vonden ze het geweldig en de verhalen waren niet van de lucht. Leuke klasgenoten, leuke school en ga zo maar door. Mooie start dus.
Bij ons op het werk is een bijgebouw verkocht aan Roemenen. Deze demonteren het gebouw en transporteren het naar Transsylvanië om het daar weer op te bouwen. Ik sta wel eens te praten met de Roemeense aannemer (hij spreekt Vlaams/Nederlands) en dan hoor je hoe hard deze mensen eigenlijk moeten werken ten overstaan van Nederlanders. Werkdagen van 12 uur, soms 6 dagen per week en als het stortregent zoals de afgelopen weken? Dan gaan zij gewoon door. Respect dus voor deze mannen. Na afloop van mijn werk stond ik wederom een tijdje te praten met de aannemer. Deze week zullen de werkzaamheden klaar zijn en hij had een aardigheidje voor mij. Eerst werd ik uitgenodigd om gratis vakantie te komen vieren op zijn landgoed. Landgoed? Jazeker. Deze Roemeen heeft zijn zaakjes kennelijk goed voor elkaar. Ik mocht gratis met mijn gezin in één van zijn huizen logeren. Erg aardig aangeboden, maar ik zie mij eerlijk gezegd niet zo snel richting dit landgoed vertrekken. Maar het aanbod is is er niet minder aardig om. Vervolgens haalde hij een fles Dracula uit zijn auto. Die was voor mij. Dracula wijn? Die kende ik nog niet. Thuisgekomen heb ik Tina er blij mee gemaakt (Denk ik. Smaakt ie?), want aangezien ik geheelonthouder ben, is de wijn niet aan mij besteed. Ja, die Roemenen. Aardige mensen en harde werkers. Kunnen wij nog wel wat van leren.
0 reacties:
Een reactie posten