Het gaat erg goed met Lester vandaag. Zelfs zo goed, dat wij besloten om hem mee te nemen naar de bibliotheek. De kinderen hadden boeken nodig voor spreekbeurten en wilden wat films halen. Lester vond het allemaal prima en liep alsof hij gisteren helemaal geen operatie heeft gehad. Wederom verbaasde blikken van de medewerkers dat wij daar met een hond liepen en al snel was er een bedrijfsleider of zoiets opgetrommeld die mij opzocht in de bibliotheek om te melden dat hier geen honden naar binnen mogen. Na het zien van zijn geleidehondendekje, en de bevestiging dat het om een blindengeleidehond in opleiding gaat, was het misverstand al snel uit de wereld en konden wij verder met het zoeken naar boeken. Wat wel grappig is dat als mensen je benaderen om te melden dat er geen honden binnen mogen, zij je altijd in je ogen kijken om te zien of je hen wel kunt zien. Oftewel, of je blind bent. Als je dan duidelijk terug kijkt krijg je wel eens een blik van, hey? hij is niet blind. Nou nee hoor, gelukkig niet.
De bibliotheek in Lelystad is trouwens nieuw. Enkele maanden geleden is hij geopend en alhoewel ik er al eens een keer vluchtig was wezen kijken, viel het mij nu pas echt goed op, hoe mooi deze wel niet is. Veel plekjes om te lezen, chillen op grote kussens, internetten, een filmafdeling en noem maar op. Heel mooi. Er waren dan ook grote groepen jongeren aanwezig die hier kennelijk een leuke plek gevonden hebben.
Daarna nog even naar de Albert Heijn geweest, waar Lester het brood wel héél erg interessant vond.
Thuisgekomen werden wij opgewacht door bezoek. Het was dat witte trio weer. Dat trio bestaande uit ma, pa en hun kind, struint altijd de buurt af en zij hebben zo hun adresjes. Soms gaan ze zover, dat ze zelfs met de snavel op het keukenraam tikken, zo van “Hey, eten!” Met dit koude weer en bevroren water voor de deur, krijgen ze dan ook take out service. Uit de hand voederen zijn ze gewend en vooral Lester vond het maar wat spannend. Onze huisfotografe legde alles weer vast.
Later bij het uitlaten toen Lester los liep, deed hij nog een aantal sprintjes. Het gaat dus goed met hem. De kap hebben wij ook niet nodig gehad, want hij blijft keurig van de hechtingen af. Hij is wel extra aanhalig. De hele dag door komt hij een knuffel halen. Het is echt een lieve hond.
2 reacties:
Wat is Lester een lieve hond zeg, zo aandoenlijk zoals hij stoer in zijn mand ligt. Voeden jullie hem op en wordt hij dan als geleidehond geplaatst? Denk het wel, maar het lijkt me zo erg om dan afscheid te nemen, alhoewel hij gaat wel erg goed werk doen. Heb overigens het boek gelezen 'braaf meisje' van Elizabeth Wrenn, het speelt zich af in Amerika en de vrouw des huizes voedt ook een pup op tot geleidehond, erg leuk.
Wat een mooie foto's weer, ben beetje jaloers. Nog Amerika plannen dit jaar?
Hallo Sonja, Dat afscheid nemen zal zeker moeilijk worden. Daarover maken we ons echt geen illusies. Maar het doel is natuurlijk om een blinde te helpen. Stiekem zouden wij hem het leifst zelf willen houden.
Wij hadden vorig jaar al tickets geboekt en gaan op 30 april voor twee weekjes. Ik zag dat jij ook ging in mei. Lekker vooruitzicht hé.
Groet Michael.
Een reactie posten