Cocoa Beach

Vandaag reden we richting Cape Canaveral om vanaf hier zuidelijks de kustlijn te volgen. De eerste stop was bij Cocoa Beach. Terwijl de jongens aan het zwemmen waren, maakte Tina enkele foto’s en lag ik samen met mijn moeder op de meegebrachte strandlakens de boel in de gaten te houden. Heerlijk relaxed. Nadat de jongens hadden gedouchte zijn we weer verder gereden. Wat een mooi gebied is het hier. We volgden de kustlijn tot ongeveer iets voorbij Fort Pierce, alvorens het alweer schemerig begon te worden. Op de terugweg hebben we wat gegeten bij Sonny's. Tijdens het eten in deze plaats waar kennelijk niet zoveel toeristen komen, werden wij telkens in de gaten gehouden door een stel dames met kinderen aan de tafel naast ons. Nadat ik hoorde dat ze elkaar moed inspraken om ons aan te spreken, vroeg ik wat er was. Het was een ex-Nederlandse die hier inmiddels al 20 jaar woont, en zich niet in kon houden toen zij haar moedertaal hoorde. Een spraakwaterval brak los. Het was een gezellige dame van onze leeftijd die met haar vriendin en kinderen aan het eten waren, maar wel de nodige bedenkingen heeft voor wat betreft het opvoeden van haar zoontje op deze plek. Het gemis van betaalbare gezondheidszorg en de Nederlandse gezelligheid kwamen dan ook vlot over haar lippen. Zij wist ons te vertellen dat zij maar liefst $1800,- per maand moest betalen aan premies voor de ziektekostenverzekering voor haar gezin van 3 personen, en dat de dekking zelfs dan niet in de buurt kwam van de Nederlandse. Zo, dat is nogal wat. Ook haar vriendin ging los over de ‘slechte’ Amerikaanse ziektekosten. Het waren gezellige mensen. Na afscheid te hebben genomen, waren we 2 uurtjes later weer thuis. Het was weer een lekkere dag.