zaterdag 12 september 2009

Hoe noemde jij mij?

Vandaag samen met Quintijn, na de drie wekelijkse hondentraining, naar de winkels geweest om boodschappen te doen. Quintijn voelde zich niet zo lekker en ging vast in de auto zitten terwijl ik het winkelwagentje terug bracht. Terwijl ik het karretje in de houder duwde, zag ik een jongen van een jaar of 25 samen met een meisje van ongeveer gelijke leeftijd. Ieder zaten ze op een fiets en de jongen toonde erg veel belangstelling voor een andere damesfiets met fietstassen eraan. Ik zag hem rommelen aan de regenjasbeschermer en vervolgens kijken of de fiets op slot stond. Hierdoor was mijn nieuwsgierigheid gewekt en ik besloot om het even aan te zien. De jongen haalde de fiets van de standaard en bekeek hem even, terwijl het meisje om zich heen keek. Dit alles gebeurde terwijl winkelpubliek eromheen liep.

De jongen besloot inmiddels om op de fiets te gaan zitten (een nieuwe) en al fietsend zijn eigen fiets mee te nemen. Ik vond dat nogal verdacht en besloot om hem aan te spreken.

Ik ging voor hem staan en vroeg hem van wie de fiets was. Hij wees naar de fiets die hij meevoerde en zij dat die van hem was. “Nee, die fiets waar je op zit” , zei ik. Hij was verrast en vroeg of ik van de politie was. Ik ontkende en zei dat dat niet uitmaakte, want ik wilde dit gewoon weten. Wat verder volgde was een kleine discussie dat ik dat niet mocht vragen en uiteindelijk was de fiets volgens hem van zijn zus. Tja, mijn blufpoker leverde niets op dus ik vroeg aan zijn zus die net weer terug kwam, van wie die fiets was. Ik moest mij hiervoor omdraaien en kon dus niet zien of hij haar een teken gaf. Zij gaf uiteindelijk ook haar zus als eigenaar op en ja dan kun je verder weinig. Misschien is het namelijk echt zo. Ik vertelde hem dat ik dit vroeg omdat het er verdacht uitzag en dat ik dat ook zou doen als een ander met zijn fiets zou weggaan. Mijn bedoeling hield nu dan ook op. Vervolgens werden er wat woorden geroepen door de twee en ik besloot om weg te gaan. Toen ik richting auto liep was het meisje op typisch gillende wijze aan het roepen dat ik een racist was. De jongen riep gelijksoortige termen en braaf riep ik nog na dat ik dit ook bij anderen zou doen. Helaas was dit aan dovemansoren gericht en al weg fietsend, riepen ze beiden racist, racist, racist.

Goddamn, je kunt mij misschien voor bemoeial of zo uitschelden, maar racist? Daar ben ik nog nooit voor uitgemaakt.

Tja, ik ben heus het Nederlands geweten niet, maar als ik iets zie wat niet klopt, zeg ik er wat van. Je zult mij ook niet langs de kant van het water zien staan terwijl er een bejaarde man aan het verdrinken is (twee weken geleden in het nieuws). Dan ben ik al in het water.

Was weer een leuke week. eerst vriend Jack en als topping uitgemaakt worden voor racist. Ben benieuwd naar volgende week hahaha.

Merlijn is vanochtend met Tina, terwijl ik met Lester naar training was, naar de opticien geweest. Hij was daar om te bekijken of contactlenzen misschien iets voor hem is. Hij kreeg een proefsetje in zijn sterkte mee en vanmiddag deed hij ze in. Het was natuurlijk een hoop gepriegel maar uiteindelijk was het gelukt. Het vier uren dragen verliep goed dus de komende dagen bouwt hij de draagtijd op. Staat hem goed, die lenzen. Vooral met American Football is dit mooi, want dan blijft de nieuwe bril in ieder geval heel.

Oefenen met inzetten

Tijdens de geleidehonden training waren er een drietal, 8 weken oude, nieuwe puppy’s aanwezig. Lester vond dit natuurlijk bere interessant evenals het weerzien met broer en zus.

Omdat Lester zo hard groeit was hij ook weer aan een nieuwe Bench toe en kreeg de allergrootste, maatje chalet. Hieronder prins Lester in zijn nieuwe onderkomen.

Lester is slechts 3.5 maanden ouder. Kun je zien wat een verschil!

eerst aanbellen svp. september 2009 012 september 2009 010

2 reacties:

Gwenda zei

Zo die durft zeg. Tegenwoordig kun je echt niks meer zeggen of je wordt voor weet ik veel wat uitgemaakt. Schandelijk gewoon. Hoe gaat het nu met de lenzen. Ook wij hebben lenzen maar dragen toch liever de bril, die zet je zo even op. Vaal zomers wel de lens, maar verder weinig. Onze verbouwing loopt gestaag maar komt allemaal goed. Op www.casasmit.blogspot.com staan foto's van het donsje dat vandaag is geboren.

Groetjes

Raymond Gwenda Caithlyn

Unknown zei

Dag Michael en familie,

Het is vrijdag 18 december en bij BF in Hoevelaken missen we je nu al!
Het is hier stil...

De dames van de "Frontoffice" hebben gesprekken met de bedrijfsverlener cq psygoloog en praten op ons in dat je echt terugkomt!!

We slepen ons er wel doorheen..
Met sleeplabels aan de lift vastgekoppeld worden we op onze plaats gehouden, voordat we met onze ziel onder onze arm weglopen...by the way..best zwaar zo een ziel!

Geniet daar en de groeten aan Tiger....Woods!

Annemieke