Triathlon vierdaagse

De afgelopen weken hadden Merlijn en Quintijn (en Tina ook grotendeels) meegedaan aan de triathlon vierdaagse. De naam zegt het eigenlijk al; dit is een combinatie van de wandelvierdaagse, fietsvierdaagse en uiteindelijk de zwemvierdaagse.

Vanavond was er voor de laatste maal zwemmen en een medaille uitreiking. Oma, Tina en ik zaten op de tribune toen er om werd geroepen dat de triathleten als eerste geëerd zouden worden. Ze kregen een extra oorkonde en enkele kadootjes uitgereikt en namen dankbaar applaus in ontvangst van de honderden aanwezigen. Bij het zien van de slechts 5 triathleten werd ons vermoeden van deze week  bevestigd ( niemand wist waar die extra stempelkaart nou voor was), dat er maar enkele personen in Lelystad aan de triathlon hadden deelgenomen. Voordeel van deze speciale, als eerste, behandeling betekent natuurlijk ook als eerste wegwezen dus dat was wel lekker. 

Later bij de uitgang kwam de organisator van de triathlon Merlijn en Quintijn nog even speciaal bedanken. Hij zei dat deze triathlon voor de eerste keer werd georganiseerd en dat de hoeveelheid deelnemers eigenlijk best wel tegenviel. Hij was blij met de deelnemers die er wel waren en noemden Merlijn en Quintijn kanjers.

Eenmaal buiten werd er al geroepen dat ze volgend jaar weer willen meedoen, dus weten we dat ook alvast. Laten we eerst maar eens kijken of het volgend jaar wel doorgaat.

Tijdens het eten kwam Marsha ook al binnen en zijn we met zijn allen de stad ingegaan om alvast wat kadootjes te kopen voor Marsha’s zoon Milo, die binnenkort jarig is. Was een gezellige boel.

Thuis aangekomen viel het kleurenspektakel in de lucht op  en wilden Lester en ik wel op de foto met die achtergrond. Ik heb er een foto bijgedaan van 11 weken geleden toen wij hem kregen. Wat een verschil. En dan is hij pas op de helft.