Vet

Al maanden hadden Quintijn en Merlijn het erover dat ik moest stoppen met sigaren roken. Vooral Quintijn was een pusher. Ik had afgesproken dat ik zou stoppen na terugkomst uit Florida . Quintijn had een contract geschreven en dit onder mijn neus geduwd. “Hier tekenen,” was zijn opmerking terwijl hij dit formulier onder mijn neus plaatste. Natuurlijk werd hij er beter van als ik het niet zou nakomen, maar vaak genoeg meldde hij dat hij toch liever had dat ik langer zou leven, hahaha, lief toch?

Je raadt het al, sinds 11 januari rook ik dus niet meer, want wat er op die lijst stond, kan ik mij niet veroorloven of betalen hahaha. Nu roept de kop vet, en dat begin ik dus inderdaad te worden. Vier kilo zit er maar liefst aan. Ga dus binnenkort (zeer) maar weer wat sporten. Niet in een sportschool want dat vind ik nou typisch zonde van het geld. Sta je daar op een loopband voor €45 per maand, terwijl je buiten gratis en voor niets in de frisse buitenlucht mag rennen hahaha. Word dus hardlopen. Buiten.

 

Ik had al geschreven dat de kids momenteel een dieren tic hebben. Quintijn kennen ze al first name based bij de plaatselijke dierenzaak, want die kocht (tot voorheen, stoppen nu) elke week vissen voor in zijn aquarium. Merlijn is druk met zijn zebravinkjes en had zijn broertje opgestookt om mij even te bellen gisteren. Dit ging als volgt.

Tijdens de lunch is het meestal het drukste moment van de dag, maar het was woensdag en de jongens waren vrij en hadden duidelijk een plan. Triiiiing ………”Hallo pappa, met Quintijn. Merlijn en ik zijn net naar de dierenzaak geweest en zagen daar heeeele lieve kwartelhennetjes. Die kunnen in Merlijn zijn vogelkooi op de bodem en kosten maar € 2.50 per stuk. Mag hij die hebben?” . Ik riep de eerste bezwaren uit die in mijn gedachten schoten en vroeg daarna direct waarom Merlijn mij dit zelf niet vroeg. ten slotte wilde hij de kwartelhennetjes hebben voor in zijn kooi. Hierop gaf hij mij Merlijn en stelde ik de vraag opnieuw, maar nu aan hem. “Nou, Quintijn kan dat gewoon beter dan ik en dus hadden we dat zo afgesproken”, was het antwoord. Op de achtergrond hoorde ik Quintijn dit luidkeels beamen. Ik werd dus met voorbedachte rade bespeeld door dat tuig hahaha.

Na gezegd te hebben dat ik het niet wil, en dat het tempo van dieren toevoegen aan het huisgezin wel erg hoog is, hing ik op. Ik ging snel op internet kijken wat voor dieren dit nu precies zijn en herkende ze al snel. Deze had ik eerder gezien.  Daarna weer aan het werk totdat, ….. triiiiiing. “Pappa, met Quintijn nog eens. Merlijn en ik zijn net weer naar de dierenzaak geweest en hebben antwoorden gekregen op de vragen die jij ons net stelde. Ze maken helemaal niet zoveel lawaai en anders kan er een doek over de kooi. En …….” Nee, nee, en nog eens nee, riep ik. Geen kwartel hennetjes. De bodem van de kooi is niet geschikt en zeker te klein voor deze beestjes. Die horen in een grotere ren of zo. Teleurgesteld hing hij weer op. Op de achtergrond hoorde ik Merlijn ook nog jammeren tot de verbinding verbrak. In de avond toen ik thuis kwam werd het nog even geprobeerd maar ik hield voet bij stuk. Ik zei dat ze dan nog beter een extra paartje zebravinkjes konden nemen dan kwartel hennetjes, want daar had je volgens mij meer aan.

Vandaag……………… toen ik uit mijn werk kwam werd mij al snel duidelijk dat er een extra koppel zebravinkjes in de kooi woonde. Beide kerels hadden, met toestemming van mama, de lege flessen bij verschillende supermarkten ingeleverd ( en wat extra van mama) en hadden een nieuw mannetje en vrouwtje uitgezocht. Wat ik gisteren aan het einde van de dag zei, hadden de jongens dus serieus genomen. Nou hier is de familie dan. (Hoe de nieuwe vogeltjes heten weet ik nog niet, maar dat hoor ik later wel).

 

Donald en Katrien, want zo heet het koppeltje wat Merlijn het eerst heeft gekregen van oma, zijn best wel handtam en mogen frequent van Merlijn los vliegen.

(klik voor een vergroting)

En nu even geen dieren meer. Lijkt wel een kinderboerderij !

O ja, voor ik het vergeet. Merlijn had vanmiddag van een klasgenoot zijn moeder, een fiets gekregen. Vraag me niet waarom, maar die mevrouw deed hem weg en Merlijn mocht hem gratis hebben.  De mannen waren op mama’s fiets heen gegaan om te kijken en kwamen ermee terug net toen ik de vogeltjes aan het fotograferen was. Ziet er best wel netjes uit. Nu heeft hij er twee hahaha.