Aankomst Florida

Mijn god, wat een dag. Het begon met vertraging op Schiphol. Slechts een klein half uurtje dus dat viel wel mee. Aangekomen in Atlanta na een lange vlucht (we hadden tegenwind van 221 km per uur) hadden wij een lay-over van 4.5 uur. Hier hebben wij ons wel vermaakt met wat te eten en wandelen over de verschillende concourses. De volgende vlucht van Atlanta naar Orlando begon ook met vertraging. De vlucht was zwaar overboekt (gelukkig hadden wij gereserveerde plaatsen) en het kompas werd last minute vervangen want één van de twee was defect. Uiteindelijk met een vertraging van slechts 20 minuten vertrokken.

Aangekomen op Orlando lagen de koffers al op de band te wachten. Op één na dan. Na een klein uurtje was deze er nog niet en na een vriendelijk gesprek met lost en found, besloten wij om eerst de auto te halen en daarna nogmaals te kijken of de koffer er inmiddels was.

Bij Alamo was het verschrikkelijk druk. Zo druk heb ik het in ieder geval nog nooit gezien. De rij wachtenden stond zelfs bij de uitgang, richting parking lot. De meesten stonden al 3 ! uur in de rij. dat beloofde veel goeds. Veel geklaag in de rij van mensen die ook hun koffer(s) kwijt waren en dan tegen zo’n rij aanliepen. Ondertussen ben ik even in de garage gaan kijken naar beschikbare auto’s. e klasse minivan en alles wat erboven zat was rented-out. Geen één was er meer en het zag er ook niet naar uit dat er, gezien het tijdstip nog veel retour zou komen. Teruggekomen in de (goddamn) rij bereidde ik mij al voor op een Deeker gesprek. Uiteindelijk na ongeveer 2 uur en 15 minuten was ik aan de beurt. De familieleden waren inmiddels totallloss van de enorme reis en zaten verspreid op de hal in de grond moe en futloos om zich heen te kijken. Gelukkig werd ik geholpen door Freddie, de station manager die mij vorige keer ook al hielp en onthield deze zich van sales praatjes. Hij begon direct met excuses en de mededeling dat alles vanaf minivan and up er niet meer was. Hij stelde voor om met twee full sizes te gaan rijden en deze komende zaterdag om te wisselen voor een minivan of hoger. Mijn moeder heeft wel een rijbewijs, maar die was echt kapot en hier ging ik dus niet mee akkoord. Ik liet hem de hoeveelheid bagage zien en hierdoor was hem direct duidelijk dat er een groot voertuig moest komen hahaha. Vervolgens stelde hij voor om dan 1 full size te pakken en de rest van het gezelschap en overige bagage, met een taxi te vervoeren naar de villa. Ook hier ging ik niet op in, ondanks zijn garantie dat ik alle kosten terug kreeg want dat hield dus in dat ik deze kosten voor moest schieten en dat gaat natuurlijk van het budget af.Nu stelde hij voor om 1 full size te pakken en dat de rest van ons en de bagage met een Alamo shuttle naar de villa werd gebracht en dat het voertuig dan zo snel mogelijk zou worden omgeruild voor een minivan of hoger. Ook dat zag ik niet zitten (ik was ook gesloopt) en stelde voor dat hij ons naar een ander Alamo drop off point kon brengen en dat ik daar dan wel een auto zou pakken. Ik noemde de bij mij bekende adressen en hierdoor kreeg Freddie een lichte glimlach op zijn gezicht. Hij wist op dat moment dat ik een ervaren Alamo renter was en ging wel even bellen. Hij zei nog dat er 4 van dit soort Renting points de afgelopen weken waren gesloten en dat zij hierdoor iedereen voor de kiezen kregen. Maar…. hij ging bellen. Na een geanimeerd gesprek kwam hij terug en  zei dat er nog 1 minivan was met mijn naam erop. Ik riep hem toe dat hij dit mooi geregeld had waardoor hij schrok en zijn vinger op zijn lippen legde. Te laat, sommige in de rij hadden dit gehoord en begonnen hardop te muiten. Die Hollander wel en wij niet etc. etc.. Oeps, ja ik was moe.

Uiteindelijk kwamen er meerdere mensen bij ons staan en deze dachten dat ik wel wat voor ze kon regelen. Ja dahaaag. I’m outher here.

Ik kreeg een blanco rental agreement mee (Alleen mijn naam stond erop, geen auto type) met hierop geschreven dat ik only met de garagemanager mocht spreken.

Hier aangekomen wilde deze weten of ik degene was waarover er inmiddels al een aantal telefoontjes waren binnengekomen en vroeg hij mij specifieke gespreksdetails. Toen hem duidelijk was dat wij degene waren die de minivan kregen die pal naast zijn kantoor apart gehouden werd, kreeg ik de sleutels. Het is een Toyota Sienna, 8 persoons minivan met plenty room. Na het inwerpen van de (sick !) hoeveelheid koffers, besloot ik om nog even naar boven te rennen en te kijken of de laatste koffer er inmiddels was. Ma, Tina en de kids bleven in de auto naast het kantoor van de garagemanager staan.

Bij lost en found kwam ik erachter dat de betreffende koffer aan de andere kant van Amerika was en sprak af dat zij deze vandaag komen nabrengen met een koerier. Zo om half elf even bellen en dan krijg ik een tijdstip wanneer men komt. Ga namelijk niet de hele dag thuisblijven voor dit.

Teruggekomen bij de auto waren ze blij dat ik er was, want er hadden flinke ruzies en dreigementen met vette krachttermen, recht voor hun neus plaatsgevonden tussen huurders en de garagemanager. Mensen wezen op “onze” minivan en eisten deze op. Dacht het niet jongens.  Instappen en wegwezen. Tom Tom had binnen 20 seconden de satellieten bepaald en weg.

Vlak voor de uitgang checkte ik nog even de papieren die ik moest inleveren bij de uitgang en zag dat Freddie in zijn haast (had wel te doen met hem) mij een verkeerde rental agreement had meegegeven. ik was nu dus een zekere Heinrich uit Wenen hahaha. Snel omdraaien omdraaien en naar Freddie die na wederom excuses en een inmiddels “ik verhang mijzelf” expressie, mijn papieren uit de giga stapel viste en ons een pleasent stay wenste. Bye, bye Mike, have a nice one. See you Freddie, thanks and untill the next time.

Eindelijk bij de uitgang van de garage aangekomen, keek de betreffende medewerkers ons aan, moest harduit lachen en vroeg wie wij gekilled hebben om deze auto te mogen krijgen. Tijdens het inkloppen vertelde hij dat het Hell day was vandaag en dat men echt geen mini vans ed hebben en dat hij alleen maar gezeik aan zijn hoofd krijgt vandaag. Hij wenste ons harduit lachend als “special guests” van Alamo fijne feestdagen en was duidelijk blij met een renter die tevreden was. Achter mij zag ik Engelsen in een full size zitten die ik mee had gemaakt bij de verhuur balie en waarvan de hoofden op Atomic war stonden en wenste hem sterkte als ook fijne dagen.

De rit naar de villa ging voorspoedig en na een pitstop bij 7 Eleven kwamen wij aan. De koffers gedeeltelijk uitgepakt en daarna crashen in bed. Tot zover dag 1 hahaha.

Zojuist gezien dat de koffer geland is op Orlando en deze word per koerier tussen 12.00 uur en 12.30 uur bezorgd. Hmmm, gaat goed so far.