M.K.J. van Dijk

Het is koud!

2012-02-04T02:46:00.001+01:00

De nog immer aanwezige lichtslang die om de grote palmboom zit gewikkeld om de stam enigszins warm te houden, zal deze nacht aan moeten blijven. Onderstaande grafiek liegt er niet om. Min 20.2 in onze provincie. Morgen bij daglicht toch ook maar een lichtslang om de kleinere palmboom wikkelen en hopen dat ze geen koude schade krijgen. Deze palmensoort moet (en heeft al eerder) –18 kunnen hebben, maar daar gaan we nog onder.

Marktconform

2012-02-03T23:17:00.000+01:00

Afgelopen week ben ik weer naar de tandarts geweest. Hij heeft wat lichte werkzaamheden verricht en voor en tijdens de behandeling, vroeg ik hem naar de vernieuwde tarieven. De tandarts reageerde als door een wesp gestoken en was voornamelijk verdedigend zijn prijsbeleid aan het verwoorden. Op een gegeven moment had ik zelfs het idee dat hij mij de mond probeerde te snoeren want kritische vragen omtrent zijn verhoogde tarieven, zinde hem duidelijk niet. Nu had ik tijdens het wachten in de wachtkamer zijn nieuwe prijslijst al gezien, nadat ik er om gevraagd had. Hierin viel mij op dat de mij bekende behandelingen allemaal een flink stuk duurder zijn geworden. Een snelle rekensom leerde mij dat de verhogingen die ik kon vergelijken uit mijn hoofd, zo’n 15% duurder waren. Het was mij eigenlijk al een beetje duidelijk toen de tandarts mij tijdens de behandeling verdedigend zei, dat hij de tarieven simpelweg aan de tandartsen in de buurt had aangepast. Mmm, lekkere marktwerking minister Schippers.

Vandaag kreeg ik de afrekening van mijn digitaal ingediende declaratie, van mijn ziektekosten verzekeraar. Hierin stond dat de tarieven niet marktconform waren en daarom gedeeltelijk niet gehonoreerd zouden worden. Na het standaard aftrekken van de 75% vergoeding, en het niet betaalde gedeelte, kreeg ik dus net iets meer dan de helft terug. De tariefsverhoging is zo’n 25%. En zo worden wij dus weer collectief genaaid.

Als je google gebruikt om te zoeken naar dit soort zaken, vind je voornamelijk organisaties die moord en brand schreeuwen dat het allemaal helemaal niet zo duur is. Drie grote landelijke verzekeraars hadden deze exorbitante verhogingen al bespreekbaar gemaakt, maar belanghebbende organisaties doen alle moeite om ons maar te laten geloven dat wij toch echt niet kunnen rekenen. Tijdens het lezen van al deze stukjes kreeg ik een deja vu. Die introductie van de Euro? Toen waren we toch ook allemaal gek?

En zo heb ik inmiddels het gevoel dat die testperiode van 3! jaar, een toneelstukje is om dit geleidelijk door de strot te duwen. Alles went toch immers?

We zitten in een grote economische crisis en de verhogingen mag je gerust minimaal houden in dit soort situaties. Zelfs het CBS noemt een marginale indexatie. Oplichters zijn het. Allemaal! En daarom ga ik op zoek, na 22 jaar, naar een andere tandarts. Ik ben alleen bang dat de tandartsen deze vrije tarieven hebben gebruikt om hun eigen inkomen te verhogen, en dat een marktconforme tandarts vinden, een illusie is.

Klussen, shoppen, korting

2012-01-29T23:19:00.000+01:00

Dit weekend stond in het teken van klussen. De hal moest eraan geloven. Het plafond en de muren kregen weer een mooie witte latex laag, de muur langs de trap wordt opnieuw van behang voorzien en de deuren worden gelakt. Ook dit keer heb ik de latexspuit gebruikt voor het plafond en de muren. Ik was echter te lui om grondig af te plakken en dat heb ik geweten. Het spuiten duurde slechts iets langer dan een uur. Het schoonmaken 2.5 uur. Volgende keer toch maar weer wat meer aandacht aan het afplakken besteden.

Voordat ik zaterdag begon, ben ik nog wat verfspullen wezen kopen. Bij de lokale Gamma bouwmarkt was de Flexa powerdek in de aanbieding, dus dat was mooi meegenomen. Toen ik bij de bouwmarkt was, viel het mij op dat er wel erg veel afgeprijsd was. Veel, heel veel artikelen werden afgeprijsd met maar liefst 70%. Op de afdeling verlichting werd mijn aandacht getrokken. Na Tina te hebben gehaald, zijn we geslaagd voor een aantal leuke lampen. Voor jongste op één van zijn kamers en voor de badkamer. Verder nog een aantal rollen behang een mooi vloerkleed en nog wat klein spul. Bij het afrekenen kreeg ik een aantal kortingsbonnen die de volgende dag (zondag) geldig waren.

Vandaag dus nogmaals, tussen het klussen door, naar de bouwmarkt, maar nu samen met jongste. Hij vond zijn lamp erg leuk en wilde op zijn andere kamer ook wel een nieuwe lamp. Ik vond het prima, met de twee kortingsbonnen van € 5,- en € 2.- is het natuurlijk altijd leuk. Jongste slaagde voor een mooi exemplaar en ook hier kregen wij 70% korting op zodat we slechts € 22.50 hoefden af te rekenen. Omdat de korting pas geldig was bij een besteding van € 25,-, keken we nog even op de andere afdelingen. Toen ik op de tuinafdeling was beland, kon ik mijzelf niet meer inhouden en greep een Bosch grasmaaimachine en Bosch heggenschaar uit de schappen welke beide met 70% waren afgeprijsd. De maaimachine van € 239,- voor slechts € 71.70,- en de heggenschaar van € 88.95,- voor € 26.68. Dat is echt geen geld en nieuw in doos. Toen wij de spullen naar de kassa hadden gesleept en in de rij op onze beurt wachten, haalde ik de kortingsbonnen vast tevoorschijn. Ik merkte dat ik er gisteren kennelijk nog één had gekregen en zag dat deze 3e bon 20% korting gaf op alles. De bon was echter morgen pas geldig. Naar de klantenservice. Ik vroeg mij namelijk af of deze bon wel geldig was als je artikelen kocht die al 70% korting hadden. De medewerkster antwoorde bevestigend en gaf gelijk de reden van deze kortingsaktie. De lokale Gamma gaat verbouwen en in de aanloop hiervan, komen er nog veel meer artikelen die zo’n flinke korting gaan krijgen. Dat worden nog wel wat bezoekjes vermoed ik.

En zo hebben wij de maaimachine en de heggenschaar op naam achtergelaten. Die haal ik morgen wel op. Dan gaat er dus nogmaals 20% af en betaal ik voor beide machines slechts € 77.70,- in plaats van € 327.95,- Ongelofelijk! Dat lijken wel Amerikaanse toestanden. De lamp voor jongste heb ik wel afgerekend en nog snel een spaarlamp (- 70%) en een Kitkat voor jongste bijgekocht. Met korting kwam de lamp uiteindelijk op iets van € 18,- Fikse kortingen dus.

Het tuinieren komt wel goed, deze zomer. De hal is inmiddels klaar, nieuwe plinten zijn geplaatst en alle lampen zijn geïnstalleerd, maar het behangen doe ik komend weekend. Shoppen en klussen gaan namelijk niet tegelijk.

Cocoa Beach

2012-01-06T21:45:00.000+01:00

Vandaag reden we richting Cape Canaveral om vanaf hier zuidelijks de kustlijn te volgen. De eerste stop was bij Cocoa Beach. Terwijl de jongens aan het zwemmen waren, maakte Tina enkele foto’s en lag ik samen met mijn moeder op de meegebrachte strandlakens de boel in de gaten te houden. Heerlijk relaxed. Nadat de jongens hadden gedouchte zijn we weer verder gereden. Wat een mooi gebied is het hier. We volgden de kustlijn tot ongeveer iets voorbij Fort Pierce, alvorens het alweer schemerig begon te worden. Op de terugweg hebben we wat gegeten bij Sonny's. Tijdens het eten in deze plaats waar kennelijk niet zoveel toeristen komen, werden wij telkens in de gaten gehouden door een stel dames met kinderen aan de tafel naast ons. Nadat ik hoorde dat ze elkaar moed inspraken om ons aan te spreken, vroeg ik wat er was. Het was een ex-Nederlandse die hier inmiddels al 20 jaar woont, en zich niet in kon houden toen zij haar moedertaal hoorde. Een spraakwaterval brak los. Het was een gezellige dame van onze leeftijd die met haar vriendin en kinderen aan het eten waren, maar wel de nodige bedenkingen heeft voor wat betreft het opvoeden van haar zoontje op deze plek. Het gemis van betaalbare gezondheidszorg en de Nederlandse gezelligheid kwamen dan ook vlot over haar lippen. Zij wist ons te vertellen dat zij maar liefst $1800,- per maand moest betalen aan premies voor de ziektekostenverzekering voor haar gezin van 3 personen, en dat de dekking zelfs dan niet in de buurt kwam van de Nederlandse. Zo, dat is nogal wat. Ook haar vriendin ging los over de ‘slechte’ Amerikaanse ziektekosten. Het waren gezellige mensen. Na afscheid te hebben genomen, waren we 2 uurtjes later weer thuis. Het was weer een lekkere dag.

Leuke spullen

2012-01-05T23:51:00.000+01:00

Na een tijdje gezocht te hebben deze vakantie, is oudste voor een aantal dingen geslaagd. Een Football helm, 5 paar ! football schoenen, mouth guard, een tock, football handschoenen, allemaal spullen die hij nodig heeft voor zijn sport.

Waar we niet voor zijn geslaagd is de armor. Hij moest namelijk ook schoulderpads hebben (zie foto links). Degene die hij op het oog heeft, konden wij niet snel genoeg bemachtigen, want deze was nergens te verkrijgen. Alleen kleine kindermaten waren her en der nog verkrijgbaar. Verzenden naar ons tijdelijke adres zou ditmaal geen uitkomst zijn, want tegen de tijd dat deze aan zou komen, zijn wij alweer weg. Gelukkig, verzend dit bedrijf ook naar Nederland, dus binnenkort zal de shoulderpad wel zijn intrede doen. Tot die tijd krijgt hij een set te leen van zijn sportclub.

De Schutt helm is echt een hele goeie en hier konden wij een hele mooie deal voor maken. Zo weet ik zeker dat hij er tenminste veilig (voor zover dat kan met deze sport) bij loopt.

Zelf heb ik eindelijk een 36 mm dopsleutel gevonden. In Nederland erg moeilijk verkrijgbaar en hier gewoon bij de Home Depot (of was het Lowe’s). Hoef ik eindelijk niet meer te kloten met mijn oliefilter van de auto. Verder nog wat klein gereedschap, wat je niet voor normale prijzen vind thuis. Alleen de momentsleutel kon ik niet vinden. Daar zal ik alsnog voor op zoek moeten in eigen land.

Ook deze keer heb ik weer een cleaner voor het inwendige van mijn auto gekocht. Véél goedkoper, hahaha.

In het begin van de dag zijn wij naar gatorland gegaan. Gek genoeg waren wij hier nog niet eerder geweest, want het leek ons voorheen niet echt interessant. Nu de Alligators echter enkele meters van ons zwembad ons liggen te begluren, vonden wij het toch wel eens leuk om wat meer te weten van deze gluiperds.

Het was geslaagd. Leuker dan vooraf gedacht en werkelijk giga krokodillen en alligators gezien. Tijdens het live voeren van de beesten, werd er flink geknokt om de kip, wat erg grappig was om te zien. Ook de shows waren grappig en leerzaam.

Een dagje varen

2011-12-31T17:23:00.000+01:00

Oudejaarsdag hebben wij op het water doorgebracht. De dag begon met het zien opstijgen van enkele luchtballonnen op het veld, direct achter ons tijdelijke thuis. Daarna togen wij naar de haven in St. Pete’s Beach, waar wij net als 3 jaar geleden een boot gingen huren. Natuurlijk weer een deal gemaakt voor de huur/duur, een paar vishengels voor de jongens , wat aas en gaan. Lekker vol gas op de oceaan en daarna lekker dobberen in de baai, terwijl de jongens de ene na de andere vis binnenhaalden. Het weer was geweldig. De komende dagen wordt het jammer genoeg iets minder, maar vandaag hadden we een zonovergoten dag. De dolfijnen lieten zich weer van hun beste kant zien. Genieten!

Onze 1e fieldtrip

2011-12-29T22:18:00.000+01:00

Was naar Harry P. Leu Gardens. Een bekend lokaal park wat in de top 10 staat van mooiste parken in de omgeving. Het park omvat maar liefst 50 acre botanische tuin, met veel verschillende plant, bloem en diersoorten. Ook een rondleiding door het voormalige huis van familie Leu, stond op ons lijstje. Dhr. Leu, was één van de grootste industriëlen destijds en zodoende had hij de beschikking over het nieuwste van het nieuwste. Dit is dan ook duidelijk in de voormalige residentie te zien, want veel sanitair, gebruikt men heden ten dage nog steeds. Een schitterend park. Echt een aanrader.

En de 2e ook.

2011-12-28T23:17:00.000+01:00

Nog voor wij op maandag de eerder bestelde laptop voor oudste wilden ophalen, kwam er een mailing van BestBuy. Het model wat jongste graag wilde was op voorraad. Ik heb deze gelijk via store pick up besteld en zo waren wij een uur later onderweg om gelijk maar 2 laptops op te halen. Kids helemaal blij, want zo kan er namelijk privé ge-msn ’t worden met de vrienden en vriendinnetjes.

Vriend Wal-Mart had tegelijkertijd ook een mooie aanbieding die ik niet kon laten schieten. Een Toshiba laser muis met een Nano receiver voor maar USD 12,- Een muis moeten beide heren tenslotte ook hebben, dus op naar de winkel. Maar helaas was deze nergens meer te verkrijgen. Verschillende winkels werden bezocht, maar geen muis. Sold out, was de mededeling. Via de optie site to store waren er nog wel 2 te verkrijgen, maar deze werden verwacht geleverd te worden tussen 5 en 10 januari. Omdat wij de 9e weer terug in Nederland aankomen, twijfelde ik, maar besloot om het risico te wagen. Na het bestellen heb ik gelijk een mail gezonden naar Wal-Mart met het verzoek om een preciezere leverdatum en of een versnelde verzending. Twee dagen later waren de muizen al binnen. Wat een service.

Nu nog op zoek naar 2 laptoptassen, zodat de mannen de nieuwe aanwinsten ook netjes kunnen transporteren.

Een goed begin

2011-12-26T11:25:00.000+01:00

Tja wat valt er over te zeggen. het is nagenoeg routine. Een voorspoedige vlucht met mooie korte overstap. Luchthaven Tampa was ditmaal de perfecte keus. Niet zo druk als voorgaande keren op Orlando. Ook hebben ze tegenwoordig de autoverhuurders direct op de luchthaven met een giga garage ernaast. Net als op Orlando. De auto zoals gewenst, vol met opties en een heerlijke villa. De eerste dag is bij ons altijd een relax dag. Een beetje bijkomen van de reis, boodschappen doen en de omgeving verkennen. lekker rustig opstarten dus.

Ditmaal zitten wij met de villa direct aan het water en de eerste alligators hebben wij al gespot. Niet te dicht bij de rand komen dus, en in de avond eerst in het zwembad kijken voor je erin duikt. Voor je het weet zwem je niet alleen.

Er zitten overigens niet alleen alligators, maar ook allerlei andere dieren. Een beetje onze eigen privé dierentuin, zichtbaar vanaf het zwembad. Frequent krijgen we dan ook bezoek van een paartje kraanvogels, die op minimale afstand komen kijken wat je aan het doen bent. De naam van de villa is dan ook goed gekozen.

En de 1e is al besteld

2011-12-21T20:28:00.000+01:00

Via de wekelijkse nieuwsbrief van Bestbuy, viel mijn oog op enkele laptops. Oudste en jongste willen komende vakantie ieder een laptop kopen van hun gespaarde geld, dus de aanbieding werd aandachtig gelezen. De één wil een grote en de ander een regulier formaat en beide waren in de stuntaanbieding. Speciaal voor kerst en alleen deze week en op = op. De laptop was precies wat er gezocht was en de prijs was geweldig.

Omdat wij pas over enkele dagen gaan wilde ik het risico niet nemen mis te grijpen en heb voor oudste de grote laptop al besteld en betaald. De korting is USD 125,- meer dan de normale verkoopprijs en het totale voordeel ten overstaan van hetzelfde model hier in Nederland, is maar liefst € 500,- De aankoopprocedure voor internationale klanten ging heel makkelijk, en nu hoeven wij de aankoop alleen nog maar af te halen komende week.

Helaas was de 15.6 laptop niet online aan te schaffen, dus daar moeten wij alsnog voor gaan shoppen. Jongste was niet over te halen tot een formaatje groter, dus helaas.

HD scherm, HDMI, 500 GB, 4 GB intern geheugen, webcam, wireless N, Intel i3 Core en nog veel meer. Oudste ging met een grote glimlach slapen.

Kerstsfeer

2011-12-17T21:59:00.000+01:00

Vanochtend vroeg, werden de folders voor de kids weer bezorgd. Ze hebben het hier de laatste weken maar druk mee, want door de feestdagen krijgen ze telkens dubbele pakketten te bezorgen. de laatste weken help ik beide jongens dan ook maar mee en bestuur de auto met folderladingen vol door de wijk. Beide boys lopen dan gezamenlijk elkaars wijk en dit scheelt ze toch enkele uren. Nu ze deze week ook nog eens de jaarlijkse wenskaartjes erbij hebben, is het nog drukker. Je hoort ze in elk geval niet klagen, want juist deze kaartjes levert hen extra geld op. Ze zijn namelijk al geruime tijd aan het sparen voor een laptop. Deze willen ze komende vakantie in Florida aanschaffen en op deze manier kunnen ze tenminste een beter model kiezen.

Omdat oudste een weekendje Centerparcs heeft, besloot Tina om hem dit weekend te helpen en zijn folderwijk alvast rond te brengen. Die zal wel blij zijn als hij dit hoort. Terwijl zij de Folderwijk van oudste deed, liep ik met jongste zijn ronde, waarbij hij tegelijkertijd zijn wenskaartjes rondbracht. Normaal moet hij toch al snel een keer of 8 terug naar huis om zijn fietstassen weer te vullen, maar nu kon het in één keer. Dacht ik. Toen Tina de hele wijk van oudste al gelopen had, waren jongste en ik pas op de helft. Het aanbellen en fysiek het kaartje overhandigen duurt nu eenmaal langer dan gedacht.

Met een grote smile liep hij zijn ronde, hield de adressen bij van mensen die niet thuis waren en kwam regelmatig zijn opgehaalde geld in de auto afgeven. Tegenwoordig is het kennelijk maar zo mogelijk dat de kinderen van dit geld beroofd worden, en dat is natuurlijk niet de bedoeling. De meeste mensen waren vriendelijk. Maar er waren ook mensen die hem vertelde de boel niet te vertrouwen en gooide de deur voor zijn neus dicht. Zo was er ook een oudere brombeer die hem vertelde het onzin te vinden en smeet de deur dicht. Jongste vond het allemaal wel prima, riep nog fijne feestdagen en vervolgde zijn route. Terwijl hij enkele huizen verderop was, kwam de echtgenote van brombeer op hem af. Ze herhaalde het onzin te vinden, maar gaf hem toch maar € 0.50. Vriendelijk bedankte mijn knul haar en terwijl mevrouw brombeer terug stiefelde, vulde hij zijn zak. Tijdens het lopen kwam hij af en toe enthousiast vertellen welke straten het meest gul waren en opvallend genoeg waren dit steeds de huizen in het duurdere segment.

Na enkele uren in de kou te hebben gelopen, was hij het zat. Helemaal verkleumd nam hij plaats in de auto en reden we naar huis. Ik sprak er met hem over dat er zo weinig kerstsfeer te zien was in de straten, en thuisgekomen zei Tina dit ook al. Kennelijk begint de kerstsfeer dit jaar later of slaan veel mensen de uitbundigheid dit jaar over. Het valt tenminste wel op. Vorig jaar zag je overal kerstverlichting in tuinen, kransen aan de deur en meer van dit soort gezelligheid. En dat al vlak na 5 december. Maar dit jaar? Misschien komt het door de crisis? Ik zou het niet weten, maar het is een stuk minder gezellig in de tuinen.

Glasvezel

2011-12-16T01:23:00.000+01:00

Een week of twee geleden was de glasvezelkabel al in de straat gelegd. Met een grondboring hadden ze deze onder de voortuin tot aan de gevel aangebracht en zouden er andere monteurs komen om de kabel naar binnen te brengen.

Vanmiddag waren ze er dan. De twee mannen gingen voortvarend te werk en terwijl de één bij de voordeur aan het graven en boren was, kroop de ander onder het huis door. Ik had van tevoren de kruipruimte al een beetje van spinnenwebben ontdaan en er een Bouw lamp in geplaatst zodat ze tenminste wat licht hadden. Kennelijk was ik de enige, want de mannen waren erg enthousiast hierover. Na een klein half uurtje waren ze klaar en kwamen er weer twee anderen. Deze mannen sloten alles aan in de meterkast. Ze konden alleen de lijn nog niet testen omdat deze wijk nog niet aangesloten is op de centrale. Voor de lijnmeting komen ze dus nog terug. als alles een beetje meezit hebben wij volgende maand een actieve aansluiting.

De laatste taken zijn gedaan

2011-12-15T19:11:00.000+01:00

Vorige week hebben we nog nieuwe paspoorten voor de kids aangevraagd en vandaag opgehaald. Vanavond dus maar gelijk de ESTA in orde gemaakt. Alles is nu klaar om te vertrekken.

Tina wil eigenlijk al een tijdje een nieuwe fotocamera en daarom was ik de afgelopen dagen al op het internet aan het zoeken. ook deze heb ik vandaag gevonden. Na nog wat informatie te hebben verkregen in de winkel, heb ik hem vanavond maar besteld. Als het goed is komt hij in de loop van volgende week binnen. We zijn benieuwd.

Er is er één jarig

2011-11-28T23:28:00.001+01:00

En dat is mijn schatje. Tina is vandaag (29 november) jarig. Hartelijk gefeliciteerd lieverd.

Toevallig

2011-11-21T23:40:00.001+01:00

Vanavond heb ik maar weer eens een origineel onderhoudspakket en de juiste Ford olie op het internet besteld. De auto heeft namelijk weer een grote beurt nodig. Op 1 dag na, had ik deze artikelen vorig jaar op dezelfde datum besteld. Wat een toeval.

33.000 kilometer heb ik inmiddels gereden en geen druppel olie bijgevuld. Mooie waardes, al zeg ik het zelf. Ik merk echter wel dat de versnellingsbak begint te slijten, dus die zal binnenkort wel vervangen moeten worden. Een duur geintje, want een zoektocht op fora, leert dat dit tussen de € 1500,- en € 2000,- gaat kosten. Slik.

Het vervangen ga ik niet zelf doen. Het vergt teveel specialisme, dus de Ford dealer met de beste prijs krijgt de opdracht.

Glasvezel.

Bij ons in de straat is men druk bezig met het aanleggen van glasvezel. Nieuwe spelers op de markt hebben zich al gemeld met bijbehorende aanbiedingen en daarom ben ik al een tijdje op zoek naar het juiste abonnement. De laatste tijd heb ik namelijk nogal wat schommelingen in de stabiliteit en de kids willen komende vakantie ook nog eens ieder een laptop kopen. De PS3, de Wii en de tv zijn grootgebruikers van het internet, dus het zal eerder noodzaak dan luxe zijn.

Glasvezel en een snel abonnement, lijkt dus een logische keuze. Met een gelijk pakket ben ik ook nog eens goedkoper uit dus waarom niet. Als alles een beetje meezit is de boel up and running als we terugkomen van vakantie. Maar eerst maar eens aan de gang met het onderhoud van onze trouwe vierwieler.

De eerste tackle training

2011-11-02T21:03:00.001+01:00

Vanavond was het zover. Onze oudste had zijn eerste full contact training. Hij wil dit al ruim een jaar, maar vanwege het risico tot (ernstige) blessures, kon ik de boel afhouden. Tot nu toe dan. Meneer had vanavond zijn eerste training bij de kadetten.

Hij deed het goed. De coaches waren tevreden en hijzelf? Een glimlach van oor tot oor. Hij kreeg een body armor set en helm ter beschikking van de club, maar indien hij het leuk vindt en het een beetje goed doet, dan kan hij zijn eigen set aanschaffen. Dat wordt dus een complete gear kopen in december. Hieronder enkele beelden.

En hij vond het geweldig! Komende vrijdag mag hij weer.

Sporten en opkomende spierpijn

2011-10-30T18:14:00.000+01:00

Al een tijdje heeft Tina een nieuwe fiets nodig. De afgelopen tijd hadden we er al twee gekocht voor de oudste en jongste, en Tina leende af en toe een fiets van één van de kids. Zo ook gisteren. Alleen nu zag ik een duidelijk verschil. Volledig grijze banden. Ze had er eindelijk één gekocht. Toen ze bij de Hema was, zag ze de aanbieding en sloeg toe. Ze hebben er hele leuke vol gekleurde banden en aangezien de fiets van Merlijn erg goed bevalt, had ze de keus gelijk gemaakt. Alleen de fiets van Quintijn moest weer even opgehaald worden, maar de buit had ze binnen.

Vanochtend vroeg ben ik samen met Merlijn naar Amsterdam geweest. Hij had een Halloweenbowl toernooi van American Football. Tina ging ondertussen Quintijn helpen met het bezorgen van zijn folders in zijn nieuwe wijk.

Na enige tijd bleek er een wedstrijd van de volwassenen vroeger gespeeld te worden dan gepland. De spelers zaten nog in de auto en de wedstrijd begon. Omdat dit automatisch verliezen betekent, gaven twee coaches zich direct op en wilden met zijn tweeën tegen vijf tegenstanders om de eer te verdedigen. Nog drie spelers te kort dus.

Ik riep dat ik wel wilde helpen en kreeg direct een uniform toegeworpen. Dan doe ik ook mee, zei coach Ronny. Daarop reageerde er nog een vader en het team bejaarden was compleet. Omdat Merlijn tussen wedstrijden zat, ging hij er even lekker voor zitten. Dat wordt lachen, die ouwe op het veld, riep hij mij toe. Terwijl ik het veld oprende, haalde hij de camera met een grote grijns tevoorschijn.

Maar der alte viel hem nog alleszins mee, hé kerel.

Kiek em goan dan.

Na een partijtje flink lol te hebben gehad (we hadden de wedstrijd overigens verloren), heb ik mij maar weer omgekleed en als regulier toeschouwer gemeld.

Merlijn zit momenteel bij de Cubs en speelt flag football. Komende woensdag mag hij een proeftraining meedraaien van de kadetten. Als hij dit leuk vindt (hij zeurt er al een jaar om), gaat hij over naar deze klasse. Dit is de zogeheten full contact versie, waarin hij ook body armor en een helm moet gaan dragen. Toevallig gaan we over enkele weken naar de states, dus ik denk dat daar wel het één en ander aangeschaft moet gaan worden. Hij is over komende woensdag inmiddels flink enthousiast.

Hieronder wellicht de laatste twee foto’s van de cubs waarin hij speelt. Hij speelt in het (tijdelijke) nummer 11.

Terwijl ik dit blogje tot een einde aan het brengen ben, begint er een beetje spierpijn in de liezen op te komen. Vooral als ik op wil staan. Ik hoop niet dat het erger wordt anders wordt het helemaal lullig. Opa doet een keer mee, en heeft gelijk spierpijn.

En Lester heeft een plekje deze kerst

2011-10-29T22:59:00.000+02:00

En wat voor één. Lester gaat voor twee weken terug naar de blindengeleidehondenschool Desudo, waar hij vandaag komt. Hier kent hij alle medewerk(st)ers en vond hij het altijd geweldig. We waren namelijk al aan het rondkijken voor een kennel, maar hebben er toch maar een mailtje aan gewaagd. Tegen een kleine vergoeding mag hij hier twee weken komen logeren. Nu weten we tenminste dat ook hij het met de kerst goed zal hebben tussen al zijn soortgenoten en dat geeft toch een beter gevoel dan hem achterlaten op een adres dat wij niet kennen.

Afgelopen donderdag was er een vaccinatie actie bij de lokale dierenzaak. Hier komt kennelijk eens in het kwartaal een dierenarts vaccineren en zijn er geen kosten voor consult. We hadden deze aankondigingen nog nooit eerder opgemerkt, maar toevallig was het toch tijd voor Lester zijn inentingen en zijn we er naar toe geweest. We stonden maar liefst 1.5 uur in de rij. De vraag is of het met consult niet goedkoper was geweest. Maar Lester vond het in elk geval reuze interessant, wachtend tussen allerlei vreemde huisdieren. Toen hij aan de beurt was voor zijn twee inentingen, gaf hij zoals verwacht geen krimp en had alleen oog voor die twee leuke poezen naast hem. Na het bijwerken van zijn dierenpaspoort, ging hij kwispelend huiswaarts.

Na deze noodzakelijke handelingen rest ons nu slechts nog het aanvragen van Esta, voor wij de grote plas oversteken met kerst. Hier wacht ik nog even mee tot eind november, want des te langer is deze reistoestemming geldig. Het fijnst is dat Lester een goed plekje heeft.

Kerst in Florida 4

2011-10-03T20:30:00.001+02:00

De laatste tijd waren er nogal wat tijdswijzigingen bij United Airlines. Het leek wel een achtbaan. Toen we de vliegtickets afgelopen januari kochten, hadden we nog een normale layover in Washington, van 2.5 uur. Door de fusie tussen United en Continental, waren er de afgelopen maanden flink wat wijzigingen. Op een gegeven moment hadden we een overstap van 5 uren, dus ben ik maar gaan mailen en bellen. Gelukkig kon onze ticketverstrekker deze lange overstap voor ons reduceren naar minder dan 2 uur.

Maar helaas. De laatste weken was het weer flink raak, met als laatste resultaat een overstap van meer dan 6 uur! Onze reisagent was nu een stuk minder coöperatief, maar daar was ik niet van onder de indruk. Zelfs niet toen men maar liefst € 1250,- vroeg voor een simpele overboeking. Uiteindelijk is het mij dan toch gelukt. Gratis. Het kostte wel wat moeite, maar nu vliegen we met onze 2e vlucht een stuk eerder. Anderhalf uur overstap is het resultaat. Door deze vervroegde aankomst, moest ik wel mijn autoverhuurder verzoeken om de auto om een uur of half zeven af te halen in plaats van 23.00 uur. De wijziging is inmiddels gemaakt, maar er moest € 20,- bijbetaald worden. Dit klopt eigenlijk niet helemaal, want er wordt per periode van 24 uur gerekend, maar omdat ik al een onderhandeld tarief had, heb ik hier maar niet veel aandacht aan geschonken en ben akkoord gegaan. Het huidig tarief is namelijk nog steeds niet goedkoper te krijgen.

Omdat ik nu toch lekker bezig was hebben we gelijk het restant van de villa maar betaald. Dit hoefde pas eind oktober, en de GBP koers is momenteel wat ongunstiger, maar betaald is betaald. Nu zijn we tenminste lekker klaar met dit gedeelte. Alleen Esta nog aanvragen en twee nieuwe paspoorten regelen voor de kids en een kennel voor Lester zoeken. Dan zijn we er pas echt klaar voor.

Palmboom

2011-09-25T13:46:00.001+02:00

Gisteren was ik in de voortuin aan het werk en toen viel mij op hoe snel de palmboom groeit. Daarom heb ik hem vandaag maar eens opgemeten en de stamlengte is maar liefst 2.20 meter. Dat is een heel verschil met de 80 centimeter toen ik hem kocht. Nu heb ik in de achtertuin nog een palmboom staan, maar door de plaats waar deze staat, groeit die een stuk minder. Hiervan is de stamlengte slechts 1.20 meter, precies de helft. En dat terwijl beiden nagenoeg gelijk geplaatst zijn.

De reden is gebrek aan zon. Op de plaats in de achtertuin waar de palm staat, staan nog meer bomen. In de directe omgeving staat onder andere een sierappel, die inmiddels zo groot is geworden dat deze de meeste zon op een dag wegneemt. Jammer, maar helaas. Zodra hij groter is geworden dan de appel zal de groei wel een vlucht nemen.

En de auto is geboekt

2011-09-09T21:44:00.001+02:00

Na een zoektocht over internet, is het uiteindelijk gelukt. Gebruikmakend van een prijsgarantie, nog voor een mooie prijs ook. De beste die ik kon vinden. Het wordt een minivan, lekker veel ruimte voor passagiers en bagage. Nu alleen hopen dat wij niet nogmaals op 1e kerstdag 3 uren op de auto moeten wachten. Maar goed, dat is ook maar 1 maal eerder voorgekomen. De rest van de kerstperiodes waren wij vrij snel aan de beurt.

Tweety

2011-08-22T22:36:00.000+02:00

Afgelopen woensdag moest ik feitelijk nog drie dagen werken voor mijn (2e) vakantie zou beginnen. Helaas voelde ik mij steeds zieker worden, maar besloot de drie dagen toch maar uit te zingen. Jammer genoeg was ik op vrijdag zo beroerd, dat ik de vakantie maar een dagje eerder liet beginnen. Zelfs een warm bad hielp niet tegen de rillingen. Afgelopen weekend werd het er ook niet beter op en helaas stak ik Tina ook nog eens aan. Zo zijn we nu dus aan het herstellen van een wel erg hardnekkig virusje. Omdat Marsha (mijn zusje) hulp had gevraagd bij haar zoektocht naar een nieuwe auto, heb ik dus voornamelijk hoestend en proestend, achter de pc gezeten.

Op zondag kwam zij langs en liet ik haar twee auto’s zien, die ik gevonden had. Beiden spraken haar aan en zodoende zijn we op maandag, samen met Laurence (mijn broertje), wezen kijken bij een aantal dealers. Eerst in Utrecht en uiteindelijk belandden we in Tilburg. Hier hebben wij bij verschillende dealers in twee auto’s proef gereden. De eerste, was in dit geval de beste. Een werkelijk nagelnieuw uitziende Chevrolet Matiz. Het bouwjaar is 2007, maar dat zou je niet zeggen. De auto heeft slechts 6500 echte km’ s gereden. De auto was bewijsbaar van een 73 jarige dame geweest die er slechts stadsritjes mee had gereden. De 1e onderhoudsbeurt moest pas na 15.000 kilometer plaats vinden, maar die was als verkoopservice ook al gedaan. De prijs was goed, en na een gratis volle tank benzine, werd de auto overgeschreven en telefonisch verzekerd.

De kleur van de auto is geel, en op de website sprak deze kleur ons niet zo aan, maar in het echt was het wel een mooie kleur. En zo reed zus lief dezelfde avond, vol trots, achter mij en Laurence aan in de door haar gedoopte ‘Tweety’.

Echt een goede koop! Deze week zal ik proberen een foto te plaatsen. Veel plezier met je auto, zus.

En nu eerst een beetje uitzieken.

Stichting aap

2011-08-13T20:59:00.000+02:00

In Almere, was het doel dit weekend. Men heeft hier apeneilanden en die wilden we wel eens zien. Hier wonen apen die in erbarmelijke omstandigheden, soms jarenlang geleefd hebben. Hier krijgen ze alle aandacht en rust die ze verdienen.

Het is er leuk om te kijken, maar na een uurtje heb je het wel gezien. Gelukkig is het onderdeel van een groot complex waar je nog veel meer kan zien. Zo ook (smeer) Kees, het zo door Tina genoemde scharrelvarken. een leuk en schattig beest die gelijk naar ons toe kwam rennen, bedelend om aandacht. En dat kreeg ie. Overal groeiden er mooie fruitbomen en Kees lustte vast wel wat. Met grote happen werd de appel soldaat gemaakt. We hadden er een vriend bij.

Op de terugweg hebben we nog even de McDonalds, van Marsha, aangedaan en reden hierna via de dijk weer naar huis. natuurlijk werd hier even gestopt, want het was heerlijk weer.

Rust en ruimte

2011-08-08T18:35:00.000+02:00

De omgeving van Lelystad vergelijk ik vaak met Florida. Ruimte, veel water en natuur en niet zo druk. Ik heb hier tenminste nog een beetje het gevoel van value for money. Niet van die op elkaar gepakte huizen met mini tuintjes, maar meer normale afmetingen.Toen ik nog in Utrecht woonde, moest ik er niet aan denken om naar zo’n gat als Lelystad te verhuizen, maar daar ben ik snel van terug gekomen. De bedoeling was om slechts een jaartje of zo in Lelystad te wonen, maar inmiddels wonen wij er alweer ruim 20 jaar en hebben wij niet de intentie om te verhuizen. Het is inmiddels eerder andersom. Ik zou niet meer naar een grote stad willen.

Vandaag was weer zo’n dag. Lekker in de omgeving met zijn allen uitwaaien. Eerst maar een beetje op de dijk wezen wandelen. Merlijn en Quintijn liepen al snel op de basaltblokken te balanceren en Lester deed vrolijk mee.

Daarna zijn we weer even naar ‘De Hurkende man"’, geweest. Een kunstwerk, gemaakt door Antony Gormley. Hier waren we afgelopen winter ook al eens geweest, maar toen was het een stuk kouder en sloegen de ijsschotsen de dijk op. Nu was het weer een stuk vriendelijker. Een temperatuur van een graag of 23 en een lekker windje.

Weer eens wat anders

2011-08-06T15:24:00.000+02:00

En dan bedoel ik het voer van Lester. Zelf moet ik er ook niet aan denken, elke dag hetzelfde te eten, dus waarom hij wel. De laatste tijd krijgt hij voornamelijk Bonzo, maar vanuit de blindengeleidehondenschool kreeg hij altijd Meradog. Na een beetje zoeken had ik een verkoper gevonden. Als actie kreeg ik er een gratis hondentent bij.

Het voer werd de volgende dag al thuisbezorgd. Ik heb gelijk de tent opgezet en was nieuwsgierig naar de reactie van Lester. Nou, die viel enigszins tegen. Interesse had hij er niet voor. Nadat ik er demonstratief in was gaan liggen, kwam hij er even bij. Hoelang dat was, kan ik eerlijk gezegd niet vertellen, want ik viel in de hondentent in slaap. Tina had er zelfs een foto van gemaakt. Volgens mij heb ik er zeker anderhalf uur in gelegen. Tja, ik word oud!

Het voer herkende hij volgens mij. Schrokkend en tegelijkertijd kwispelend, at hij zijn bak leeg.Die is voorlopig weer gelukkig.

Tuinhuisje

2011-07-31T23:55:00.000+02:00

Al dagen was ik er mee bezig, maar vanavond was ik om een uur of half twaalf klaar. Ik moet later nog wel enkele afwerklatten waar de dakgoot aan hangt, vervangen, want die beginnen rot te vertonen, maar voor de rest zag alles er nog goed uit. Alleen een hoekje moest ik uitsteken en met polyester plamuur vullen. Toen ik het tuinhuisje 10 jaar geleden plaatste met mijn zwager, hadden we namelijk alle latten al in de verf gezet voor dat we gingen opbouwen. Ook hadden we de blokhut op speciale balken geplaatst die rot vanaf de grond moet voorkomen. Daarna hadden we hem minutieus afgelakt. Dat was wel een tijdrovend karwei, maar kennelijk geen overbodige luxe. De tuinhuisjes van de buren links en rechts, zijn namelijk kas verrot. En die staan net zo lang.

Het glas had ik erin gekregen zonder verdere ongelukken, en had ik afgekit en afgelakt. Ik kon het wel een keer overnieuw doen, want de afplaktape had ik te dicht op de raamaansluiting geplakt, zodat ik de halve kitnaad er weer aftrok. Dat kostte dus weer 24 uur. De verf op de binnenkant van het huisje zag er nog goed uit, en eerlijk gezegd was ik daar maar wat blij mee, ik was gesloopt. Het plafond was echter wel aan een nieuwe verfbeurt toe, want deze was aardig aan het bladderen, en in het kader van beter goed doen, dan niet, was ik hier vanmiddag dan toch nog maar aan begonnen. Ik had hier destijds witte latex voor gebruikt, in verband met het kunnen ademen van het dak. Nu wist ik dat ik nog latex over had van onze Florida blauw-groene muur in huis, en dat leek mij wel vrolijk hier. Na eerst een klein plekje te hebben geverfd en te laten zien aan de gezinsleden, waren we het er allemaal over eens. Dit wordt hem. Van buiten strak crème wit met een vakantiekleurtje van binnen.

Door het schuren van het dak, wist ik wel dat ik een beetje onder het stof zat, want mijn bril moest ik meerdere malen schoonmaken. Maar toen Tina kwam kijken, moest zij lachen en ging zij gelijk de camera pakken. “Kijk Mike, dit ben jij” zei ze toen ze mij de foto liet zien. Een spook!

Toen ik eindelijk klaar was heb ik gelijk maar een aantal fietsen en nog wat spullen, apart gezet om morgen naar de vuilnisbelt te brengen. dat ruimt tenminste lekker op.

Met Merlijn zijn voet gaat het goed. De pleisters laten wel telkens los door het lopen, maar de hechtingen houden stand. Dat komt gelukkig wel weer goed.

Bebloed glas

2011-07-28T23:45:00.000+02:00

Alweer een paar dagen ben ik er mee bezig: het schuren en schilderen van het tuinhuisje. Het zijraam waar ik destijds aan begonnen was, heb ik in de afgelopen weken dan ook afgemaakt en nu dan de rest. Vanochtend ben ik eerst de vervangende ruit wezen halen. Ik had gisteren gebeld voor een glazen ruit ter vervanging van de kapotte plexiglas versie. De man was niet op de zaak en wist niet precies wat dit kostte, maar dacht aan een tientje. Nou prima, dat viel weer mee. Vanochtend ben ik de ruit wezen halen. Terwijl de man hem keurig op maat sneed voor mij, deinsde hij ineens achteruit Ik zag dat hij zijn vingertopje er bijna had afgesneden. Hij bleef erg kalm. Terwijl hij naar kantoor liep om dit te verbinden, liet hij een heel bloedspoor achter. Zijn zoon nam het glassnijden gelijk over, terwijl hij in een plasje bloed stond van zijn vader. Toen ik moest afrekenen, volgde ik dan ook simpel de bloederige voetstappen richting kantoor. € 24,- zei hij. Terwijl ik ging pinnen vroeg ik aan zijn vader hoe het met hem ging. Een laconiek ‘prima hoor’ volgde. Hierna maakte ik nog wel een opmerking over de prijs van het glas, maar dat kwam onder andere door de milieutoeslagen zei hij. Ik heb er maar verder maar niets meer over gezegd, want ik vond het al vervelend genoeg wat er was gebeurd en reed met het meegenomen kozijn en de op maat gesneden ruit huiswaarts.

Thuis ben ik verder gegaan met schuren, gronden en het verwijderen van verlichting. Het glas had ik tegen een hortensia aangezet, zodat deze niet kon beschadigen en tevens veilig uit het looppad stond. Merlijn en Quintijn waren inmiddels druk bezig met leeghalen en afsoppen van het tuinhuisje aan de binnenzijde. Af en toe moesten de boys even de aandacht verleggen en vonden buit uit het tuinhuisje interessanter dan het schoonmaken. Lester lag schandalig lui te zonnen, totdat ook hij een bal uit het tuinhuisje ontdekte.

Terwijl ik lekker op dreef was en het kozijn aan het schilderen was waar de ruit in moest, kwam Merlijn naar mij toelopen. ‘Wie zet er daar nou een glasplaat neer,” zei hij. “Moet je mijn voet zien.” Hij liet een flinke jaap op zijn voet aan mij zien, die inmiddels flink bloedde. Ik ben gelijk met hem naar binnen gegaan om de voet schoon te maken en beter te kunnen bekijken. Ik besloot om toch maar even met hem naar de huisarts te gaan, want de snee was toch wat dieper dan er op het eerste gezicht uitzag. Drie hechtingen kreeg meneer, die zonder verdoving gezet werden. Merlijn onderging het allemaal prima en terwijl de huisarts de hechtingen deed, vroeg hij zich hardop af wat mamma hier van zou vinden. Tina had van het geheel namelijk niets meegekregen want die was boodschappen doen. Vlak voor zij wegging zei zij nog tegen mij dat die glasplaat daar niet helemaal handig stond. “Mamma wordt boos op je,” moest hij nog even lachend kwijt. Op de terugweg werd ik gebeld: Tina. Ze was al op de hoogte gebracht door Quintijn en was blij dat wij al weer onderweg waren.

Merlijn mag de komende dagen weinig lopen om geen spanning op de hechtingen te zetten. Dat vond hij volgens mij niet heel erg, want hij zei gelijk dat hij mij dan niet meer kon meehelpen en maar met de Playstation ging spelen. Een grote glimlach voltrok zich op zijn gezicht.

Dat glas was dus de rode draad door de dag. Nu maar hopen dat, als ik de ruit morgen plaats, er niet nog meer bloed vloeit. Pokkeruit!

De remschijven en blokken

2011-07-19T23:04:00.001+02:00

Vandaag was mijn eerste vakantiedag. Omdat mijn handen jeukten ben ik na een aantal klusjes in en rond het huis, begonnen met mijn remschijven en blokken. Van tevoren en tijdens het klussen keek ik telkens op de ‘how to’ instructie en een youtubefilmpje hoe het moest. Ik besloot om het in de garage te doen, ondanks het heerlijke weer. Ik wist natuurlijk niet hoelang ik er mee bezig zou zijn en of het überhaupt wel zou lukken. In de regen dit klusje klaren zag ik dan ook niet zo zitten. Gelukkig heb ik een iets grotere dan een standaard maat garage, dus ruimte zat.

Na het verwijderen van het wiel, de remklauw en het bracket, het ik met beleid de schijven losgetikt.

Omdat mijn wiel er toch af was heb ik deze maar gelijk goed schoongemaakt aan de binnenkant. Hierna heb ik de reminstallatie grondig ontroest. Eerst met de hiervoor gekochte staalborstel, maar al snel was ik met mijn hobbytool aan de gang. Dit werkt veel preciezer, maar kost wel veel meer tijd. Het resultaat was gelukkig erg goed.

Na het insmeren met kopervet van de beweegbare delen, heb ik de boel weer in omgekeerde volgorde erop geplaatst. Het terugdrukken van de remzuiger was vrij makkelijk. Tijdens het demonteren had ik al een schroevendraaier gebruikt en de zuiger grotendeels teruggekregen. Het laatste beetje deed ik met een lijmtang.

De aandraaimomenten heb ik op gevoel moeten doen. Ik heb namelijk (nog niet) geen momentsleutel. ik wilde er nog één huren vandaag, maar de verhuurders die ik belde hadden deze niet meer. Binnenkort maar eens op zoek hiernaar. Dat de boel nodig vervangen moest worden, was duidelijk te zien. Het andere wiel was dan ook veel eerder klaar omdat ik nu wist wat ik moest doen.

Door het tussentijds eten, het poetsen en de uitgebreide ontroesting, was ik uiteindelijk toch nog 4 uur bezig. Ik denk dat als ik het nog eens moet doen, dit in 1 a 2 uur kan. Maar voorlopig kan de Mondeo er weer tegen.

Nadat alles weer op zijn plek zat ben ik wezen proef rijden. Natuurlijk remmen met beleid, want de eerste 500 kilometers moet ik het zaakje inremmen. Ik ben er trots op. Niet alleen heb ik vele honderden euro’s bespaard in slechts enkele uurtjes, maar de voldoening is ook wel lekker.

Het gaat gebeuren

2011-07-13T19:54:00.001+02:00

Een paar weken geleden heb ik nieuwe voorbanden op mijn auto laten plaatsen, bij Kwik Fit. Toen de velgen eraf waren was er duidelijke slijtage aan mijn remschijven en blokken te zien. Natuurlijk werd er aangeraden dit snel te vervangen voor de speciale prijs van € 350,- en omdat ik vaste klant ben werd er dan ook nog gratis uitgelijnd. Op zich een mooi aanbod.

Ik rijd nog steeds op de originele remschijven, maar remblokken had ik al eens eerder bij hen laten vervangen. Hier was ik niet zo tevreden over. Bij het remmen wilde deze namelijk nogal eens piepen, iets waar ik met de originele blokken geen last van had. Ik besloot dus om het niet te doen en te kijken wat het bij de Ford dealer kostte. Zoals te verwachten was dit nog meer dan ik dacht.

Uiteindelijk kwam ik weer terecht bij Ford-Teileprofi. Hier had ik de vorige keer ook al originele onderdelen gekocht, toen ik (voor het eerst in mijn leven) mijn auto een grote beurt gaf. Voor slechts € 149,- inclusief verzenden, kon ik een origineel vervangingsset kopen, maar toch twijfelde ik. Stel je voor dat ik het verkeerd doe. Zelfmoord Mikey op de snelweg! Het zijn toch je remmen. Na een aantal vragen op een Ford forum waar ik wel eens kom, werd mij al snel op een how to gewezen. Hier werd exact en heel precies uitgelegd hoe je dit bij deze auto zelf kunt doen. Ook werd er geroepen dat het echt heel simpel is. Na nog een paar You Tube filmpjes te hebben bekeken, besloot ik dat ik dit moest kunnen. Inmiddels had ik ( mijn moeder althans) ook een monteur gevonden, die bereid was om het voor € 70,- te doen. Echter had ik door de tijdsduur van 2 a 3 uren, die hij aangaf, niet zo veel vertrouwen in hem (Kwik Fit meldde een uurtje). Ik ga het dus zelf doen! Lukt het niet dan kan ik altijd nog zo’n “mannetje” inroepen. Ik doe het dan ook in mijn vakantie, dus als het niet direct lukt, maakt dat niet zo veel uit.

Vandaag kwam het 19 kilo zware pakket binnen. Origineel, verzegeld en compleet. dat wordt volgende week weer klussen.

Doet ie het of doet ie het niet?

De villa is geboekt

2011-07-10T21:32:00.001+02:00

Gisteravond kreeg ik zin om naar villa’s te gaan zoeken. Na een paar uurtjes een aantal in mijn favorieten te hebben geplaatst, ben ik maar gaan slapen. Vanochtend liet ik de resultaten aan Tina zien en één ervan vond zij ook wel erg mooi. Helaas kon ik niet zo snel meer de prijs vinden en ben ik maar weer verder gaan zoeken. Uiteindelijk besloot ik maar om alvast een verzoek tot offerte te doen op een zoekmachine. Hiervoor gebruik ik al wat jaren www.lastminutevillas.net. Vaak doe ik dit pas een maand of drie voor vertrek, voor de beste deals, maar nu dus wat eerder. Je voert je wensen en datum in en de offertes komen massaal binnen.

De mailbox begon na een kwartiertje al flink vol te stromen en de lol van het bekijken kon beginnen. Toen ik bij de 13e offerte was aangekomen, zag ik dat dit de villa was die ik vannacht in mijn favorieten had geplaatst. Toen ik ook nog eens een superprijs kreeg aangeboden, inclusief zwembadverwarming, was het toch tijd om Tina en de kids er even bij te roepen.

Iedereen was net zo tevreden als ik en eigenlijk hoefde ik niet meer verder te zoeken. Uit nieuwsgierigheid heb ik de rest van de tot dan toe 30 (!) offertes evengoed bekeken. Hoewel er nog mooie en scherpe prijzen bij zaten, hebben we toch de villa die ons direct aansprak geboekt. Na een aantal mailtjes heen en weer was alles rond.

Moeilijk te zien zo, maar die ogenschijnlijke groenstrook erachter is een gegraven gracht met veel wildlife.

Dit is de villa met foto’s. Nu alleen nog een auto .

A man with a plan!

2011-06-10T16:30:00.001+02:00

En wat voor één. Leuk om naar te kijken. Typisch Amerikaans, maar daar hou ik wel van.

Origineel.

Let it Be

2011-06-06T23:29:00.001+02:00

Zomaar een feel good video die ik vanavond op het internet zag. Geweldig! Ben ik al zo oud? Damn.

Wel een heel goed advies

Knap gemaakte promo voor de Noorse televisie uit 2010

Lester

2011-05-27T23:28:00.000+02:00

Een heerlijk gezinslid, die Lester. Altijd blij als je thuis komt, zelfs al ben je maar enkele minuten weg geweest. Twee jaar oud is hij vorige maand geworden maar nog steeds een kind. Vanavond lag ik op de bank tv te kijken en telkens die natte neus naast me, met zijn indringende blik. Toen ik toestemming aan hem gaf dat hij op de bank mocht, liet hij zich dat geen tweede keer zeggen en nestelde zich naast mij. Niet lang daarna lag hij te snurken. Is het geen baby?

Is weer eens wat anders dan tv

2011-05-03T23:06:00.001+02:00

President Barack Obama and Vice President Joe Biden, along with members of the national security team, receive an update on the mission against Osama bin Laden in the Situation Room of the White House, May 1, 2011. Seated, from left, are: Brigadier General Marshall B. “Brad” Webb, Assistant Commanding General, Joint Special Operations Command; Deputy National Security Advisor Denis McDonough; Secretary of State Hillary Rodham Clinton; and Secretary of Defense Robert Gates. Standing, from left, are: Admiral Mike Mullen, Chairman of the Joint Chiefs of Staff; National Security Advisor Tom Donilon; Chief of Staff Bill Daley; Tony Binken, National Security Advisor to the Vice President; Audrey Tomason Director for Counterterrorism; John Brennan, Assistant to the President for Homeland Security and Counterterrorism; and Director of National Intelligence James Clapper. Please note: a classified document seen in this photograph has been obscured. (Official White House Photo by Pete Souza)

Geweldige kerel

2011-05-01T21:04:00.001+02:00

Hieronder enkele geweldige filmpjes (vind ik althans). Het zijn twee momenten uit een jaarlijks terugkerend event, het zogeheten White House Correspondents Dinner. Iedereen kent Donald Trump, de steenrijke grapjas die zichzelf al in het witte huis ziet zitten en even snel alle wereldproblemen zal oplossen. In al zijn wijsheid is hij mede verantwoordelijk voor het feit dat President Obama zijn geboortebewijs openbaar heeft (moeten) gemaakt. De one liner man, zoals ik hem zie. In onderstaande filmpjes worden er veel grappen gemaakt en een stukje zelfspot is ook aanwezig. Maar wie hier niet om kan lachen is laatstgenoemde. En daar moest ik nou weer om lachen. Kortom, heb je zin om te lachen, press play.

Obama owns.

Na deze fraaie speech van President Obama, een filmpje van Seth Meyers (Saturday Night Live, Head Writer & Cast Member). Hierin veegt hij even professioneel de vloer aan met Donald Trump. Heerlijk.

Kijk die kop van Trump dan op 9.30. Bye bye Donald.

Palmseks

2011-04-28T22:16:00.001+02:00

Pakkende titel toch? Het heerlijke weer de afgelopen tijd heeft de tuin goed gedaan. Een ware groei-explosie vindt er momenteel plaats. Vooral de palmbomen zijn flink aan het uitlopen. De palmboom in de voortuin, die altijd zon heeft, gaat het hardst. Sinds een week of twee zijn er al flinke zaadlobben te zien. De palmboom in de achtertuin blijft weliswaar een stuk achter doordat zij wat minder zon krijgt, maar ook zij krijgt dit jaar voor het eerst zaadlobben. Ik ben er dan ook nog niet zo lang achter dat het twee seksen zijn. Wist ik veel. Eén is mannelijk (voortuin) en de ander is vrouwelijk. Omdat ze niet bij elkaar in de buurt staan, zijn de zaadjes die in de bomen groeien niet bevrucht en zullen het nooit echte vruchtjes worden. En ik vond ze nu eigenlijk al mooi. Maar die wil ik nu handmatig gaan bestuiven om te kijken of het lukt. Ik bind gewoon wat zaadlobben van de man aan die van de vrouw en afwachten maar. Ik ben benieuwd. Hieronder het mannetje die al wat jaren bloeit.

En hier de vrouwelijke die dit jaar voor het eerst gaat bloeien.

Elk jaar neem ik uit Florida anti histamine mee wat Diphenhydramine HCI 25 mg bevat. Dit helpt perfect tegen hooikoortsverschijnselen en werkt binnen 15 minuten. Ik kwam daarachter door het een paar jaar geleden te kopen toen ik het daar overal tegenkwam. Het hielp goed. Een stuk beter zelfs dan de medicijnen die ik in eigen land voorgeschreven kreeg. Omdat dit zo goed helpt, had al eens aan mijn huisarts gevraagd of zij ook een middel met deze werkzame stof kon voorschrijven, maar toen bleek dat het in Nederland helemaal niet verkocht wordt. Raar, want in andere Europese landen word dit wel verkocht. Waarschijnlijk een stukje marktbescherming. Toen ik vorige week dan ook in de kast greep zag ik dat de voorraad bijna op was. Jammer genoeg gaan wij pas in december weer naar Florida, dus daar heb ik niet zo veel aan. Internet bood uitkomst. De potten vlogen mij bijna om de oren, zo veel keuze was er. Na het bestellen was het al na enkele dagen binnen, dus kom maar op met die hooikoorts. Daar heb ik met deze gigapot voorlopig geen last meer van.

Tijdje geleden.

2011-04-16T23:58:00.000+02:00

Het is al weer bijna een maand geleden dat ik mijn laatste stukje schreef op dit blog. Ik heb het dan ook beredruk in mijn nieuwe positie en mijn hoofd staat dan ook niet vaak meer naar het schrijven van een stukje tekst. Lange dagen en korte nachten, zijn eerder regel dan uitzondering. Maar toen men mij vroeg om een week lang, ook een blog bij te houden op mijn nieuwe locatie, aarzelde ik eigenlijk geen moment. Ik zag dat als een makkelijke manier om mij en mijn team voor te stellen en gelijk de nodige informatie te geven aan de 1700 pandbewoners. Het schrijven gebeurde wel vaak laat in de avond of zelfs nacht, want de reguliere werkzaamheden moesten natuurlijk eerst gebeuren. De leuke reacties zorgde ervoor dat ik zelf ook leuk bleef vinden. Ter afsluiting heeft de bedrijfsfotograaf een foto gemaakt van mij en mijn (bijna complete) team. Deze heb ik aan mijn laatste blog toegevoegd ter kennismaking.

Zoals ik al schreef heb ik het erg druk. De baan is gelukkig ook zeer bevredigend, zodat de lange dagen en vele uren inzet, eerder als prettig dan als last worden ervaren. Inmiddels begint er wat structuur te komen en binnen enkele weken hoop ik zover te zijn, dat er op een normaler ritme gewerkt kan worden. Het bloggen zal er dan vanzelf wel weer van komen.

Omdat de temperaturen buiten inmiddels lekker meewerken, ben ik na een dag werken, dan ook weer vaak in de tuin te vinden. Kostuum uit en heerlijk met de handen in de grond, gras zaaien, planten en nog meer van dat soort zaken. Voor mij werkt het als ontspanning en met dit weer, is het resultaat al snel weer te zien. Het tuinhuisje liet ook merken dat het weer tijd is voor wat onderhoud. Eén van de kozijnen vertoont rot op een verbindingshoek en deze ben ik dan ook gelijk maar aan het repareren met epoxy voordat het verder gaat. De grote schilderbeurt ga ik deze zomer uitvoeren, zodat hij er weer strak bijstaat. Veel werk dus in de tuin, maar dan lekker op eigen tempo.

In huis gaan de werkzaamheden ook gewoon door, en heeft Quintijn inmiddels de foto’s aan de muur die hij zo graag wilde. Tina had hiervoor (super handig) exacte formaten uit kranten geknipt en erop geschreven welke foto, waar moest. Zo was het lekker snel gepiept. Het ziet er erg leuk uit.

De laatste foto’s zijn van Lester. Zodra ik thuis ben, volgt hij mij overal en dus ook in de tuin. Spelend en aandacht vragend, houdt hij zich voornamelijk bezig met het verzamelen van takken en het vakkundig demonteren hiervan. En als het er dan van komt dat ik uitgeteld op de bank lig, moet meneer er natuurlijk ook bij. Na enkele minuten ligt hij dan diep in slaap te ronken, als een kleine baby. Uitgeput van het spelen. Wat is het toch een lekker kereltje. We zijn echt blij met hem. Een verrijking van ons gezin.

Wit en Florida groen-blauw

2011-03-20T23:30:00.001+01:00

Na het maken van de foto’s moest er nog wel worden opgeruimd (en nog) maar de strekking is duidelijk. Alles wit en één wand in Floridakleur.

En het verven is klaar

2011-03-19T23:47:00.000+01:00

Op een arm mengsel.

Vanochtend vroeg mijn bed uitgegaan en direct aan de slag. De keuken uitgeruimd, schoongemaakt, afgeplakt en spuiten maar. Ondanks dat ik de machine op een arme verstuiving had staan, was de witte latex tegen het middaguur op. Samen met Tina, ben ik nogmaals wat wezen halen en hebben we gelijk een leuke lampenkap gescoord. Omdat het spuiten mij allemaal wat te lang duurde heb ik de machine op een rijker mengsel gezet. Hierna was het wel nodig om de roller er nog overheen te halen, maar wat een snelheid. Ik spoot de latex en Tina kwam achter mij aan met de roller. Werkelijk elk gaatje van de Spachtelputz was nu gevuld met verf. Tuurlijk, je verbruikt verf als water, maar de muur was binnen enkele uren klaar. Eerst wit als basis en daarna de Florida kleur erop. We zijn helemaal blij met de kleur. Enthousiast als we waren zijn we gelijk de boel gaan opruimen en inrichten. Meubels terug, lampen ophangen en vooral een heleboel wegdonderen. Morgen de laatste details zoals gaatjes boren en dergelijke en dan zijn we helemaal klaar. precies op tijd voor ik maandag met mijn nieuwe baan begin. Kan ik morgen toch nog een beetje relaxen.

De kozijnen die ik dit jaar nog geschilderd had in de kleur crème, vinden we nu niet zo mooi meer, dus die worden binnenkort ook mooi wit.

Morgen zal ik een foto plaatsen van het resultaat.

Klussen deel 2

2011-03-18T23:49:00.000+01:00

Vandaag ben ik verder gegaan met de woonkamer. Nu was er meer en preciezer werk om af te plakken, dus dat duurde de hele middag. nadat we aan het einde van de middag Merlijn weg hadden gebracht (Hij is een weekend naar Center parcs) zijn we nog even langs de bouwmarkt geweest. Eén wand is namelijk in het bordeaux rood en stiekem willen we hier al een tijdje een typische Florida kleur op doen. De kleur hadden we tijden geleden al zo’n beetje bepaald, maar als je er ter plekke staat is het toch nog moeilijk kiezen. Na twee verschillende zaken hadden we de verf. We hebben precies de kleur laten mengen die wij wilden, dus die gaat er dit weekend op. Het is een blauw-groene kleur, iets wat ons eigenlijk altijd aan vakantie doet denken.

Omdat de kleur rood nogal dominant is, moet deze eerst wit worden gespoten alvorens de vakantie kleur erop kan. Daar ben ik dan vanavond maar gelijk mee begonnen, anders komt het dit weekend niet af. De gehele woonkamer is dus nu heerlijk wit en geeft gelijk een ruimer gevoel. Morgen de keuken en dan andere helft van de rode muur, want deze loopt door in de keuken. Dat wordt weer afplakken. De woonkamer laat ik maar even in de ‘tent’ modus, want dan krijg ik hier in elk geval geen last van spuitnevel. Ze zijn hier nu toch al gewend aan het ‘bovenleven’.

Klussen

2011-03-17T23:32:00.000+01:00

Na eerst een paar dagen bijkomen, was het tijd voor wat kluswerk. De gehele benedenverdieping heeft nieuwe latex nodig. Gisteren was ik al bezig met het verwijderen van alles wat aan de muur en het plafond hing, heb ik materialen gekocht, en vandaag zou ik de latex gaan verspuiten. Ik was vandaag begonnen met het verwijderen van de plinten. Ik dacht dat dat namelijk wel handig zou zijn met het spuiten, maar daar kwam ik al snel op terug. Na de eerste lange plint, kwam de spachtelputz en stuc laag gezellig mee. Hele gaten dus, tot op het kale beton. De plint zat kennelijk niet alleen met spijkertjes vast, maar ook met bouw lijm. Plinten heb ik zat, die heb ik namelijk op voorraad, maar de gaten moesten wel dicht. Gelukkig had ik nog wat snel gips maar dit bleek niet genoeg voor zo’n 6 meter. Na snel wat te hebben gekocht bij de bouwmarkt kon ik het afmaken. Het aanbrengen van het gips was in twee uurtjes gebeurd en hierna kon ik eindelijk door met het afplakwerk. Omdat ik de latex verspuit, is het afplakken nogal een precies werk. De fijne nevel komt werkelijk overal, en dat moeten we dus niet willen.

Merlijn en Quintijn waren inmiddels uit school en hebben mij geholpen met het afplakken. De woonkamer hebben we in het midden gescheiden om het overzichtelijker en vooral werkbaar te houden. Na het afplakken hiervan, leek het wel een quarantaine unit. Toen ik ook nog mijn spuitpak aandeed, kwamen ze hier al helemaal niet meer bij van het lachen.

Maakt mij niet uit, lach maar. Spuiten!

Aan het eind van de avond was ik met de eerste helft klaar. Het resultaat is perfect. Morgen begin ik aan de andere helft van de woonkamer en zaterdag staat de keuken op de planning.

Vakantie

2011-03-11T23:46:00.000+01:00

Mijn interim periode zit er vanaf vandaag op bij Reed Elsevier. Nu heb ik een heerlijke week vrij, waarna ik ga starten als Hospitality Manager voor Albron, op een nieuwe locatie. Ik heb er verschrikkelijk veel zin in. Het is een uitdagende, prestigieuze locatie waar ik mijn creativiteit volledig kan laten gaan. De bedoeling is dat dit mijn vaste locatie gaat worden, zodat ik ook echt kan opbouwen en investeren. De laatste weken was ik er al vaak te vinden en de drukte van twee locaties hebben menig uurtje gekost.

Maar nu eerst lekker genieten van mijn gezin.

Schoothond

2011-03-07T21:43:00.001+01:00

Terwijl ik het internet afgelopen zaterdag aan het afstruinen was, lag Lester pontificaal op schoot. Lekker naar buiten kijken, want alles wat beweegt is natuurlijk zeer interessant. Hij hield het lang vol. Kennelijk vond hij het wel gezellig, onze schoothond.

De zondag stond in het teken van de opening van het Football seizoen. Om 8.30 stonden Merlijn en ik al op het terrein bij de club, waarna we richting Rotterdam reden. Hier had Merlijn, die overigens naar het 1e team van de Cubs is geprolongeerd, verschillende wedstrijden gedurende de hele dag. In de zon en uit de wind, was het nog wel aardig uit te houden. Dat hebben we ook wel eens anders meegemaakt. Uiteindelijk heeft Merlijn met zijn team drie wedstijden gespeeld, waarvan 1 gewonnen. Maar dan wel met 56-0. De andere verloren zij met 12-6 en de eerste? Ik weet het eerlijk gezegd niet meer. Zolang hij het maar naar zijn zin heeft.

Ik ben trots op mijn bink, maar dat had je vast al begrepen.

Voordeel

2011-02-23T22:52:00.001+01:00

Sinds jaar en dag gebruik ik een McAfee abonnement om onze pc’s te beschermen en te onderhouden. Deze had ik destijds in de USA afgesloten via het web. De reden is eigenlijk simpel. Veel goedkoper voor hetzelfde product. Ik betaalde toen USD 60,- in plaats van € 80,- hier in Nederland. Voor exact hetzelfde! Dat is bijna de helft. Dit doe ik dus al jaren en gisteren was mijn jaarperiode weer eens afgelopen. De auto renewal die er standaard bij zit, had ik vorig jaar al gedeactiveerd, zodat ik weer vrij was om te zoeken naar een aanbieding. Auto renewal houdt in dat na de aanbiedingsperiode, je opnieuw verlengd wordt tegen het dan geldende (lees, duurder) tarief. Op de Nederlandse McAfee site had ik een betere aanbieding gevonden dan die vanuit de States. €40,- voor een 3 user licentie van één jaar. Mooie deal dus. Het gaat in mijn geval om de Total Protection variant, welke de meest uitgebreid is.

Vanavond wilde ik de aanbieding verzilveren, maar las in de kleine lettertjes (ja die lees ik ook) dat via de Nederlandse site, je niet zonder slag of stoot van de renewal af kunt komen. Uiteindelijk ben ik dus toch maar weer wezen kijken op de US site. Hier kun je er namelijk wel vanaf komen, door dit één maand voor het einde van je termijn te melden. Kennelijk zijn dit soort zaken daar toch net iets beter geregeld. Na enig zoekwerk kwam ik uiteindelijk terecht op de Uk site van McAfee en hier was een nog betere aanbieding. 3 jaar, 3 user, Total Protection voor slechts € 51,-. Tevens krijg je er voor 1 gebruiker ook nog 1 jaar anti theft vault bij. Ik heb de aanbieding gelijk gekocht en opnieuw geïnstalleerd. Kijk dat is makkelijk verdiend en zijn we voor de komende drie jaar klaar.

Als je dus nog een nieuw compleet antivirus programma nodig hebt, moet je *Hier* maar even kijken. Doe er je voordeel mee. Je geeft je geld tenslotte maar één keer uit.

Hey, dat is leuk!

2011-02-21T18:00:00.001+01:00

De TNT kwam het volgende brengen.

Thanks.

En zo hobbelen we door

2011-02-20T11:35:00.001+01:00

Sinds donderdag ben ik helaas steeds zieker geworden. Griep. Normaal ben ik zelden ziek, maar als ik ziek word dan ben ik het ook goed. De zaterdag bracht ik dus voornamelijk door in bed, buiten de frisse neus aan het eind, want de hele dag op bed is niets voor mij. Na het aanmeten van een nieuwe coupe voor Merlijn bij de kapper, nog even snel boodschappen gedaan en achter de pc gekropen. De paracetamol tabletten hielpen goed en na het eindelijk binnenkomen van de digitale vliegtickets, voelde ik mij al helemaal een stuk beter. Door de fusie van United met Continental zijn er wel veel veranderingen voor de reizigers. Zo ook voor ons. Geen aanvliegen meer op Washington DC, maar Chicago. Nou vind ik dat allemaal niet zo schokkend, maar een lay-over van 5 uren in plaats van 2, is toch wel wat minder. Maar ja, het kan altijd slechter, toch? Ik wacht wel af of er nog meer wijzigingen komen. Voorlopig is het nog lang geen december.

Inmiddels ben ik ook alweer druk met een nieuwe locatie. De tijd vliegt. Zoals ik al eerder schreef sta ik nu tijdelijk als interim op een locatie, maar de bedoeling is dat ik weer stationair per 2 april op een vaste stek sta. Interim is wel leuk om een keer te doen, maar persoonlijk geef ik toch de voorkeur aan een vaste positie waar je beter kunt opbouwen. De locatie is ook in Amsterdam, iets meer dan 1800 gasten en met een erg hoog servicelevel. De screening die wij allen moesten ondergaan was ook andere koek dan ik gewend was. Bij de Rabobank had ik iets soortgelijks al eerder meegemaakt, maar dit ging toch echt een stuk verder. Maar ik ben er doorheen, zo gevaarlijk ben ik nu ook weer niet. Waar ik wel weer even aan moet wennen zijn de gewapende agenten die je scherp in de gaten houden, als je er bent, maar ook dat komt wel weer goed. Ik voelde mij even op Schiphol, hahaha.

Vanochtend werd ik weer vroeg wakker, rillend van de kou. Alhoewel het iets beter gaat, is de griep toch nog niet weg. Ik ben dan ook maar snel in een warm bad gaan liggen, na het innemen van wat pillen. Toen ik weer lekker op temperatuur was heb ik Lester ook maar gelijk in bad gedaan. Gelaten liet hij het weer over zich heen komen en na de hier opvolgende wandeling en een bot, ligt hij nu rustig op te drogen samen met zijn beste vriend.

Ook had ik vanuit het bad liggend, de douchekraan zien lekken en na demontage bleek het kraanleertje kapot. De bouwmarkten zijn hier vandaag jammer genoeg dicht, maar vanmiddag komt mijn moeder deze kant op en komt zij langs een bouwmarkt die open is. Eind van de dag de kraan dan maar repareren. Eerst zometeen naar de verjaardag van mijn zus Marsha en haar zoon Fen.

National Anthem tijdens opening Super Bowl

2011-02-07T23:26:00.001+01:00

Je zult het vast wel meegekregen hebben. Christina Aguilera opende de Super Bowl door het zingen van het Nationale volkslied. Helaas haalde ze de tekst door elkaar, maar één ding was mij wel duidelijk. Wat een stem heeft dat mens zeg. Jammer genoeg valt de hele wereldpers over haar heen momenteel, wegens het verknallen van het volkslied.

Trouwens zeer imponerend, zoals alleen de Amerikanen dat kunnen.

Sneaky dog

2011-01-22T23:43:00.000+01:00

De afgelopen weken had ik het erg druk op mijn nieuwe locatie. Gelukkig begint er structuur te komen, maar er is nog veel werk te verrichten. Door de lange dagen gebeurt het frequent dat ik wat eerder naar bed ga en hier nog even wat tv kijk alvorens te gaan slapen. Dan moet je wel eens naar het toilet en als je dan terugkomt is er een stiekeme bezoeker, die zich angstvallig ‘dood’ houdt. Lester! Een glimlach kan ik dan natuurlijk niet onderdrukken. Wat een feest is dat beest zeg. Altijd vrolijk, super lief en aanhankelijk. Een heerlijk ’kind’. Echt een kadootje.

Over kadootjes gesproken. Vorige week woensdag en vrijdagavond had ik mijn afscheidsfeestje op mijn vorige locatie. De woensdag was georganiseerd door mijn (ex) collega’s. Ze hadden allerlei luxe hapjes besteld en er stond pontificaal een fles Coca Cola op tafel met mijn naam erop. Er waren zelfs kadootjes. Bonbons, een bloemenbon en een receptenboekje. Nu had ik het kennelijk wel erg vaak over de Action, want ik kreeg ook een tas geheel gevuld met artikelen uit deze winkel. Tijdens het uitpakken begon ik mij af te vragen of ik kennelijk niet te vaak over deze winkel had gesproken, want nagenoeg alles in deze tas waren artikelen die ik vaak koop. Het was bijna eng te noemen. Garagehandreiniger, autoshampoo, velgenreiniger, bandenzwart en ga zo maar door. Zelfs een deurstopper, die ik daadwerkelijk nodig had voor de deur van mijn nieuwe kantoor. Het was bijna een 100% hit, hahaha. Als ik erover nadenk, heb ik inderdaad wel eens een betoog gehouden waarom je de merkshampoos niet daar zou kopen voor de helft van de prijs t.o.v. de reguliere detailhandel. Kennelijk is dat toch blijven hangen. Ik zal jullie missen!.

De vrijdag daarop was het afscheid van relaties en nog enkele collega’s. Het was eigenlijk een drie in één afscheid, want er werd tevens het afscheid van een cateringmedewerkster van mij (met pensioen) en de teamleidster van de servicedesk gehouden. De locatie was een lokale kroeg en door maar liefst 3 files kwam ik er ruim vijftig minuten te laat aan. Lekker dan. Te laat op je eigen feestje! Het was wel erg gezellig, maar na een uurtje of twee moest ik toch weg. Ik had Merlijn op de heenweg namelijk opgehaald, want hij had een weekendje Centerparcs en dat was vlakbij. Zo kon ik hem op de terugweg nog redelijk op tijd wegbrengen. Met twee grote bossen bloemen, ziet het er in ieder geval fleurig uit in huize van Dijk.

De zondag daarop zijn we naar mijn moeder geweest. Het gesprek ging natuurlijk over de komende vakantie, maar ook alle foto’s van de vorige vakantie met oma, passeerden de revue. De villa en huurauto moeten namelijk nog geboekt worden en er waren ideeën zat. Voorlopig duurt het nog wel even, dus daar is nog voldoende tijd voor. Maar we kijken er alle vijf naar uit.

lekker druk

2011-01-10T22:40:00.001+01:00

In mijn nieuwe positie heb ik het momenteel erg druk. Weinig slapen, veel aan het hoofd, maar wel met frisse zin elke ochtend naar het werk. Nou is dat al heel wat voor mij want ik ben eigenlijk een avondmens. Vroeg eruit, en dan bedoel ik voor 6 uur in de ochtend, is niet echt iets waar ik blij van wordt. Tja, naar Amsterdam rijden. Maar ik moet zeggen dat de nieuwigheid en vooral de uitdagingen er toch voor zorgen dat ik het erg naar mijn zin heb. Die drukte is dan ook debet aan het weinige bloggen. Ik heb namelijk niet zo’n zin om uitgebreid te verslaan over het werk, iets wat voor een lezer toch al snel saai moet zijn.

Afgelopen weekend was dan ook een moment om even lekker bij te tanken. Een beetje bijslapen en met Lester en Tina zijn we dan ook maar eens naar De Hurkende Man geweest. Dit kunstwerk is een tijd geleden geplaatst in Lelystad, maar ik had deze nog niet van dichtbij bekeken. Nu ben ik niet iemand die vaak de kunst in kunst ziet, maar dit beeld vond ik toch wel wat hebben.

Voordat we naar het beeld gingen kijken had ik al een typisch Florida momentje. Getriggerd door iets wat ik las en het gemis aan warmte afgelopen kerst, ben ik vrijblijvend wezen zoeken naar vliegtickets. Na het aanvragen van enkele offertes, kreeg ik dezelfde zondagavond de eerste al binnen en de prijs was goed. Al snel was het idee geboren om ditmaal weer mijn moeder mee te vragen en na een telefoontje met een vrij duidelijk en enthousiast “ja, geweldig”, aan de andere kant van de lijn, was het voor mij voldoende om dan helemaal voor een deal te gaan zoeken. onnodig om te zeggen dat de sfeer hier vanaf dat moment nog net iets beter was.

Maandagochtend, tussen de bedrijven door, frequent de privémail gecheckt en daar was de deal. Na wat heen en weer gebel, was het rond. Vanavond de laatste gegevens doorgezonden en het is wederom een feit. Komende kerst wordt onze 4e in de Sunshine State. De villa en huurauto komen later wel. Daar heb ik geen haast mee. Ondanks dat het nog ruim 11 maanden duurt, toch weer een lekker vooruitzicht. Vandijkfamily goes Christmas. Again.

Sirius Satelite Radio

2011-01-02T17:00:00.001+01:00

Is wat wij vaak in de gehuurde auto’s aantroffen in de Verenigde Staten. SSR is een reclame en praat vrije radiozender met maar liefst 120 kanalen. Elk kanaal heeft zijn eigen stijl, variërend van Howard Stern, Martha Stewart en zelfs Oprah Radio. Natuurlijk ook R&B, pop, country, religie, comedy, en sports etc. Live een USA wedstrijd volgen? Veel Amerika gangers zullen SSR natuurlijk al kennen. Er is een mogelijkheid om een gratis proefabonnement te nemen. Er zijn er twee, maar *DEZE* moet je hebben. Hier worden geen creditcardgegevens gevraagd en kun je vrijblijvend testen. Let op, voer wel een USA postcode in ☺. Veel plezier.

Gisteravond, 1 januari 2011, hebben we als gezin een filmavond gehouden en maar liefst twee films gekeken. Eerst Hachi. Man, man wat een tranentrekker. Maar wat een mooie film. Als tweede kozen we voor The Soloist. Ook erg goed. Beide films kan ik aanraden.

Welke ik (wij) nog moet zien en mij erg leuk lijkt, staat hieronder. De recensies waren niet al te goed, maar daar laten we ons niet door beïnvloeden. Binnenkort kijken dus.

Little Fockers

Kerst hebben wij in familieverband gevierd. Eerste kerstdag lekker thuis, met een kerstmenu en later op de avond een gezellige kerstfilm. Tweede kerstdag waren wij bij mijn moeder uitgenodigd en hebben wij een leuke dag gehad. Mijn zus en haar gezin en broertje met vriendin, waren er ook. Een vol huis dus, maar beregezellig. Terwijl mijn moeder, zus en ik in de keuken stonden te kokkerellen, vermaakte de rest zich in de huiskamer. Oma heeft namelijk eenzelfde tv als wij (lekker groot dus) en daar kunnen de kids zich met een Xbox wel een uurtje vermaken.

Allemaal een happy 2011 gewenst

Gevochten?

2010-12-23T23:35:00.000+01:00

Gesneden bij het scheren? Zomaar wat veelgehoorde opmerkingen deze week op het werk. Het antwoord was dan ook een stuk minder spannend dan de hechtingen in mijn gezicht deden vermoeden. Gewoon een drietal moedervlekjes laten wegsnijden door de dermatoloog. Het was een cosmetische ingreep (je) en daarom is er een maximum gesteld door de ziektekostenverzekeraar. Nu was mijn eigen risico voor 2010 al gebruikt en daarom heb ik het maar laten doen. Morgenochtend mogen de hechtingen er al weer uit, mooi op tijd voor de kerst. Niet dat dat mij veel uitmaakt, maar het betekende dat het bij de dermatoloog lekker rustig is en ik inderdaad binnen een week kon worden geholpen. Omdat op het werk morgen de boel extra vroeg dicht gaat, heb ik maar besloten om wat werk vanuit huis te doen, zodat ik niet heen en weer hoef te rijden voor slechts enkele uurtjes.

Vanaf januari ga ik trouwens een andere functie vervullen. In de hoedanigheid als interim manager mag ik voor een paar maanden een nieuwe grote commerciële locatie opstarten. Deze locatie omvat drie locaties in Nederland. Na een aantal maanden ga ik door als overkoepelend manager bij een nog groter bedrijf. Deze laatste lijkt op de locatie die ik voor mijn huidige had (het AMC). Een a la carte restaurant, een groot bedrijfsrestaurant en een zeer uitgebreide banqueting zijn onderdeel van dit bedrijf. Ook dit is een commercieel contract, iets wat mij goed ligt. Grote uitdagingen dus, waar ik veel zin in heb. Deze laatste twee weken gebruik ik dan ook om afscheid te nemen van de relaties en natuurlijk mijn team. Ik zal ze allemaal missen. Zijdelings ben ik al bezig met voorbereidingen, waaronder het inlezen in het uitgebreide contract. Er is maar één minpuntje. Beide locaties zijn in Amsterdam en dat betekent dus filerijden. Openbaar vervoer is voor mij geen optie, want daar heb ik een hekel aan. Je krijgt in de spits een staplaats, mag blij zijn als de boel op tijd rijdt, kost een vermogen en volgens een OV planner duurt het nog langer dat met de auto, inclusief file. Daar wordt je dus niet vrolijk van

Ik wens alle lezers fijne kerstdagen.

En ze hebben hem, hoor

2010-12-21T23:26:00.001+01:00

Merlijn en Quintijn zijn al enkele maanden aan het sparen voor een Playstation 3. Het sparen van Merlijn gaat relatief snel, omdat hij een folderwijk heeft. Quintijn daarentegen moest het van zijn zak en kleedgeld hebben, waardoor het nou eenmaal wat langer duurt tot hij zijn doel heeft bereikt. De jongens betalen hem dus samen en en hebben het benodigd aantal Euro’s vorige week gehaald. Vanaf dat moment ben ik dus op het www aan het zoeken naar de beste deal voor hen.Gisteravond had ik deze gevonden en na zelfs op het werk gebeld te zijn wanneer we hem nou gaan halen, heb ik toegezegd dit vanavond te doen. Zojuist zijn we de spelcomputer wezen halen. Er zaten twee controllers bij (was bijna niet te vinden deze combi) en een spel. Alvast voor kerst hebben ze van Tina en mij er nog een spel bij gekregen dus voorlopig zijn de heren wel zoet. Na de benodigde installatie op het thuisnetwerk, updaten en wat profielen aanmaken, konden ze aan de slag. Wat een beeld! Ik had dit wel eens in de winkel gezien, maar nu op mijn gemak en voor het grote scherm imponeert het wel. Toch denk ik niet dat ik zo snel te vinden ben achter deze PS3, want het type spellen waar de jongens van houden, vind ik niet echt interessant. Ik houd het dan ook maar bij de laptop tot er misschien een keer een voor mij leuk spel langs komt.

Lester vermaakt zich trouwens ook opperbest in de sneeuw. Als hij buiten uitgespeelt is, is hij dan ook op zijn vaste plekje te vinden samen met zijn grote vriend Bam Bam, onze oranje kater. Gebroederlijk liggen ze dan tegen elkaar aan te slapen, dromend en wachtend op volgende avonturen.

Het optuigen

2010-12-12T19:27:00.001+01:00

Vandaag de uitgegraven boom in de lampjes gezet. In combinatie met de palm, volgens Tina, too much, maar what he heck, het is kerstmaand, hahaha. Ditmaal heb ik ook de verlichte kerstcadeautjes eronder geplaatst.

De palmboom had last van een flink stuk defecte lampjes, dus die heb ik vervangen met een nieuw set in rood (lampjes genoeg). Daarna heb ik de kersttrein in de achtertuin geplaatst. Hier zag ik een klein scheurtje op de naad van de parachute stof en een defect lampje van de laatste wagon. Deze herstel ik komende week wel, want het was niet alleen al een stuk donkerder, maar vooral ook kouder geworden. Lester staat er in ieder geval gekleurd op. Wat is het toch een lekker kereltje.

Kerstboom uitgraven

2010-12-11T23:57:00.000+01:00

Een aantal jaren geleden hadden wij het ook al gedaan. Een kerstboom gezaagd in het bos. Staatsbosbeheer stelt elk jaar een groot aantal percelen in het hele land beschikbaar om gratis of voor een kleine vergoeding, een kerstboom te zagen of uit te graven. Veel ruchtbaarheid geven ze er echter niet aan, om een giga aanloop te voorkomen. Vandaag ben ik met Merlijn en Quintijn dus weer naar het Kuinderbos geweest om een mooie kerstboom voor in de tuin te scoren. Bij de werkschuur van Staatsbosbeheer aangekomen, groeiden er alleen van die hele ielige boompjes, niet hoger dan een meter. Veel mensen waren druk bezig om deze te zagen of uit te graven, maar wij werden een beetje treurig van dit formaat. Groot, moet onze boom zijn. Zo groot dat hij nog maar net in de auto kan. Gelukkig stond er op een bord geschreven dat als je een grotere boom wenste, je naar een andere locatie in de buurt kon. Snel de auto weer in en een paar honderd meter verderop geparkeerd. Na een stukje lopen door de blubber, kwamen wij aan bij de grotere jongens en hebben we met z’n drieën een mooi exemplaar uitgezocht. Op deze locatie kost een boom tot 2 meter € 6,- en elke meter hoger € 5,- erbij, maar wij hoefden slechts €6,- af te rekenen voor de bijna 4 meter lange boom. Mazzel dus. Na een flink gesjouw begon het inladen in de auto. Met de kruin op het dashboard en de kluit nog net in de kofferbak zijn we gaan rijden. Het interieur rook direct heerlijk naar dennenboom, de kerstmuziek klonk uit de radio en de jongens waren blij. Gezellig hoor zo’n mannen middagje. We gaan dit elk jaar maar doen, denk ik.

Thuis aangekomen de boom direct in een plastic kweekkuip gezet en de auto van aarde ontdaan. Morgen gaan we de boom een beetje optuigen, want eerst moeten er nog boodschappen worden gedaan.

Dag Sinterklaasje, dahaa…….

2010-12-05T23:19:00.001+01:00

Zoals je waarschijnlijk al had kunnen vermoeden, heb ik (wij allen hier trouwens) meer met kerst dan Sinterklaas. Meestal is 5 december nog niet afgelopen of de kerstdecoratie zit er bij huize van Dijk al in. Zo ook vandaag. Geen letters, marsepein, of zelfs kadootjes in onze schoen, maar gewoon een heerlijk relaxte dag, die begon met uitslapen. Geen verplichte bezoekjes, maar gewoon lekker rustig. Vannacht had ik al gezien dat het flink aan het dooien was. Ik vond het dan ook een goed idee om de auto van zout en vuil te ontdoen, voor het weer gaat vriezen. Terwijl ik druk bezig was met de hogedrukreiniger, was Tina begonnen met het opzetten van de kerstboom. Hmmm, hierdoor kreeg ik toch weer een beetje de kriebels en besloot mee te doen. Ik ben daarom maar buiten gaan versieren, terwijl zij binnen bezig was. Lester en BamBam vonden alles prima en lagen gebroederlijk naast de verwarming in diepe slaap.

Ik heb nog getwijfeld om de kersttrein vandaag op te zetten, maar heb besloten om dit volgend weekeinde te doen. Het was inmiddels al na vieren en binnen een uur is het dan eigenlijk te donker om met elektriciteit te klooien. Nadat ik buiten klaar was heb ik Tina nog even geholpen en zag twee kereltjes in diepe slaap, vlak naast de kerstboom. Man, man, wat kunnen die twee zwijnen. Maar Lester slaat alles. Daar kan zelfs BamBam niet aan tippen.

De kerstboom is typisch Amerikaans. Dat kan ook bijna niet anders, want op de boom en verlichting na, komt verder alles daar vandaan.

Ik word nog handig!

2010-11-30T23:56:00.000+01:00

Gisteren heb ik bij een Ford dealer een oliekoelerthermostaat besteld. Vandaag was deze al binnen, en tussen de bedrijven door, heb ik hem snel opgehaald. Ik heb gelijk maar twee liter van de juiste koelvloeistof meegenomen, want tijdens het monteren van de thermostaat, loopt er nogal wat weg.

Het vermoeden dat deze thermostaat defect was had ik opgedaan op een Ford forum. Hier had ik ook een duidelijke instructie gevonden (met foto’s) hoe ik te werk moest gaan.

Terwijl het gas kanon loeide, ben ik te werk gegaan. Het duurde iets langer dan gepland, want af en toe werd ik flink afgeleid door programma’s op de televisie die ik afgelopen weekend in de garage had aangesloten (lekker decadent, niet?).

De instructies waren zelfs voor een leek als ik te volgen en na het losmaken en iets ombuigen van de EGR, kon ik erbij. De ratelsleutel was eigenlijk iets te lang voor dit priegelwerk, dus die heb ik ingekort, zodat ik voortaan ook op de kleine plekjes kan komen. De wasteil onder de auto deed goede dienst. Er kwam wel zeker een liter of drie uit, waarvan ik 95% kon opvangen. Nadat ik de oude thermostaat verwijderd had, gelijk de boel een beetje schoongemaakt en de nieuwe geplaatst. Dit ging (voor mijn doen) erg goed. Nadat de EGR pijp weer gemonteerd was, de koelvloeistof in de juiste verhouding gemengd (-37graden) en alles gecontroleerd op lekken. Hierna de motor gestart en een proefrit gemaakt. Ik was wel een beetje zenuwachtig, want ik ben nou niet echt een automonteur en je gaat, ondanks dat je de instructies letterlijk hebt opgevolgd, jezelf toch afvragen of je niets vergeten bent. Maar hij deed weer! Geweldig. De motortemperatuurmeter kwam weer gestaag omhoog en bleef staan waar hij hoort. In het midden! Stiekem ben ik wel een beetje trots. Eerst de auto een grote beurt gegeven en nu een thermostaat vervangen. En dan niet te vergeten de vele honderden euro’s die ik bespaard heb. Ik slaap lekker vannacht, hahaha.

En hoe staat het eigenlijk met Lester? Die lijkt wel met de dag liever te worden. Hij luistert erg goed en is super aanhalig. En een karakter dat hij heeft. Heerlijk. We zijn dolblij dat ons gezin weer compleet is. Als je vijf minuten weg bent geweest, begroet hij je alsof je dagen bent weggeweest, zo blij is hij dan. Het is een lekker kereltje. Binnenkort ongetwijfeld meer Lester story's.

Happy Birthday

2010-11-29T00:50:00.001+01:00

Vandaag is Tina jarig. 41 jaar en nog steeds mijn one and only. Gefeliciteerd, schat!

Gefeliciteerd Tina, XXXX

En hij is klaar

2010-11-27T18:55:00.001+01:00

Ik doel dan op het groot onderhoud wat ik mijn auto heb gegeven. Dank zij een Ford forum met veel tips en instructies heb ik mooi enkele honderden Euro’s uitgespaard en natuurlijk weer een stukje ervaring erbij.

Vandaag was het de beurt aan de olie en oliefilter en het brandstoffilter. Deze zijn inmiddels allemaal vervangen. Kost wel een half dagje, maar het is leuk werk. Eerst wilde ik nog een brug huren, maar na enkele telefoontjes bleek al gauw dat er wat restricties boven kwamen drijven. Nadelen zoals het verplicht onderdelen afnemen (heb ik al) van de brugverhuurder alsmede het betalen voor gebruik van gereedschap. Dan maar in eigen garage, of liever gezegd er net voor. Dankzij de oprij bruggen, die ik al ruim 20 jaar heb, kon ik er goed bij. De olie heb ik weer keurig in de flacons gedaan zodat ik deze van de week kan afgeven bij het chemisch afval.

Het volgende autoklusje wordt het vervangen van de oliekoeler thermostaat. In de winter wil het interieur niet echt warm worden en kennelijk wordt dit veroorzaakt door laatstgenoemde. Ook hier heb ik een mooie how to, van gevonden op het Ford forum en zal ik zelf uitvoeren.

Dat is snel!

2010-11-24T22:06:00.001+01:00

Vandaag is het onderdelenpakket uit Duitsland al binnen. Dat is lekker snel. Lucht, olie, brandstof en interieurfilter. Ik kon natuurlijk niet wachten en heb gelijk het lucht en interieurfilter vervangen. Dit is namelijk erg snel en eenvoudig te doen. Het brandstoffilter doe ik waarschijnlijk dit weekend, want daar komt wat ontluchten bij kijken. Hopelijk heb ik deze week de bestelde olie ook binnen en kan ik de grote beurt afronden.

*Update* Donderdagochtend 7.45 uur wordt er aan de deur gebeld. Een koerier met een pakketje. Nog nooit zo vroeg pakketjes ontvangen, maar ook de olie is nu binnen.

Eindelijk een fiets!

2010-11-23T21:14:00.001+01:00

Het is gelukt. Merlijn heeft een nieuwe fiets. Het is uiteindelijk toch gelukt bij de Hema. In Lelystad nog wel. Tina heeft hem vanmiddag opgehaald en bij thuiskomst vanavond heb ik hem gelijk in de wax gezet. Ervaring leert zeg maar. De vorige (Gamma) fiets, roestte al binnen zes weken, dus dat was wel een afknapper. Nu heb ik minutieus de velgen, schroeven en al wat nog meer snel aangetast wordt, een mooie laag gegeven. Nu maar hopen dat de fiets niet, net als de vorige, snel uit elkaar dondert.

Ook lagen er twee pakketjes op mij te wachten. Het eerste is de bestelde Furminator voor Lester. Nu was mij inmiddels wel, bekend dat deze borstels voor huisdieren de beste zijn op de markt, maar de € 47,= per stuk hield mij toch enigszins tegen. Voor een borstel! Via Amazon.com zag ik toevallig deze borstel voor net over GBP 10,- inclusief verzendkosten. Bestellen maar. Zojuist gelijk uitgepakt en Lester meegenomen naar de garage. Even testen. En inderdaad het is een geweldig ding. Lester bevalt het ook aan de zwieberende staart te zien, dus iedereen blij. Of het een originele is, zou ik niet weten. De verpakking en borstel zien er hetzelfde uit, dus ik maak mij niet druk.

Het andere pakketje was van Shell. Omdat ik frequent V-Power tank ben ik uitgenodigd voor de V-Power club. Lekker belangrijk, eerlijk gezegd, maar standaard dubbele Airmiles, en nog een aantal voordeeltjes zijn altijd wel leuk. En bovenal gratis. Een automagazine zat er al bij. Heb ik weer wat te lezen.

Klussen met kijkers

2010-11-20T22:59:00.001+01:00

Vandaag lekker wezen klussen aan de auto. Afgelopen week was het koud geweest in de nacht en daardoor waren de autoruiten bevroren. Normaal heb ik daar niet zo’n last van omdat de auto in de garage staat. Maar sinds een aantal maanden staat hij buiten in verband met het geklus en rommel in de garage (morgen ga ik daar wat aan doen). Nu moest ik dus eigenlijk krabben, maar dacht daar wel mee weg te komen door de voor en achterruitverwarming aan te zetten. Wat op de zijruiten zat, leek op condens dus even de ramen op en neer. Er kwam rechtsvoor een nogal apart geluid uit de deur en het raam wilde ook niet meer open of dicht. Oeps! Na wat gepiel deed de motor het weer en met gesloten raam kon ik dus toch, zij het met een kwartiertje vertraging, naar mijn werk.

Vandaag besloot ik om het deurpaneel te verwijderen om te kijken wat er loos was voor dat het erger wordt. Het duurde helaas wat langer dan gepland, maar na demontage van bijna alles wat er aan de deur hangt had ik de boosdoener gevonden. De spoel in de raammotor was de boosdoener. Gelukkig was het vrij simpel om deze weer te monteren zoals bedoeld en kon ik de boel weer mooi dichtmaken. Ik heb gelijk de binnenkant maar schoongemaakt, en delen ingevet, want zo vaak kom ik niet in het binnenste van de autodeur. De raambeweging gaat weer soepel en geluidloos en alles zit er weer op zoals het hoort. Een succesvolle actie dus.

Tijdens het klussen had ik de smaak te pakken en heb ik gelijk maar wat artikelen besteld via eBay. Hier had ik afgelopen week een origineel Ford onderhoudspakket gevonden voor een véél lagere prijs dan bij de dealer. Ook de originele Ford motorolie vond ik op internet voor de helft van de prijs. Normaal gaat de auto voor onderhoud altijd naar Ford en ben ik bijna € 400,- kwijt voor een grote beurt, maar nu ga ik de grote beurt zelf uitvoeren. Het verschil van ruim € 250 vind ik het proberen waard. Ik probeer wel een brug te huren bij een doe het zelf garage, want dat is gewoon makkelijker.

Na het klussen ben ik met Tina naar de Hema geweest. Hier zijn momenteel omafietsen in de aanbieding en Merlijn staat na het debacle bij de Gamma, bovenaan de lijst. Onderweg ernaar toe besloten we om er maar twee te kopen, zodat Quintijn ook gelijk klaar was. Bij de lokale Hema had men alleen nog één showmodel, dus dat schoot niet op. De klantenservice heeft wat rondgebeld voor ons en in Almere werden de twee laatste voor ons gereserveerd. Toen we er waren werd ik gelijk een beetje chagrijnig. De fietsen waren niet meer in doos en stonden in de zaak afgemonteerd en wel. Dat betekende dat ik zelf kon gaan sleutelen om de fietsen te kunnen transporteren. Dit afmonteren was duidelijk door een ingehuurde zaterdagkracht gedaan, want het één zat er scheef op terwijl er bij de ander weer wat ontbrak. Ook de dikke stoflaag op de fietsen deed mijn humeur geen goed. Hoe moeilijk is het om de fietsen schoon te houden? Wat opviel was dat de fietsen (binnen) op slot stonden. Kennelijk is dit nodig in Almere Buiten. Na wat geklaag van mijn zijde werd al gauw bekend dat één van de fietsen al een nieuwe eigenaar had gehad voor een weekje, en dat zij hadden geklaagd over een raar geluid in de fietskast en de fiets hadden geretourneerd. Maar Hema had zelf niets kunnen vinden en daarom de fiets weer in de winkel gezet. Als wij wat hoorden zou er natuurlijk gelijk een monteur gratis langskomen om de fiets te herstellen. ja da haag. Toen ik ook nog een beginnende roestplek, op de in onze ogen tweedehands fiets, zag was de deur snel gevonden. Dag Hema Almere Buiten. Morgen maar even op het web kijken of er nog fietsen zijn bij een ander Hema filiaal. Wel in doos natuurlijk, want klussen, dat doen we zelf.

Merlijn 14 jaar

2010-11-17T23:55:00.000+01:00

Van harte gefeliciteerd jongen.

Na een halve dag werken ben ik samen met Tina boodschappen wezen doen. Er moest gebak gehaald worden. We zagen trouwens ook een mooie fiets voor hem, maar omdat hij er zelf niet bij was hebben we die nog maar niet gehaald. Die komt dus nog. Merlijn is vandaag 14 jaar geworden en eind van de middag komt er visite. veertien jaar, schoenmaat 46 en een lengte, tjonge. Kinderen worden héél snel groot. Na een aantal uurtjes zijn we gaan bowlen met het gezin. Oma en neef Laurence waren er ook bij. Lester kon niet mee, want sinds hij geleidehond af is, zijn dit soort privileges nu eenmaal voorbij. Het is al een tijdje geleden dat wij allen gebowld hadden, dus er was meer lol dan resultaat. Er vlogen dan ook meer ballen naast de baan dan tegen de kegels.

November is een echte verjaardag maand bij ons. Eerst ben ik zelf jarig, Merlijn als tweede en Tina volgende week. Lekker druk dus. Hij wilde graag geld voor zijn verjaardag, want hij spaart voor een Playstation 3. Dit doet hij samen met Quintijn, maar aangezien Merlijn een folderwijk heeft gaat het beduidend sneller bij hem en heeft hij zijn deel inmiddels al binnen. Binnen enkele weken is Quintijn ook zo ver en dan gaan we voor een mooie aanbieding.

Je raadt het niet!

2010-11-09T19:40:00.001+01:00

Terwijl ik vanochtend nog geen koud half uurtje op mijn werk was, ging de telefoon. Het was Tina, “ je raadt het nooit” zei ze. “We hebben de lotto gewonnen?” “Nee.” “Wat dan?” riep ik nieuwsgierig. “Lester is afgekeurd en we mogen hem komen halen.” Even was ik stil. In gedachten was ik al aan het denken hoe snel ik weg kon van het werk. Ineens bedacht ik dat de reden van afkeuring wel eens een vervelende kon zijn en vroeg ik gelijk waarom. Lester is afgekeurd op enkele punten. Hij is te sterk, te speels en te snel afgeleid. Ook was hij niet te paaien met trainingsbrokjes, want die deden hem niets. Hij is immers verzot op kaas. Tja dat werd dus wat moeilijk voor de trainers.

Na het afhandelen van wat werkzaamheden ben ik iets na twaalven vertrokken. Mijn collega’s werden al een beetje gek van zo’n overenthousiaste manager en vroegen wanneer ik nu ging. Eerst ben ik Tina gaan ophalen en daarna direct naar Desudo. Hier kregen we uitgebreid te horen waarom hij precies is afgekeurd, werden de overdrachtspapieren getekend en daar was hij. Helemaal blij om ons te zien. Nou dat waren wij ook kan ik je vertellen. Gelijk vol plannen naar huis gegaan. Die plannen zijn natuurlijk het kopen van de benodigde attributen die wij voorheen in bruikleen hadden van Desudo. een riem en halsband, voerbakken een Bench of misschien toch maar een mand, een verzekering afsluiten en meer van dat soort zaken.

Lester was duidelijk blij om weer thuis te zijn. Maar eerst moest hij in bad. Hij had een echte hondenkennelgeur en dat is natuurlijk niet nodig. Na de wasbeurt en wederom frisse verschijning, was het tijd om te shoppen. Toen we gezamenlijk naar de dierenzaak vertrokken, had hij volgens mij wel het idee dat hij weer terug moest, maar dat was tijdens het wandelen door de winkel plotsklaps verdwenen. Natuurlijk is het erg vervelend dat er een blindengeleidehond minder op de markt is, maar wij vinden dat momenteel iets minder erg. Ons kind is terug! Ook Merlijn en Quintijn waren natuurlijk door het dolle heen. Merlijn was al gebeld op zijn mobiel en wist dus wie hem thuis opwachtte. Quintijn daarentegen had zijn mobiel uitstaan. Toen hij thuiskwam, zag hij Lester al vanuit de tuin, maar nam eigenlijk aan dat hij weer anderhalf uur op visite was. Na het goede nieuws dat Lester er nu was om te blijven, sloeg ongeloof al snel om in blijdschap. De knuffels waren niet van de lucht.

De nieuwe pup die wij ‘in bestelling’ hadden, krijgt een andere baas. Deze pup, die wij vooralsnog Buddy hadden gedoopt, is nog niet gechipt, nog steeds in het nest bij zijn moeder en nagenoeg zeker van een nieuw thuis, aangezien deze nestjes erg populair zijn.

Terwijl mijn zus Marsha met de kinderen op visite was (met kadootjes voor Lester), was Merlijn zijn folders aan het bezorgen, in het gezelschap van een vriend. Laatstgenoemde stond al snel weer aan de deur met de mededeling dat Merlijn zijn achterband doormidden geklapt was. Natuurlijk ben ik hem direct wezen halen. De achtervelg was inderdaad doormidden gebroken. Nu hadden wij al eerder slechte ervaringen met deze Gammafiets, maar nu was ik het toch wel zat. Na de eerste reparatie was het zadel al eens doorgebroken, wederom de trapper/crank kapot, de fietsstandaard lam en nog wat van dat soort zaken die ik zelf al hersteld had, maar nu was het genoeg. Ondanks dat de fiets iets ouder is dan 1 jaar zijn we naar de Gamma gegaan. Hier troffen wij een begripvolle medewerker aan die toegaf dat de eerste serie die zij verkochten (de onze dus) veel defecten vertoonden. Ondertussen was de man druk bezig op de kassa en overhandigde ons een bon om het aankoopbedrag bij de kassa terug te halen. Geen discussie verder maar excuses en je geld terug. Kijk, dat is pas service. Merlijn krijgt dus zeer binnenkort weer een nieuwe fiets, ditmaal een hopelijk steviger model.

Kortom een enerverende goeie dag, vandaag. Hij is terug. Voorgoed!

Tuinweekend

2010-11-07T23:32:00.000+01:00

Dit weekend geen wedstrijden of andere verplichtingen, dus tijd om met het huis verder te gaan. Omdat het heerlijk weer was had ik zin om buiten te werken. Binnen komt dan de volgende weekenden wel. Nu het weer zo lekker was moest ik er gewoon gebruik van maken. Auto wassen, bladeren harken, snoeien, gras maaien, planten verpotten, je kent het vast wel. Ik ben gek op tuinieren dus een straf vind ik dat niet. Sigaartje erbij, een cola binnen handbereik, laat mij maar gaan. Nadat ik de tuin zaterdagavond al, nagenoeg winterklaar had gemaakt, moest ik denken aan mijn moeder. Zij had vorig weekend de kerstverlichting al aangebracht. Het was nu beter weer om te doen zei ze nog, terwijl ik hard moest lachen aan de telefoon. Nu vond ik dat ineens toch niet zo’n gek idee. ik kan mij de voorgaande jaren immers nog herinneren, dat ik klappertandend de verlichting stond op te hangen. Zondagochtend ben ik hiermee dus begonnen. Omdat het qua temperatuur nu goed te doen was, besloot ik om het ditmaal iets uitgebreider aan te pakken. Ik ben begonnen met de voortuin. Allereerst heb ik een extra buitenstopcontact gemaakt die vanaf binnen te schakelen is. Daarna ben ik met de palmboom aan de gang geweest. dit koste wel enige uurtjes, maar het ziet er altijd wel leuk uit.

De foto’s zijn snel gemaakt en niet helemaal scherp. Morgen zal ik het nogmaals proberen met het statief. Daar heb ik nu geen zijn meer in. Op de linker foto de palmboom met een floodlight, die ik de komende weken zal gebruiken. De foto ernaast in kerstsfeer. De rest van de verlichting komt later wel.

Happy Halloween (Bowl)

2010-10-31T19:32:00.001+01:00

Goedenmiddaaaag. Vandaag had Merlijn Halloween Bowl van zijn American Football club, een contest in het kader van. Tjezus, een hele dag langs een veld zitten, niet iets waar ik naar uit kijk. Maar goed, Merlijn vind het leuk en ik ben niet voor niets zijn vader, toch. We zijn uiteindelijk met zijn drieën gegaan, want Quintijn zag het niet zitten om zo vroeg uit de veren te gaan. Hij bleef dus thuis chillen. Tina, Merlijn en ik dus.

Merlijn moest 4 wedstrijden spelen, met soms lange pauzes ertussen. Omdat het Halloween was, hadden de meesten kostuums of maskers bij zich. Zelfs de cheerleaders waren in Halloween stijl. Tijdens deze pauzes gooi je een beetje over, praat wat, of in dit geval, word je een beetje melig. Ik laat de beelden maar voor zichzelf spreken.

Een beetje gestoord

Genoeg fun deze dag.

Doggy Day

2010-10-25T20:05:00.001+02:00

Vanochtend de gespoten kamer nog maar eens bij daglicht bekeken. Het resultaat na droging is nog mooier dan ik gisteren al vond. Super strak. Zo strak was het mij zeker niet gelukt met een roller.

Today was doggy day. Ik had een dag vrij en dus hebben we activiteiten kunnen koppelen. Eerst om 10.30 uur naar Koosje. Daar aangekomen werd al snel duidelijk dat men een kleine vergissing had gemaakt. In plaats van 2 jongens en 7 meiden waren het toch stiekem 3 jongens en 6 meiden. En daar sta je dan. In gedachten had je nog een fifty-fifty kans dat de hond die je in de armen had de jouwe zou worden, maar nee, dat werd slechts 33% hahaha. In principe kunnen wij niet één van de reutjes uitkiezen omdat de blindengeleidehondenschool eerste keus heeft. En die keus is niet wie er het sterkst of wellicht het knapst is, maar er is een test om te kijken hoe de werklust is van de hond. Zodoende krijgen wij waarschijnlijk de hond met de meest luie instelling, hahaha. Ik heb gelijk gevraagd of men mij die test ook willen aanleren. Dat scheelt een hoop werk tijdens werving en selectie.

Maar goed, Koosje en haar pups. Wat een schat is dat zeg. Ze vond alle aandacht heerlijk en had absoluut geen bezwaar dat wij haar pups oppakten. Trots en aanhalig kwam ze er iedere keer bij staan. “Vind je ervan? Knap hè, woef.”

Koosje en haar puppy's. Kijk op mijn YouTube kanaal voor meer.

Iets na twaalven waren we weer thuis. Het grote wachten kon beginnen. We hadden om 14.00 uur een afspraak, maar natuurlijk stonden we er al om 13.45 uur. Opeens zagen we hem aan komen rennen. Dolblij om ons weer te zien. Lester! De trainer had ons al gezien en hem alvast gepakt. Hij sprong en kwispelde dat het een lieve lust was. Heerlijk. We konden ons kind weer voor even meenemen. Hup in de auto.

Natuurlijk is die ruime anderhalf uur tekort, maar we nemen het zoals we het krijgen. Thuisgekomen ging Lester direct het huis inspecteren. Daarna zijn we met hem wezen wandelen. Op de terugweg vond hij het net gemaaide riet wel erg aantrekkelijk en samen met de jongens mocht hij er even mee spelen. Ondertussen zag hij allerlei bekenden die naar hem toekwamen en dat vond hij maar al te leuk. Buren, buurhonden, helemaal in de belangstelling. We merkten wel dat de training die hij krijgt, goed gaat. Hij luisterde erg goed.

Om half vier moest Lester weer terug zijn. Keurig op tijd zetten ik en de kids hem af (Tina bleef thuis op een monteur wachten).

Hij was net op tijd voor het dagelijkse speelkwartier met 29 familieleden. Tot de volgende keer jongen!

Thuisgekomen was de monteur van UPC nog niet geweest. Die kwam iets later telefoneerde hij mij. Ik heb momenteel een storing in het on demand gedeelte. Ik gebruik deze functie niet zoveel, maar dit hoort toch te werken. Met de telefonische helpdesk kwamen we er niet uit en dus stuurden ze gratis een storingsmonteur. Het werden er twee (1 in opleiding) en ook zij constateerden iets wat niet kon. Om een lang verhaal kort te maken; morgen komt er nog een monteur langs. Ditmaal een lijnmonteur die buiten in de schakelkast gaat kijken. Het probleem speelt zich volgens hen buitenshuis af.

Ik maak mij hierover niet zo druk. Alleen is het wat minder als de straat open moet.

En zo was het een echte doggy day in luckylane4. En nu snels mijn favoriete serie kijken. Third Watch, op Foxlife.

Laterzzzz.

De spuitmachine

2010-10-24T23:41:00.000+02:00

Vandaag gebeurde het. De spuitmachine werd ingezet, met als primeur de bijkamer van Quintijn (Hij heeft er twee). Het leeghalen en alles van de muur afschroeven, ging lekker voorspoedig. Daarna begon het afplakwerk. Terwijl Tina nog in de hoek bezig was, zette ik de machine al aan om de mogelijkheden onder de knie te krijgen, met het bijgeleverde oefensjabloon. Na wat spelen met de machine ging ik aan de gang. Het werkt best goed, maar je moet werkelijk alles afplakken. Even een klein muurtje doen gaat volgens mij sneller met de roller en kwast dan met de machine. Aangezien ik de hele kamer en het plafond ging doen, bleek de machine hier goed te voldoen. Wel moest ik de juiste sproeistand en de dosering nog even eigen maken, maar daarna ging het lekker snel. Tina had destijds de hele kamer met de hand beschilderd. Dit dekte hij in één keer. Met de roller was dit niet gelukt. Ook zie je geen aanzet bij de randen omdat je in één keer doorspuit. Doordat ik de spuit eigenlijk te rijk had afgesteld ging er maar liefst een complete 10 liter emmer doorheen. Maar ja, al doende leert men. Ook achter de radiator kan je met de spuitnevel bijna helemaal komen. Het schoonmaken van de machine ging vlot en simpel. Ik weet inmiddels dat hij perfect zal werken op de spachtelputzmuur beneden, wat met de roller een gigakarwei is. De kamer is inmiddels klaar en hoeft alleen weer ingericht te worden. Dit doen wij morgen. De rest van het huis volgt de komende weken.

Zeg maar nee, dan krijg je…

2010-10-18T21:34:00.001+02:00

Niets! Dat moet je kopen. Afgelopen weekend schreef ik nog enthousiast over mijn nieuwe aankoop, de Wagner verfspuitmachine. Zondagavond zag ik vanuit mijn ooghoek de Gamma folder liggen en zag dit.

Damn, dat was niet de bedoeling. Ik dacht een goede deal te hebben, (€ 120,- i.p.v. € 150,-)maar hier krijg je de machine voor niks, noppes, nada, als je de bijbehorende latex koopt. Al snel had ik het idee om de één om te ruilen en de ander te kopen. Ik had de machine toch nog in de verzegelde doos zitten omdat ik naar Merlijns football moest. Dat kwam nu goed uit. Netto scheelt dat toch 2 emmers verspuitbare latex a € 59.95 per stuk.

Ik dus vanochtend vol goede moed en idealen, een Gamma gebeld. Ik werd nog net niet uitgelachen toen ik vroeg of men de machines nog had. Volgende filiaal dan maar. Nope! En zo ging het maar door. Maar zo makkelijk geef ik het niet op. Uiteindelijk had ik een vestiging in Hilversum, die er nog twee had staan, waarvan er één inmiddels al gereserveerd was. Ook ik kon hem gelukkig reserveren en zo was ik eind van de middag druk bezig met het halen bij het ene filiaal en terugbrengen bij de Praxis, van de ander. Bij het afhalen van de machine kreeg ik ook nog voor € 7,- kortingsbonnen. Uiteindelijk ben ik dus nog happyer dan zaterdag. Wat een mazzel. En zo stonden er voor heel even, twee machines gebroederlijk naast elkaar. maar niet voor lang. Show me the money!

Bij het retourneren aan de klantenservice balie, kreeg ik de vraag of hij niet goed voldeed of kapot was. Nee hoor, de Gamma geeft ze gratis weg bij aankoop van latex, zei ik. De vrouw keek mij met grote ogen aan, maar vroeg toch maar niet door. Terwijl ik de bij de kassa verderop uitbetaald werd, hoorde ik ze smoezen. Meende hij dat nou? Of maakte hij een grapje. Glimlachend liep ik de zaak uit.

Lang

2010-10-17T23:23:00.001+02:00

Dat was het zeker. Vanaf een uur of 9 vanmorgen tot een uur of 6 vanavond. Merlijn had een toernooi in Den Haag. Gelukkig was het lekker weer, dus helemaal klagen mag ik niet. Alleen American Football dus. Verder niets te vertellen. Behalve dat Merlijn een nieuwe vriendschap had gesloten na de 4 wedstrijden. Banjer is de naam. Kennelijk is de behoefte aan een nieuwe hond groot. Nog 5 weken luitjes.

En voor het weekend begint nog even ….

2010-10-16T23:45:00.000+02:00

Vrijdagmiddag ben ik eerder van mijn werk vertrokken. Ik had een laatste afspraak staan bij de Uroloog in ziekenhuis Lelystad. Dit nog steeds naar aanleiding van de blaasontsteking van een tijdje geleden. Een Cystoscopie wachtte op mij. Nu ben ik niet bang voor dokter, tandarts of noem maar op, maar een camera die je zaakje in gaat, nee dank u. Het viel echter allemaal mee. Ik was direct aan de beurt en na wat uitleg kon ik mij uitkleden en de behandelkamer in. (Plaatsnemen in half pak, hoe lullig voel je je dan). Vervolgens mocht ik ervaren hoe het is voor vrouwen om te gaan liggen met je benen gespreid in de (zwangere vrouwen) beugels. Nou meiden, dat is shit. Daarna werd het zaakje gewassen. Natuurlijk zijn dit professionals, maar je swans laten wassen door een verpleegster is toch apart. Het onderzoek zelf, stelt geen fluit voor en je voelt nagenoeg niets. De verdovings en lubricatiegel die in de plasbuis wordt gespoten brandt een klein beetje maar dat was het dan ook wel. Het zien in kleur van je binnenkant is erg leuk en interessant om te zien. Met de uitleg erbij wat wat is en wat wat doet wordt het allemaal net iets beter te begrijpen. De conclusie die de arts trok na het onderzoek had ik eigenlijk wel verwacht, maar je weet het nooit. Er was niets aan de hand. Daarna voor de verandering maar gelijk de weekend boodschappen gedaan. Dat scheelt weer voor morgen.

Zaterdag zijn we op pad geweest voor een Latex verspuiter. Ik had zo’n apparaat eigenlijk altijd al willen hebben, maar of ze konden geen latex verspuiten of je was een vermogen kwijt. In Amerika is het heel normaal om muren en plafonds te spuiten en daar had ik het idee ook ooit eens opgedaan. En waarom ook eigenlijk niet? Minder troep, lekker makkelijk en een strak resultaat als ik de berichten mag geloven. Vooral voor spachtelputz muren blijkt dit een uitkomst en laten wij die nou net hebben. Ik wilde eigenlijk de 867 E, maar die was bijna nergens te verkrijgen. De praxis had de 665 in de aanbieding en met de 20% kortingsbon uit de folder, gingen er nog een paar tientjes vanaf. De keuze was gemaakt. Meenemen dus. Ook gelijk goede latex ingeladen en het klussen in huize van Dijk kan weer verder. Morgen helaas niet, want dan moet Merlijn de gehele dag op een American Football veld spelen en dan ben ik er altijd bij. Volgende week begin ik met het spuiten. Het is de bedoeling dat alle plafonds en bijna alle muren een nieuwe laag krijgen. Plafonds wit en sommige muren een wat apartere kleur. Ik ben benieuwd. O ja, nee ik leen het apparaat niet uit en nee ik kom niet klussen.

Fijn weekend.

Geboortefoto Desudo

2010-10-14T21:12:00.001+02:00

Onderstaande tekst en foto werd ons vandaag toegezonden. Helaas nog niet te onderscheiden te midden van de kluwen pups, maar…. hij zit er toch echt tussen.

Ons geluk is niet gering,

Want Koosje werd moeder van een 9-ling!

Koosje haar pups zijn geboren op 7 oktober
en heten:Meike, Moos, Minne, Maartje,

Minke, Mijntje, Madelief, Mara en Mette

Hier zijn ze dan!

De meisjes: Meike 445 gram, Maartje 445 gram, Minke 435 gram, Mijntje 422 gram, Madelief 385 gram, Mara 385 gram, Mette 428 gram.

De jongens: Moos 450 gram, Minne 428 gram.

Desudo Blindengeleidehondenschool

Geboren, 7 oktober 2010

2010-10-11T23:56:00.001+02:00

Een geboortekaartje wordt ons nog toegezonden, maar via telefoon werd Tina vanmiddag op de hoogte gesteld. Er zijn 9 puppy's geboren. Negen! Acht voor Desudo, één voor ons. Hoeveel mazzel kun je hebben. Er werd gelijk gevraagd of wij snel willen nadenken over een naam want als hij gechipt wordt moet wel de juiste naam bekend zijn. “Die weten we al” riep Tina en gaf hem gelijk door. De naam zal ik niet direct schrijven, want dat komt wel met zijn eerste fotopublicatie. Hij moet natuurlijk wel met enige verrassing en stijl voorgesteld worden. Een “hij” zoals je leest. Er zijn 7 teefjes en twee reutjes geboren en wij willen graag een reu, net als Lester. Over twee weken kunnen wij op kraamvisite en beide kleine mannetjes van dichtbij bekijken. Op 25 november mogen wij hem dan ophalen. Op die dag draagt Desudo de puppy's over aan de puppywalkers en vlak voor dat gebeurt mogen wij onze “particuliere” pup meenemen. Nog 7 weken dus voor het nieuwe gezinslid toegevoegd wordt. Ditmaal om te blijven. We zijn erg blij en opgewonden, maar toch denk ik nog steeds aan Lester. Lester zal altijd in ons hart zijn. natuurlijk zullen we Lester blijven ophalen voor een leuke wandeling. Ook hij kan dan kennismaken met de pup. Lester kennende zal hij het geweldig vinden.

We hadden voor dat wij de beslissing namen om een “eigen” pup te nemen al wel besloten dat als Lester tijdens zijn definitieve 8 maanden training alsnog afgekeurd wordt, hij direct naar ons toe kan. Zo kan het in theorie dus nog zo zijn dat wij over een tijdje 2 honden hebben. Eerst wilden we hierdoor nog wachten, want Lester kan natuurlijk afgekeurd worden, maar dan kan het ook zo zijn dat je héél erg lang, en voor niets, wacht. Daarom de aanvraag voor een eigen pup, met de wetenschap dat Lester altijd welkom is. Maar dat het zo snel ging, hadden wij niet verwacht.

Een beetje raar gevoel dus. Blijdschap vanwege de geboorte van onze nieuwe pup en droefenis dat het Lester niet is. Wat ons sterkt is dat Lester het heel erg naar zijn zin heeft op de geleidehondenschool, iets wat wij met eigen ogen hebben mogen aanschouwen. Dat maakt het gelukkig wat makkelijker. Maar toch. Lester was onze eerste kennismaking met een hond in het gezin. En die ervaring was geweldig. Nog steeds worden zijn gedragingen hier in huis nagedaan en besproken. Wat is dat een lieve hond zeg. Ik kan naar alle eerlijkheid geen negatieve dingen herinneren, zo’n voorbeeldige hond is hij. Binnenkort gaan we hem dan ook weer lekker ophalen voor een wandeling. Niks uit het oog uit het hart, Lester zal altijd een plekje bij ons hebben.

Maar nu. Nu staat er nog wat werk te wachten. Er moeten keuzes gemaakt worden. Een goede huisdierenverzekering, een Bench, zomaar wat dingen. Ook het juiste voer, de frequentie van injecties, ontwormingskuren, allemaal dingen die ik/wij ons eigen moeten maken. Voorheen was het simpel. Desudo hield alles bij en voorzag in deze zaken. Enkele dingen kunnen echter al van de lijst. Zijn naam, …. van Dijk en de manier van trainen. Wij hebben besloten om de pup op gelijke manier te trainen als die wij geleerd hebben. Dit is een bewezen effectieve methode, dus dat is duidelijk. Natuurlijk zijn er een aantal taken die hij niet hoeft te leren zoals het aanwijzen van een lege plek op een bank, een brievenbus vinden, wennen aan drukte in bijvoorbeeld het openbaar vervoer en meer van dat soort specifieke trainingen. Maar daarom wordt hij ook professioneel huishond. Een welopgevoede. Wij beloven hem een gelukkig leven van begin tot eind. Natuurlijk krijgt de kleine van Dijk voer van topkwaliteit. Hoogstwaarschijnlijk kiezen wij voor hetzelfde voer als de geleidehondenschool geeft.

Tot snel allebei.

He’s bahaack! (voor even dan)

2010-10-04T23:37:00.001+02:00

Dierendag, 4 oktober 2010. Vanaf mijn werk besloot ik om de geleidehondenschool te bellen. Ik wilde weten hoe het met Lester was. Hij doet het geweldig, is zeer sociaal en heeft een tijdelijk vriendinnetje, waar hij zijn ruimte mee deelt. Er werd gevraagd of wij Lester misten. Het antwoord valt te raden. Hierop werd er nogmaals verteld dat wij Lester altijd mogen komen halen om met hem te gaan wandelen. Wij hadden zo onze bedenkingen om Lester al zo snel na het inleveren weer op te halen, maar ja, nu is het dierendag. Ik kon hen vanmiddag ophalen. Gelijk Tina gebeld, mezelf vrij gepland en wegwezen. Thuis aangekomen kwam Quintijn ook net uit school, dus die kon ook gelijk instappen. We gaan Lester halen. We hadden afgesproken om hem om 14.00 uur op te halen en om 15.30 uur weer terug te brengen (13.45 uur stonden we al op de stoep).

Lester was dolenthousiast toen hij ons zag. Springen, kwispelen, draaien en knuffelen. We waren allemaal blij om hem weer te zien. Aangezien ik nog in mijn kostuum liep, zijn we eerst naar huis gegaan, zodat ik mij kon omkleden. Toen we de wijk in reden was duidelijk te zien dat Lester het herkende. Toen hij de auto uit kwam, rende hij direct het huis in in plaats van het grasveld voor de deur. BamBam, onze kat, was gek genoeg ook blij zijn maatje weer te zien. Dat hadden we toch niet zo verwacht van een kat.

Nadat ik omgekleed was, zijn we met hem gaan wandelen. Voorwaarde voor het ‘lenen’ van de hond is dat hij niet meer los mag lopen. Voor onderstaande foto’s, hebben we dan ook even gezondigd. later in onze achtertuin kon hij natuurlijk wel los.

Na Lester te hebben voorzien van wat handige tips, was het tijd om te ballen. Zijn bal was al snel gevonden en het keten kon beginnen.

De tijd was weer kostbaar. We hadden iets meer dan anderhalf uur met hem. Merlijn wist van niets en ook hij wilde Lester natuurlijk wel zien. Merlijn zou om 15.05 uur vrij zijn en Lester om 15.30 uur weer terug. Na Merlijn te hebben gebeld, zijn we hem gaan opwachten bij zijn school zodat hij hem ook nog even kon zien.

Ook hier een enthousiast weerzien. Volop knuffelen en foto’s maken met de mobiel.

Na het gezamenlijk terugbrengen van Lester, merkten wij bij het aanrijden al dat hij weer enthousiast werd. Na het uitstappen wilde hij het liefst de geleidehondenschool inrennen en jankte zelfs licht van blijdschap. Dit deed ons erg goed. Lester heeft het kennelijk geweldig naar de zin bij al zijn broertjes, zusjes, vriendjes en vriendinnetjes. Het was dan ook precies speeltijd toen wij hem terugbrachten. Volgens mij wist hij dat.

En ik moet iets bekennen. We hebben ons op de lijst laten zetten voor een nieuwe pup. Nee, geen pup in opleiding maar zoals ze het bij de geleidehondenschool noemden, een ‘particuliere’ pup. Ja, Rick, die drieste plannen worden werkelijkheid. Yihaaa!

De geleidehondenschool heeft namelijk een eigen fokprogramma, waarin er regelmatig nieuwe pups geboren worden. Nu is het zo dat als er méér dan 8 pups uit een nest komen, men deze herplaatst/verkoopt. Zo komt men niet in de problemen door een teveel aan pups waar geen ruimte voor is op de school. Hier zijn zelfs wachtlijsten voor. Als ex-puppywalkers zijn wij op de lijst gezet en kregen te horen dat er volgende week zelfs een geboorte op de rol staat. Wij vinden dit een zeer goede optie omdat je weet waar de pups vandaan komen, het zeer goede lijnen zijn en wij hier een goed contact hebben. Nu zegt dat weinig want als er 8 of minder geboren worden, moeten we gewoon wachten op een volgend nest. Maar we vinden het in ieder geval erg leuk en zien uit naar een ‘eigen’ hond. Natuurlijk hebben wij als gezin ook besloten dat als er een nieuwe pup is en Lester wordt alsnog afgekeurd, dat ook hij welkom is in ons gezin.

Daar moest natuurlijk weer op gebarbecued worden. Na het halen van wat nieuwe kolen, hebben we dan ook weer heerlijk gegeten. De gisteren gekozen naam zal komende tijd vergeven worden.

En Lester? Die gaan we vaker ophalen. Wat een lekker kereltje.

Weekend

2010-10-03T22:09:00.000+02:00

Zondagochtend was het weer geen uitslapen, want Merlijn had deel twee van zijn toernooi. Vorige week zondag stond ik ook al de gehele dag op het football veld, maar nu was het echt lekker weer. Niet verkeerd dus. Om 9.15 uur was het verzamelen en richting Hilversum. Daar had Merlijn meerdere wedstrijden tegen verschillende teams uit meerdere steden. Vanuit de meegebrachte klapstoel, met wat te drinken en te snacken heb ik me wel vermaakt.

Na de wedstrijden zijn we nog even bij een tuincentrum in Almere geweest. Hier was een Bench in de aanbieding die qua prijs zeer aantrekkelijk was. Ja, een Bench. Voor als er eens een nieuw hondje komt :). De prijs was namelijk zo goed, dat ook al komt er geen hond, ik de Bench altijd wel weer kan doorverkopen. De kwaliteit was echter niet helemaal zoals ik verwacht had. Laten liggen dus. Liever een goede dan geen, vind ik. Een hond komt voorlopig toch niet helemaal in de planning, alhoewel er een steeds hardere roep klinkt vanuit het gezin (ik ook stiekem). Nu we er toch waren, vond Merlijn het wel een goed idee om nog een plant en lekbak voor op zijn kamer te kopen. Zijn kamer wordt inmiddels een gezellige huiskamer/chillplek, hahaha. Daarna aan de overkant nog even bij mijn zus (McDonalds) een ijsje wezen halen en daarna naar huis. De BBQ riep.

Toch nog even ergens gestopt voor Spaanse pepers, want die waren op. En wat is een American Coleslaw nu zonder?

Tijdens de BBQ kwam natuurlijk Lester weer ter sprake. Uiteindelijk ging het gesprek weer over het gemis en de “noodzaak” van een vriendelijke kameraad in huis. Ook werd er door middel van ons oude babynamenboek een stemming gehouden wat wij gezamenlijk dan een leuke naam vonden. Aan het einde van de barbie hadden we een treffer. Ik zal de naam nog niet noemen, maar alle vier vonden we hem leuk. Daarna nog wat leuke foto’s en filmpjes gekeken van Lester en zo terugkijkend hebben we het allemaal wel heel erg leuk gevonden. Het verdriet van het afscheid hakt er natuurlijk in, maar als we het overnieuw zouden mogen kiezen, hadden unaniem hetzelfde gedaan.

UPC uitbreiding

2010-09-29T20:48:00.001+02:00

Nee, ditmaal geen gezeur over hoe slecht men communiceert of diensten verleend, maar een positief stukje.

Vorige week heb ik een uitbreiding van mijn pakket aangevraagd naar HD in verband met de nieuwe tv. De Full HD optie moet dan ook wel benut worden, nietwaar. De volgende dag kreeg ik al een bevestiging dat de nieuwe DVR verzonden was. Afgelopen zaterdag was het zover. Snel uitpakken en installeren, want dat HD wilde ik nu wel eens zien. Na de simpele installatie bleek geen van de HD kanalen actief. Ik vreesde dat het heen en weer telefoneren weer was aangebroken, en ging maar weer eens bellen. De medewerker had gelijk door wat mijn probleem was en beloofde dit direct recht te zetten. Over enkele minuten werkt het hoor, meneer. Tuurlijk, je denkt toch niet dat…………….. damn, hij doet het. Binnen 10 minuten. Dat is goeie service, kan niet anders zeggen.

Het beeld is geweldig. Helaas merkte ik de volgende dag dat er één HD kanaal niet werkte (van de 18), maar die heb ik ook nog als normaal digitaal signaal, dus daar ging ik niet gelijk weer over bellen. Vandaag dan toch maar even gebeld. Na wederom excuses werd mij gelijk, geheel kosteloos, een monteur aangeboden die over enkele dagen de wandaansluiting komt upgraden/vervangen. De man had kennelijk op afstand een controle uitgevoerd en zag dat de wandcontactdoos kennelijk niet goed genoeg meer was voor HD. Prima service hoor. Ik heb eerlijk gezegd niets meer te zeuren over UPC. Sterker nog, ik raad ze zelfs aan.

Als klap op de vuurpijl bleek ik ook wederom 6 maanden gratis Film1 te mogen gebruiken. Dit had ik 6 maanden geleden ook al gekregen en dat zou deze week verlopen. Maar omdat ik een uitbreiding van mijn contract nam, gold dit als een nieuwe aanvraag en kwam ik wederom in aanmerking. Ik mag dus niet klagen. Kost normaal toch snel € 15,- per maand.

Dit stukje tevredenheid kan echter niet verhullen dat het er in huize van Dijk, nog steeds niet vrolijk aan toe gaat. Lester, Lester en nog eens Lester. Ik zal niet in een treurig logje verzanden, maar we zijn er allen nog steeds ziek van. Afgelopen maandag had ik de geleidenhondenschool nog gebeld en te horen gekregen dat het goed met hem gaat. Ook een toen al gedane training was positief. Hij vind het geweldig om met zijn broertjes/zusjes en andere familieleden te spelen. Dat was mooi om te horen. Ik voelde mij gelijk een stuk beter. Maar toch niet helemaal.

Drama, Drama, Drama

2010-09-23T23:59:00.000+02:00

Wat een dag. Elk momentje wat ons restte met Lester was een kostbare. Het onvermijdelijke afscheid zat er aan te komen. Maar het hakt er wel in. Het hele gezin is van slag. Toen we eenmaal in de auto zaten met zijn allen, met de spullen van Lester, beseften we maar al te goed dat dit de laatste rit was met onze beste vriend. We hielden het dan ook niet droog. We probeerden nog zo sterk te zijn, maar dit lukte niet. Aangekomen op de geleidehondenschool begon het echte afscheid. We bespraken met een medewerkster het ingevulde voortgangsrapport, terwijl de jongens hun geheugenkaarten van de telefoons vol schoten met foto’s. Ook kregen we als dank nog een boeket bloemen. Uiteindelijk zijn we verdrietig weggegaan. We zijn ons familielid kwijt. Een gat in ons hart. Gelukkig mogen we Lester nog af en toe komen ophalen om een uurtje met hem te wandelen en bestaat de kans dat hij alsnog afgekeurd wordt in de komende 8 maanden, waarna hij weer terugkomt *duim,duim*. Maar Lester kennende…. Die is gewoon te goed.

En dan kom je thuis. Geen kwispelend hondje, geen geluid in huis. De plek waar zijn Bench stond is ineens heel erg kaal. Kinderen ieder op hun eigen kamer, met gesloten deuren. DRAMA!

Lester, we zullen je verschrikkelijk missen.

En wie chilled er hier?

2010-09-20T18:48:00.001+02:00

Een net gekocht bot, XXL. Ondergaand zonnetje, 18 graden. Een stukje gras. Een tevreden kop.

Nieuwe aanwinst

2010-09-20T00:10:00.000+02:00

Het weekend begon laat voor mij op zaterdag. Vrijdagavond mocht ik een receptie met aansluitend een BBQ verzorgen op het kasteel van mijn werk. Iets na twee uur in de nacht was ik pas weer thuis. Na nog even te hebben gerelaxt achter de pc was het om drie uur tijd om de kribbe op te zoeken, waaruit ik pas na elf uur uitkwam. Na snel wat boodschappen en andere klusjes te hebben verricht, werden wij om 15.00 uur verwacht bij mijn zus. Haar oudste, Milo, werd 6 en dat moest natuurlijk gevierd worden. Lester stond vol in de aandacht en alle kinderen wilden met hem wandelen. Er werd gelijk afscheid genomen van onze beste vriend, want de meeste zullen hem niet meer zien. Aanstaande donderdag moeten wij hem inleveren *snik*.

Later op de avond toen wij weer thuiskwamen ben ik weer op zoek gegaan naar een mooie flat screen tv. Hier ben ik al meer dan een week naar op zoek. Misschien kunnen vaste volgers zich nog Herinneren (onderaan de post) dat ik wij al flink hadden genoten van een mega flat screen, afgelopen mei, in de USA. Die wilde ik nog steeds hoor!

Na veel te hebben geleerd betreffende contrastratio’s vernieuwingsfrequentie ’s comptabiliteit en ga zo maar door, was het voor mij (wederom) om een uur of twee in de nacht, duidelijk. Het word een plasma uitvoering. Aan het begin van mijn zoektocht was ik nog in de veronderstelling dat LCD-LED de uiteindelijke keus moest worden, maar dat bleek toch niet helemaal de beste keus voor mij. Ik wil namelijk groot! Ook de beeld en geluidkwaliteit staan bij mij eigenlijk wel zo'n beetje op de eerste plaats en dan kom je toch bij een plasma uit. De tegenwoordige plasma’s verbruiken nog altijd iets meer stroom dan een LCD-LED, maar niet zo heel veel meer. Dat was dus eigenlijk ook geen probleem. Nu alleen Tina morgenochtend nog overhalen. Nou die was gelijk om. Nu was ze natuurlijk al bekend met de zoektocht en het er mee eens dat er eindelijk eens een platte en grotere moest komen in plaats van de 32 inch Philips, die het overigens nog uitstekend doet. Die krijgt Quintijn op zijn kamer.

Ik wist natuurlijk ook al waar het scherm het goedkoopst was en… dat zij op zondag open zijn. Na een telefoontje werd hij voor ons klaargezet waarna we hem in de middag zijn wezen ophalen. Eerst nog even bij een andere keten op ons gemak wat live vergelijkingen gedaan qua prestaties en daarna de tv wezen halen. Het is een 50 inch Samsung, full HD 1080P (vooral die P is belangrijk) met 100 HZ frequentie en maar liefst 600 HZ vernieuwingsfrequentie. Dat zijn 600 frames per seconde die ververst worden. Dit laatste is belangrijk want daarmee voorkom je het na ijl effect, wat je bij LCD vaak ziet als er snelle beelden worden vertoond. Ook is er aansluiting voor het draadloze netwerk zodat alle randapparatuur (laptops, telefoon etc.....) aangesloten kunnen worden. USB ingang, 4 HDMI aansluitingen, een Cam module en nog veel meer, eigenlijk alles wat ik wilde zit er op.

Na het inladen (Ik ben blij met de stationwagen) nog snel een pitstop gehouden bij de McDonalds van mijn zus. Daarna naar huis en het installeren kon beginnen. Eerst de “oude” tv maar geplaatst bij Quintijn zodat hij net als zijn broer, languit voor zijn eigen “grote” tv kon hangen. Tot nu had hij slechts een kleinere en het stak hem een beetje dat zijn broer een grote had. Dat kwam dus goed uit. Het installeren van de Samsung was eigenlijk een fluitje van een cent. Ik was nog het langst met de glazen voet bezig en dat was maar enkele minuten. Volledig automatisch installeerde de Samsung zichzelf, zodat wij al vrij snel konden genieten van de big screen tv.

Ik heb nog geen HDMI kabels gekocht, want er komt nog het één en ander bij. Op de wensen lijst staat nog een volledig elektrisch bedienbare muur beugel met afwerkplaat voor de kabels. Ook een Blue Ray speler moet er dan maar eens van komen en het surround systeem is inmiddels ook aan vervanging toe. Zo zijn er dus nog wat wensen hahaha. O ja, morgen ook maar mijn digitale pakket uitbreiden met de HD zenders. UPC heeft inmiddels nagenoeg alle populaire commerciëlen op HD, dus dat is een must. Het beeld is nu al superscherp. Dat viel niet tegen. Maar met wat HDMI kabels en natuurlijk de HD uitbreiding vlamt hij helemaal de huiskamer uit. Kicken!

Momenteel zijn wij een beetje aan het schuiven en herinrichten, maar als alles een definitieve plek heeft gekregen, zal ik nog wel eens een foto plaatsen. Nu eerst pitten, want over een paar uur gaat de wekker weer.

Voetbal met Lester

2010-09-09T23:38:00.001+02:00

Vandaag een dag vrij. Eerst met Tina naar Merlijn zijn school gegaan, om kennis te maken met zijn nieuwe mentrix. Daarna voor de allerlaatste keer eten (en botten) voor Lester afgehaald bij de geleidehondenschool. De laatste twee weken, samen met onze levende knuffel, zijn aangebroken en zijn voer was nagenoeg op. De rest van de ochtend heerlijk in de tuin gewerkt. De zon scheen goed en dat maakt het toch net wat lekkerder. Verder nog wat geverfd en gewinkeld.

Aan het eind van de middag heeft Merlijn kookles gehad van Tina. Het was niet erg uitgebreid, zo voor de eerste keer, maar hij deed het uitstekend. Na het eten zijn Merlijn, Quintijn en ik, met Lester wezen voetballen. Dit soort momenten willen we nu koesteren, dus we doen zo veel mogelijk met onze schat. Terwijl Tina foto’s maakte joeg Lester ons gedrieën het hele veld over. Uiteindelijk wonnen wij, want hij was helemaal op. Languit liggend op het gras, vond hij het welletjes. Een lekkere slobber uit zijn drinkbak en bats, daar lag hij. Relaxend in het zonnetje, kijkend hoe wij de bal overspeelden.

Is hij niet geweldig? Ik hoop dat Lester het ~~erg klote~~ goed doet tijdens de definitieve opleiding, en dat hij ~~eruit getrapt en weer naar ons~~ een geweldige geleidehond wordt. Meer foto’s zullen ongetwijfeld volgen.

9/11, een aparte dag. Vandaag was het heerlijk, maar ik wil het toch noemen. Wie weet niet waar hij precies was op dat moment in 2001. Ik heb nog steeds rare gevoelens als ik de beelden weer zien van de aanslag op het vrije westen. Mijn mond valt onbewust open, bij het zien van de beelden. Komende zaterdag zal het allemaal weer ververst worden.

Denkwijze

School’s in

2010-08-31T21:18:00.001+02:00

Vandaag was het zover. De jongens moesten weer naar school. Merlijn naar de 2e klas en Quintijn naar de 1e. Voor beiden erg spannend, maar voor Quintijn toch net iets meer. Zijn broer heeft vorig jaar immers alle nieuwigheden die het voortgezet onderwijs met zich meebrengt mogen meemaken. Vlak voor ik naar huis ging nog even de jongens gebeld om te vragen hoe de eerste dag was, na ruim zeven weken vrij. Allebei vonden ze het geweldig en de verhalen waren niet van de lucht. Leuke klasgenoten, leuke school en ga zo maar door. Mooie start dus.

Bij ons op het werk is een bijgebouw verkocht aan Roemenen. Deze demonteren het gebouw en transporteren het naar Transsylvanië om het daar weer op te bouwen. Ik sta wel eens te praten met de Roemeense aannemer (hij spreekt Vlaams/Nederlands) en dan hoor je hoe hard deze mensen eigenlijk moeten werken ten overstaan van Nederlanders. Werkdagen van 12 uur, soms 6 dagen per week en als het stortregent zoals de afgelopen weken? Dan gaan zij gewoon door. Respect dus voor deze mannen. Na afloop van mijn werk stond ik wederom een tijdje te praten met de aannemer. Deze week zullen de werkzaamheden klaar zijn en hij had een aardigheidje voor mij. Eerst werd ik uitgenodigd om gratis vakantie te komen vieren op zijn landgoed. Landgoed? Jazeker. Deze Roemeen heeft zijn zaakjes kennelijk goed voor elkaar. Ik mocht gratis met mijn gezin in één van zijn huizen logeren. Erg aardig aangeboden, maar ik zie mij eerlijk gezegd niet zo snel richting dit landgoed vertrekken. Maar het aanbod is is er niet minder aardig om. Vervolgens haalde hij een fles Dracula uit zijn auto. Die was voor mij. Dracula wijn? Die kende ik nog niet. Thuisgekomen heb ik Tina er blij mee gemaakt (Denk ik. Smaakt ie?), want aangezien ik geheelonthouder ben, is de wijn niet aan mij besteed. Ja, die Roemenen. Aardige mensen en harde werkers. Kunnen wij nog wel wat van leren.

Inrichten

2010-08-30T22:24:00.001+02:00

Afgelopen zaterdag mocht ik met Tina mee om een door haar gekocht dressoir op te halen. Ze had deze op marktplaats gevonden en zag er kennelijk gelijk een project in. Nu ga ik geen foto’s van het dressoir plaatsen want dat gaat Tina doen als ze klaar is. In een zogenaamde voor en na collage. Ze is er inmiddels al dagelijks mee bezig, dus komende ~~eeuw~~ maand, zal hij wel klaar zijn.

De zondag hebben we besteed zoals kennelijk half Holland dit deed. De Ikea! Het was slecht weer en daardoor extra druk. De drukte begon al bij de afrit, maar hey, kan ons het schelen. Merlijn is druk doende met het herinrichten van zijn zolderetage en wilde graag een bankstel hebben. Om lekker te gamen, tv te kijken en wat al niet meer, zoals hij dit zelf zegt. Na een aantal proef zit sessies, is hij geslaagd maar moest het natuurlijk ook nog in de auto. Nu kan deze best wel wat verstouwen, maar met 4 personen en een hond, moest ik toch nog wat passen en meten om het bankstel erbij te krijgen. Nou, die kerel zit er inmiddels prinsheerlijk bij. Vandaag kocht hij er nog een mooie staande plant bij, want dat is wel gezellig zei hij, hahaha.

Vanmiddag nog naar het ziekenhuis geweest voor een consult bij een Uroloog. Ik heb de indruk dat het routine is, omdat de blaasontsteking al geschiedenis is, maar de arts wil toch graag nog een CT scan doen. Better safe than sorry, zeg maar. En dat ben ik eigenlijk wel met hem eens.

Irritante mensen

2010-08-29T02:57:00.001+02:00

Lester, onze blindengeleidehond in opleiding, gaat ons eind volgende maand verlaten. Hij krijgt de vervolgopleiding van echte professionals gedurende acht maanden waarna hij ingezet gaat worden als blindengeleidehond. Nu wij aan onze 16e maand gaan beginnen als puppywalkers zijn mij een aantal dingen opgevallen in de reactie van mensen die je zien lopen met de hond. Sommige leuk, sommige vervelend en sommige flink irritant. Het leuke is dat mensen het vooral prijzenswaardig vinden dat Lester blinden gaat helpen. Ook reacties van slechtzienden en blinden zelf zijn altijd positief. Vervelende reacties zijn bijvoorbeeld als mensen de hond kennelijk toch willen aaien of aanspreken, terwijl er met grote letter op zijn hesje staat “niet aaien”. Ook ouders die kennelijk hun kroost een heel verhaal gaan geven (vaak nog verkeerd ook) over hoe en waarom, terwijl je naast ze staat. Maar vooral dat laatste (irritante en onbeschofte reacties) vallen steeds meer op. Het lijkt wel of dit soort reacties aan het toenemen zijn. Dit zijn voornamelijk reacties van moslims. Het maakt in dit geval ook niet uit of het traditioneel geklede of modern geklede moslims betreft. Begrijp me niet verkeerd hoor, veel van hen reageren niet of niet merkbaar, maar een steeds groter aantal doet flink onbeschoft. Kennelijk roept de hond een reactie op bij hen dat hij vies, hen elk moment naar de strot kan vliegen of één of andere ziekte met zich meedraagt.

Zo ook vandaag weer. Ik liep vandaag met Lester in de plaatselijke supermarkt en passeerde een man en vrouw. Beiden modern gekleed. Ook kon ik zien dat zij mij al aan zagen komen, maar terwijl ik een meter langs hen liep en Lester hen geen aandacht gaf, slaakte de vrouw een gil, trok haar been spastisch weg en keek hem vuil aan. De blik die zij erbij trok was duidelijk. Dit soort reacties vind ik niet normaal. Het lijkt wel of men dit expres doet. Niet omdat men werkelijk bang is, maar meer om een statement te maken. althans, dat is de indruk die ik krijg. Je zult maar echt blind zijn en zo’n hond nodig hebben om van a naar b te komen. Dan zit je niet echt te wachten op Arabisch gescheld of gegil.

Ik zal nog een sterker voorbeeld noemen. Enkele weken geleden, weer toevallig in een supermarkt, liepen Tina en ik door de winkel. Tina met Lester en ik met een winkelwagen enkele meters verderop. Een moslim gezin, traditioneel gekleed, stond bij een koelwand. Toen Tina passeerde was er paniek bij het kind wat men bij zich had. Gillen, schreeuwen en overduidelijk schelden in het Arabisch. Tina had het niet eens door, want die was inmiddels al weer een aantal meters verder, maar omdat ik naast de mensen stond, kreeg ik alles mee. De ouders stelde de kleine jongen, van een jaar of 8, lachend gerust. Kennelijk niet genoeg want de knaap vond het nodig om iets van de grond af te rapen, Tina en Lester van achteren te benaderen en al scheldend in het Arabisch (Geen Turks, want dat verschil ken ik) iets naar Lester toe te werpen. Hij raakte Lester nét niet en ik zag al snel dat het een prop papier was. Tina had dit nog steeds niet in de gaten, want die liep van de mensen af. Lester merkte het wel en keek goedmoedig om wat er nu precies gebeurde, alvorens hij braaf verder liep met Tina. Ik kon mij inmiddels niet meer inhouden en beet de familie fijntjes toe dat als hij mijn hond geraakt had, ik hem losgelaten had. Verbouwereerd keek het gezin mij aan. Zij hadden niet verwacht dat ik er ook bij hoorde, en zij zeiden wijselijk niets. Ik sloot mij weer aan bij Tina en Lester, maar was wel flink geïrriteerd door dit asociale gedrag. Later bij de kassa zag ik dat het gezin een andere rij dan ons koos die een stuk langer was. Prima, dacht ik nog, maar het kleinste lid vond het kennelijk toch nog nodig om weer allerlei afkeurende handgebaren en verbaal duidelijk niet aardige woorden richting Lester te roepen. De ouders corrigeerden nu niet en ik liet het maar gaan. Het zegt in mijn optiek namelijk meer over dit gezin dan over ons.

Ook op straat zie je duidelijk dat deze doelgroep, als zij je aan zien komen op de stoep, de straat oversteken of de stoep afgaan om vervolgens achter je weer terug te steken of de stoep opgaan. Ook hier ontkom je niet aan vaak rare, asociale reacties zoals bovenstaand. Ook het clusteren en vervolgens minderwaardige blikken toewerpend en zacht pratend, gebeurt steeds vaker. Kijk, dat kinderen, ongeacht afkomst schrikachtig reageren op een hond, kan ik mij nog enigszins voorstellen. Misschien hebben ze een slechte ervaring of zijn ze gewoonweg geen hond gewend. Maar dat volwassenen, die de hond toch duidelijk kunnen herkennen als geleidehond, zo raar of onbeschoft reageren, wil er bij mij niet in. Het ineens wegtrekken van hun kinderen alsof er een moordenaar op vier poten aankomt vind ik raar. Het is ook echt deze doelgroep die steeds vaker zo reageert. Hindoestanen, Indiërs, Surinamers, Antillianen (noem maar op) reageren niet zo. Slechts eenmaal schrok één iemand uit laatstgenoemde groep van de hond. Deze mevrouw had Lester niet gezien en hij liep ineens langs haar. Verder heb ik dit niet eerder meegemaakt in de afgelopen 16 maanden.

Ook ben ik wel eens een zaak van een grote Nationale keten uitgestuurd, door een moslim medewerkster. Ik mocht daar niet komen met de hond werd mij verteld. Ik ben natuurlijk niet in discussie gegaan en vertrok. Ik ben ten slotte gast. Thuis heb ik nog wel een mail verzonden aan deze organisatie, of dit beleid was bij hen. Drijfveer hiervoor was voornamelijk informatief zodat ik mede puppywalkers zo’n situatie kon besparen. Schriftelijke en telefonische excuses volgden en desbetreffende medewerkster moest persoonlijk haar excuses aanbieden. Geleidehonden waren nadrukkelijk welkom in al hun vestigingen.

Nog één dan. Twee moslim mannen, traditionele kleding dragend, druk in dialoog met elkaar al wijzend op Lester. Kennelijk haalden zij de bedrijfsleider erbij, want die kwam met beide mannen op mij toegelopen. Aangekomen bij mij zag de medewerker dat Lester een geleidehond was, draaide zich om, en meldde de mannen dat dit type honden wél in de zaak mochten komen.

Maar…dat kan niet! Wij zijn moslim, zei één van de mannen nog. Ik liep inmiddels gewoon verder en liet de mannen maar lekker verder discussiëren.

Je zult maar geleidehond zijn en scheldkanonnades of dingen toegeworpen krijgen. Je baas ziet dit niet. De hond kiest de kortst mogelijk en veilige weg en houdt geen rekening met afkomst van mensen. Gelukkig zijn geleidehonden fantastisch in het negeren van dit soort zaken, maar toch.

Zo, dat moest ik van mijn hart.

Mobiele telefoons

2010-08-25T02:17:00.001+02:00

Al een tijdje waren we (lees ik) aan het zoeken naar enkele mobiele telefoons voor Merlijn en Quintijn. Beiden hadden al een mobiel welke sporadisch gebruikt werd. Prepaid modellen waarvan het beltegoed eerder verviel dan verbruikt werd. Vooral Merlijn klaagde over het gebrek aan mogelijkheden op zijn model, want hij had niet eens bluetooth en dat was wel duidelijk een gebrek op school, wist hij te vertellen. Quintijn toonde niet eens interesse voor zijn telefoon, maar dat kwam volgens hem ook een beetje door het model. Nu Quintijn ook naar het voortgezet onderwijs gaat vonden wij het een goed idee om uit te kijken naar een wat modernere variant.

Na flink zoeken heb ik een tweetal modellen gevonden die de goedkeuring van de jongen konden dragen. Met een klein abonnement en beiden Touch screen versies met onbeperkt internet.

Quintijn riep gelijk dat hij een Black Berry wilde, maar dat vond ik toch net even te veel van het goede als beginnende bellers. Helaas zat er op beide toestellen wel een levertijd, dus ze moeten enkele weken geduld hebben.

Met Laurence gaat het redelijk goed. Hij heeft inmiddels fysiotherapie en met de pijnstillers kan hij goed functioneren. Van de politie heeft hij uiteraard nog niets gehoord, maar die illusie was er dan ook niet. Afwachten dus maar.

Voor wat betreft Lester is er een definitieve afspraak gemaakt wanneer wij hem moeten inleveren. Dat wordt 23 september. Gelukkig hebben wij dus nog een kleine maand met hem en zullen we extra van hem genieten. Een wandeling op de hei sloeg hij dan ook niet af.

Status Laurence

2010-08-17T21:58:00.001+02:00

Vandaag een drukke dag gehad op het werk. Ondertussen nog een aantal malen met mijn moeder gebeld die bij Laurence aanwezig was in het ziekenhuis. Gisteren was hij al gebeld met het verzoek om al om 8.00 uur in het ziekenhuis aanwezig te zijn want men wilde toch vooraf nog een CT-scan maken om meer duidelijkheid te scheppen. Laurence was nog nooit geopereerd en was erg zenuwachtig. Om 11.30 uur werd hij geopereerd. Tijdens de operatie kwam men verschillende zaken tegen die ervoor zorgden dat de ingreep ruim drie-en-een-half uur duurde. Om een uur of vier was hij van de verkoeverkamer op zaal terechtgekomen en ben ik na mijn werk bij hem wezen kijken. Hij had veel pijn en kreeg injecties met Morfine en Diclofenac.

De botbreuken waren ernstiger dan gedacht en de behandelend arts verwacht levenslange beperkingen in de motoriek van de arm. Ook constateerde men een interne bloeding in de arm zodat hij nu dus met een drain in het ziekenhuis moet blijven. De verwachting is dat hij morgen naar huis mag en herstel zal zeker een half jaar duren volgens de arts. Leuk joh, zo’n avondje uit. Hij zal bij ontslag uit het ziekenhuis een speciale schouder fixatie meekrijgen die ervoor moet zorgen dat de arm geen rare bewegingen kan maken. Ook zal hij zo snel mogelijk met fysiotherapie moeten beginnen.

Gisteren hebben ma en Laurence alsnog aangifte gedaan bij de Politie te Utrecht van de mishandeling. Hier is uitgebreid ter sprake gekomen dat de Hilversumse Politie de zaak niet goed inschatte en een aangifte weigerde op te nemen. De aangifte duurde maar liefst drie uur. Ik ben benieuwd of men er iets mee gaat doen. Misschien hangen er wel camera’s op de plaats van mishandeling en kan dit de politie helpen bij opsporing. Het is tenslotte een druk uitgaansgebied. Voorlopig is hij dus getekend voor het leven.

Vandaag naar het eeehhh,…. hoe heet dat museum ook alweer

2010-08-15T22:32:00.001+02:00

Vandaag zouden we dan eindelijk een dagje weggaan. Voor de verandering zou ik, in plaats van Tina, bepalen welk museum we gingen bezoeken. Nou, dat werd wat.

Allereerst heb ik helemaal geen geduld om een keuze te maken uit de 400 musea die onze museumjaarkaart bied. Ik koos dan ook iets wat volgens mij iedereen wel leuk zou vinden. Een stoomtram museum of zoiets. Na eerst lekker rustig aangedaan te hebben, vertrokken wij met de auto uiteindelijk naar Hoorn. Natuurlijk vergat ik de uitgeprinte folder van het museum, zodat het nog een beetje wazig was voor Tina en de kids, waar we nu eigenlijk precies naar toe gingen. In Hoorn moesten wij met de NS terug naar Enkhuizen om een 5 kwartier durende boot trip en vervolgens een 5 kwartier durende tram trip, voortgetrokken door een oude stoomlocomotief, te doen. Deze route heet de Historische Driehoek Enkhuizen-Medemblik-Hoorn. Zo zouden we weer precies uitkomen op het transferium waar de auto geparkeerd stond.

Aangekomen op het transferium vroeg ik Tina om alvast kaartjes te kopen zodat ik de auto kon parkeren. Toen we elkaar weer zagen gingen we gelijk naar spoor 1 waar de trein al stond te wachten richting Enkhuizen. Voor mij was het alweer een jaar of 20 geleden dat ik met het openbaar vervoer ging, dus de treinkaartjes had ik uiteraard niet gestempeld. Er was geen controle en de rit was lekker kort en comfortabel. De laatste keer dat ik in een trein had gezeten schudde je de hele wagon door, dus het zweven wat nu normaal is beviel mij wel. In Enkhuizen kon ik niet zo snel vinden waar wij de definitieve museumkaartjes konden halen. Of het nu komt door het niet goed aangegeven staan of mijn ongeduld, laat ik maar in het midden. uiteindelijk zag ik een groot VVV kantoor. Tina ging naar binnen om museumkaartjes te halen, waardoor wij met de boot konden. We kregen de ligplaats van de boot aangewezen en voor we het wisten zaten we aan boord. Lester vond het allemaal geweldig. Hij was nog nooit op een boot geweest en keek zijn ogen uit. Na een klein kwartiertje ging de boot aanmeren en waren we kennelijk op de bestemming. Daar begon ik het al een beetje vreemd te vinden en na enkele minuten wandelen herkende ik waar we waren. Het Zuiderzeemuseum. Hier waren we toch al eerder geweest? Het kwartje viel. We zaten kennelijk op de verkeerde boot met verkeerde museumkaartjes! Damn. Gelukkig hebben wij een museumjaarkaart dus extra kosten heeft het niet meegebracht. Ook was het inmiddels te laat om terug te keren, want de juiste boot was al vertrokken naar Medemblik. We hebben het museum dan ook nogmaals in versneld tempo afgedaan en uiteindelijk ook nog wel gelachen. Aan het eind van de middag weer met de boot terug naar Enkhuizen, waar we de juiste boot nog afgemeerd zagen liggen. Bij de VVV nog even een juiste folder gehaald, zodat we de volgende keer wél de juiste route kunnen nemen. Omdat ik de treinreiskaartjes van de heenreis niet gestempeld had (wist ik veel) konden we het stukje naar Hoorn weer terug met dezelfde kaartjes.

Uiteindelijk wel een leuke middag gehad, maar helaas niet helemaal zoals gepland. Volgende keer beter.

Lester maakte het in elk geval niets uit. Hij vond alles geweldig.

Rectaal Toucher

2010-08-14T15:27:00.001+02:00

Kijk, dat is nou een pakkende tekst, nietwaar? Straks meer hierover.

De vrijdag begon met het afleveren van urine bij de assistent van de huisarts. Ik dacht dit even snel te kunnen doen, waarna we met zijn allen zouden vertrekken naar een museum in Amsterdam, maar dit ging toch iets anders. Terwijl ik in de wachtkamer zat in afwachting van de uitslag, zag ik dat er discussie ontstond over mijn urine monster. Hierna kreeg ik het verzoek om toch maar even in de behandelkamer plaats wilde nemen. Mijn vaste huisarts is met vakantie en een huisarts in opleiding nam de zaak over. Zij had een aantal vragen en na afloop kreeg ik een monster mee voor het laboratorium, een recept voor nogmaals een antibioticakuur en een verwijsbrief voor de Uroloog. Na alles opgehaald en afgegeven te hebben ging ik naar huis. Hier hoorde ik dat mijn broertje afgelopen nacht slachtoffer was geworden van geweld en dat hij net uit het ziekenhuis was gekomen.

Hij was na afloop van een avondje uit, in een discussie terecht gekomen met een groepje wat uit was op rottigheid. Dit mondde uit in een gevecht met 7 licht getinte personen. Deze hadden hem letterlijk het ziekenhuis in geslagen met zijn zevenen. Een ambulance is niet ter plaatse geweest want Laurence kon nog lopen en hij was direct naar het politiebureau gegaan wat hier direct naast lag. Hier kreeg hij te horen dat men de aangifte niet wilde opnemen omdat er toch geen getuigen waren. Laurence was niet alleen. Hij was te hulp geschoten door een vriend en deze had kennelijk erger voorkomen, maar dat maakte volgens de politie niet uit. Er werd geen aangifte opgenomen. Doei!

Zijn vriend heeft hem vervolgens naar het ziekenhuis gereden, waar bleek dat zijn schouder een gecompliceerde breuk had opgelopen alsmede een dicht oog, schaafwonden over het gehele gezicht en lijf. Komende dinsdag moet hij geopereerd worden en krijgt hij een stalen plaat in zijn schouder om de boel enigszins weer in het gareel te krijgen. Wat een fijn land toch dit Nederland.

Iets later werd ik gebeld door de huisarts in opleiding. Zij had gesproken met een collega en deze had haar verteld dat zij ook een fysiek onderzoek had moeten doen. of ik nog even terug wilde komen. Aangekomen kreeg ik te horen dat zij een fysiek onderzoek wilde doen met als onderdeel een Rectaal Toucher. Eeeeh, dat klinkt niet erg prettig en dat is het ook niet kan ik je vertellen. De uitgang is niet bedoelt als ingang! Na afloop was het goede nieuws dat nieren, blaas en prostaat niet geïrriteerd waren en dat het dan hoogstwaarschijnlijk toch alleen om een blaasontsteking gaat. een hardnekkige wel te verstaan. De afspraak bij de Uroloog blijft gehandhaafd om één en ander juist te kunnen diagnosticeren in combinatie met het GGD monster, dus maar even de molen in.

Nu de middag toch grotendeels weg was, zijn we nog maar een keer met Lester naar het strand geweest. Tina was er niet bij want zij had flinke pijn in de onderrug en besloot om thuis te blijven en te werken aan haar nieuwe schrijfopdracht. Lester vond het natuurlijk weer geweldig. Springend, happend naar water en rennend, vloog hij door de branding. Merlijn en Quintijn hadden zwemkleding meegenomen en zijn ook daadwerkelijk nog even wezen zwemmen. ik vond het toch iets te koud en heb er maar wat filmpjes van geschoten. Hierna zijn we nog even wat boodschappen wezen doen voor het avondeten.

Thuis hoorde ik dat Laurence geen pijnstillers had meegekregen van het ziekenhuis en het inmiddels niet meer vol hield van de pijn. Mijn moeder was met hem onderweg naar het UMC. Ik ben toen met mijn zoons ook die richting op gegaan om te kijken hoe het met hem ging. Hij zag er niet uit! Alsof hij door een gehaktmolen was gehaald. Na een stapeltje morfinepreparaten mocht hij weer naar huis. Hopelijk kan hij de komende dagen, in afwachting van de operatie, met minder pijn rusten.

De dag verliep hierdoor toch iets anders dan gepland.

Nagenoeg klaar

2010-08-12T22:35:00.001+02:00

Het kozijn is nagenoeg klaar. De glaslatten, glastape, beglazingstape en verf, zitten er allemaal op. Alleen nog een laatste laag verf over de kit heen en dan is het kozijn weer zo goed als nieuw. Natuurlijk waren er wat tegenslagen, maar over het algemeen mag ik niet klagen. Het resultaat is in ieder geval erg mooi. Je ziet er niets meer van. Tijdens het repareren heb ik ook nog even bij de buren gekeken hoe het kozijn zich hier hield. Precies hetzelfde! De buurman kan dit log dus als “ how to” naslagwerk gebruiken hahaha.

Het waren best wel grote gaten die ik moest wegsteken, maar al het aangetaste hout moest nu eenmaal weg. Daarna de uitgestoken plekken met houtrotstop behandeld. Dit is een vloeistof die aangetast hout (voor zover dat er nog zat) weer hard maakt en voorkomt dat het verder rot. Na 6 uur intrekken kon dan eindelijk de epoxy in de gaten. Dit leek nogal makkelijk, maar kostte toch nog wel wat moeite. Uiteindelijk kreeg ik het voor elkaar en kon het uitharden beginnen. Maar liefst 20 uur moest ik erop wachten. Hierna heb ik de glaslatten en de glastape geplaatst. Vooral de glastape is belangrijk. Dit lijkt misschien niet zo, maar deze zorgt voor een jarenlange continue flexibele afdichting tussen hout en glas. Ook zorgt deze tape ervoor dat er geen overvloedige (dure) beglazingskit nodig is. De tape (rechtse foto hierboven) heb ik uiteindelijk bij glasservice Flevoland gehaald, waar ik dit gratis mocht meenemen. Erg aardig.

Het kitten zelf ging bij het eerste deel slecht. ik was zo eigenwijs om niet af te tapen, waardoor het nogal een knoeiboel werd. Gelukkig is de kit van goede kwaliteit en droog afsteekbaar, zodat ik nog kon corrigeren. Dit kostte wel ruim een half uur extra werk. Ja, eigenwijs hé. Het tweede deel had ik wel afgetaped en was zo gepiept. Hierna de gegrondverfde glaslatten, voor zover ik kon, afgeschilderd, want de kit moest nog uitharden. De laatste verflaag doe ik dus als het niet meer regent. Dit zal niet meer kosten dan 10 minuten. Van het uiteindelijke resultaat plaats ik de komende dagen wel een foto. Het binnenwerk (kozijnen/deuren) zijn ook bijna allemaal weer in de verf gezet. De laatste puntjes doe ik de komende dagen nog wel.

Vanmiddag zijn we met Merlijn weer een nieuwe bril wezen uitzoeken. Na eerst een nieuw oogonderzoek werd duidelijk dat hij een minieme achteruitgang had, dus dat viel wel mee. De ogen groeien immers nog. Werkelijk alle modellen heeft hij op zijn neus gehad, maar uiteindelijk zat er toch één tussen die hij leuk vond (wij ook). Volgende week kan hij hem al ophalen.

Morgenochtend eerst maar weer wat urine inleveren bij de huisarts, want mijn ~~genezen~~ blaasontsteking is nogal hardnekkig. Daarna gaan we nog iets leuks doen met zijn allen.

Onbedoelde klusweek

2010-08-09T20:46:00.001+02:00

Al enkele dagen ben ik bezig met schilderwerk in huis. Aangezien ik de hele week vrij ben, heb ik daar nu mooi de tijd voor. Terwijl enkele binnendeuren aan het drogen waren in de garage, besloot ik om wat liggende delen van de kozijnen buiten te schilderen. Twee jaar geleden had ik het gehele huis nog geschilderd, maar de liggende delen aan de voorzijde staan vol in de zon en hebben hierdoor altijd het meest te lijden. Deze delen controleer ik dan ook elk jaar en indien nodig, werk ik ze bij. Beter teveel onderhoud dan te weinig, nietwaar? Na een klein half uurtje zag ik wat verdachte plekjes. Houtrot! Damn, hoe kan dat nou? Het huis is pas 10 jaar oud. Natuurlijk werden de kleine plekjes steeds groter en ontdekte ik er meer. Gelukkig alleen op de laagst liggende lat, vlak boven de grond. Om te kijken hoe ver het ging heb ik de lat er maar afgesloopt en uiteindelijk niet voor niets. De lat was helemaal verrot en onder de lat, waren er plekken precies onder de spijkertjes. Gek genoeg zat de verf er nog steeds strak omheen. Eén ding wist ik zeker; Dit gaat tijd kosten. Gelukkig woont Andries bij mij in de straat. Hij is werkzaam in de bouwwereld en wist mij dan ook te vertellen dat de lat die ik moest vervangen een geventileerde glaslat heet en dat ik er zo te zien op tijd bij was. Ik heb hem ook gevraagd hoe ik het beste een slaapkamermuur kan verwijderen, want dat had hij thuis zelf ook al gedaan. Quintijn heeft namelijk 2 kamers en wil graag dat dit er 1 wordt. Dat gaan we deze week dan ook maar doen, want als je dan toch bezig bent…

Eerst naar de Gamma. De exact gelijke lat was hier inderdaad gewoon te koop ( ik vreesde dat dit iets speciaals was, ofzo). Tevens een Alabastine houtrotsysteem en glaskit gekocht. Alleen glastape kon ik nergens krijgen. Morgen maar even naar een glaszetter, ofzo. Omdat ik alle houtrot al weggestoken had, kon ik gelijk met impregneren van de houtrotstop beginnen. Dit moet eerst 6 uur drogen, dus met de epoxy en het afschilderen ga ik morgen verder. Nog wel even de binnendeuren een laatste laklaag gegeven, dan kunnen die morgen weer op hun plek.

En zo is het alweer 20.00 uur. Als alles een beetje meezit deze week, kunnen we toch nog wat leuks doen met zijn allen. Nu eerst een film en een pizza.

Ik heb trouwens nog een foto die ik nog wil delen. Lester houdt van tv kijken. Het liefst naar Animal Planet, maar als wij allen in de huiskamer zitten wil hij er maar wat graag bij zijn. Voor de grap zette ik hem naast mij op de stoel en die mafketel bleef nog zitten ook. Tina maakte dus stiekem een foto. Wat is het toch een lekker kereltje.

Beste Collega’s

2010-08-07T19:11:00.001+02:00

Bedankt voor de welgemeende uiting. Ik heb echter een kleine aanpassing gedaan.

Vanmiddag toen ik bij de auto kwam, zag ik het pas. Mijn wraak zal zoet zijn.

P.S. voor degeen die denkt waar gaat dit over? De tekst i love camping hadden mijn collega’s op de kentekenplaat geplakt. Het is nl zo dat ik niet erg ~~gruwel~~ gecharmeerd ben van ~~crep..~~ kamperen.

En dan nu

2010-08-07T12:56:00.001+02:00

Een lekker weekje vrij. Ik twijfelde wanneer ik een week zou vrij zou nemen, want ik wil natuurlijk wel een beetje goed weer. Beide jongens hebben nog enkele weken schoolvakantie en in die tijd moest het in ieder geval gebeuren. Nu ziet het weer er wel niet fantastisch uit de komende week, maar ja, ik kan wel blijven gokken op beter weer, maar dat kan nou eenmaal ook slechter uitpakken. Komende week is de temperatuur in goed. Nu hopen op een bijstelling met meer zon. Lester verheugt zich ook al weer op een bezoek aan het strand, dus die is snel tevreden.

Gisteravond kreeg ik toch weer last van de blaasontsteking. Wéér bloed in de urine. Ik word er wel een beetje moe van. Toevallig ook weer op een vrijdagavond. Veel drinken dan maar en als het aanhoudt ga ik maandag wel even naar de huisarts. Antibiotica vind ik namelijk niet iets wat je te pas en onpas moet gebruiken, dus wellicht lost het probleem zichzelf wel op.

Maar nu eerst de tuin in.

Lelystad, vakantiestad?

2010-08-03T16:29:00.001+02:00

Vanochtend vroeg terwijl ik mezelf al in kostuum gehesen had, kreeg ik de geest. Ik neem een vrije dag! De zon scheen volop en iedereen in huize van Dijk heeft vakantie. Nadat ik het pak had omgeruild voor vrije tijds kleding ben ik eerst naar de huisarts geweest om mijn urine te laten testen na de antibioticakuur. Aangezien Lester ook mee was en de geleidehondenschool vlakbij, zijn we na het inleveren wezen kijken of er misschien een groter maatje dekje voor hem was. Lester wordt flink groot en het dekje zit nogal strak. Na een paar modellen te hebben gepast, bleek al snel dat hij het huidige model toch nog even moet gebruiken, want een groter model hadden ze niet. Dan maar wat kluiven en munchy sticks gescoord en richting Marsha gereden. We kwamen er tenslotte toch langs. Zij gaat vandaag op vakantie met haar gezin naar Frankrijk en rond dit tijdstip zou ze weg gaan. Na het uitzwaaien, richting huis en wat in de tuin gewerkt en het zwembad gecontroleerd op voldoende chemicaliën.

Vanmiddag zijn Tina, Lester en ik naar het strand gegaan. Normaal mogen honden hier niet komen, maar Lester wel. Blindengeleidehonden hebben namelijk een ontheffing voor dit soort gebieden. Waar een gewone hond niet mag komen, mag meneer wel. Luxe hoor. Lester was nog nooit op het strand geweest en gaf zijn ogen dan ook flink de kost. Het was lekker rustig op het strand en buiten een paar mensen op het terras van een paviljoen en op het strand zelf, was het nagenoeg leeg. Misschien was dit ook wel de reden waarom we later een andere hond tegen kwamen, die lekker in het water aan het ravotten was. Nu is het niet toegestaan om een geleidehond te laten zwemmen, maar op het strand mag hij wel door de branding. Eerst durfde hij niet, maar na het zien van de andere hond, deed hij voorzichtig wat stapjes in het water. Al snel ging hij er springend van plezier doorheen. Hartstikke leuk om hem zo te zien spelen.

Nu zijn we wel vaker hier op het strand geweest, maar het viel mij op dat het allemaal zo netjes onderhouden was. Een heus gewichtheffershonk, speelplaatsen voor kinderen, toiletten, een grote jachthaven met restaurants en winkeltjes, eigenlijk alles wat je nodig hebt. Het leek wel even of wij op vakantie waren. Vlak achter het strand ligt een Amerikaans georiënteerd villapark inclusief 18 holes golfbaan. Ook Batavia stad, een groot outletcenter, ligt hier vlak naast. Het vakantiegevoel was compleet, hahaha.

Als laatst een filmpje van Lester, die voor het eerst kennis maakt met water. Dit gaan we de komende dagen/weken zeker vaker doen met hem.

Na thuiskomst nog even de huisarts gebeld voor de uitslag van de urine test. Deze was helemaal goed, dus de blaasontsteking is verdwenen. Dan maar weer lekker de zon in, genieten van het lekkere weer, met een uitgetelde Lester in het gras.

Oude doos (nou ja, afgelopen december)

2010-08-01T19:06:00.001+02:00

Vanmiddag, vlak voor het BBQ en, vond ik nog een oude geheugenkaart. Hierop stonden foto’s van afgelopen december naar Rotonda, Florida. Of het nu kwam door het bezoek aan Outdoorworld of dat we gewoon sentimenteel waren, tijdens de reis terug naar de villa had ik een countryzender gevonden die op dat moment de, voor ons, juiste liedjes uitzond. De radio was een digitale versie en zodra wij leuke nummers hoorden, namen wij een foto van het display zodat wij terug in Nederland precies de nummers op konden zoeken die wij op dat moment leuk vonden. Deze foto’s stonden dus op de vanmiddag gevonden geheugenkaart. (ook stonden er nog foto’s op van de Redneck waar Tina al eerder over geschreven had, hahaha. Hier is de Link. Even naar beneden scrollen voor het verhaal).

Het zijn typische Hill-Billy nummers, maar wij vonden het toen leuk. Ik heb een tweetal hieronder geplaatst. De rest zal ik je besparen :)

We zagen ook nog een BP tankstation met een McDonalds erin, iets wat wij nog niet eerder waren tegengekomen. Binnenkort waarschijnlijk zonder gele M of het wordt weer Amoco ?

*klik op de foto voor een vergroting*

Dit weekend verder weinig gedaan, behalve de reguliere dingen zoals boodschappen, auto wassen en dat soort zaken. Lekker relaxed genieten van het weer en de rust. Momenteel is de temperatuur best wel lekker, maar van mij mag de 30 graden weer gehaald worden.

Gisteren heb ik ook een filmpje gemaakt zoals je deze op vele Floridablogs ziet. Meestal in fotoversie, maar de verfilming ervan wil ik jullie niet onthouden. Misschien puntje van herkenning?

Tuin Update

2010-07-28T18:44:00.001+02:00

Heerlijk dit weer. Ik kan niet anders zeggen. Graadje of 23, zonnig en af en toe een buitje. Jammer genoeg geen 30 plus meer zoals de laatste weken, maar toch niet slecht. Na thuiskomst elke middag gelijk het pak uit en verruilen voor short, polo en flip flops. Het leven is goed.

Over goed gesproken, de tuin doet het ook erg goed met dit weer. Wel veel bewateren ondanks de af en toe stevige buien, maar groeien doet ie. De palmbomen bereiken grote hoogten en zo eind juli staan ook al de Hortensia’s mooi in bloei.

De meloenen beginnen zich al te vormen (links onderaan), de appelboom zit vol jonge vruchten en de Datura’s gaan binnen enkele weken bloeien.

En Lester? Twee weken geleden moesten wij toevallig bij de geleidenhonden school zijn voor wat extra spullen, toen Tina vroeg wanneer Lester nou eigenlijk precies weg moest. Het antwoord beviel ons wel. Lester kan nog tot eind augustus, half september blijven, want men heeft het erg druk. Jammer hoor (NOT). We kunnen dus nog een aantal weken genieten van onze beste vriend.

Quintijn is momenteel een weekje logeren op een camping. Een vriendje had hem uitgenodigd wat hij natuurlijk met beide handen aangreep. Afgelopen zondag is hij vertrokken. Hij heeft het erg naar zijn zin, maar erg rustig is het momenteel wel hier, zo zonder deze herriemaker. We missen hem allemaal en hopen dat we hem snel weer zien.

Afgelopen vrijdag trouwens weer een nieuwe ervaring rijker. Zo sta je nietsvermoedend je blaas te legen, en zo komt er ineens bloed uit. En niet zo’n klein beetje ook. Het ging van roze naar nagenoeg puur, rood bloed. Een bezoekje aan de huisartsenpost gaf uitkomst. Het blijkt een blaasontsteking te zijn en is met een simpel antibioticakuurtje op te lossen. Je schrikt je echter toch rot, want bloed? Nou ja, nog een paar dagen en dan ben ik daar ook weer vanaf.

Eindelijk, hij staat!

2010-07-04T23:24:00.000+02:00

Donderdagavond. Het grote groep 8 afscheid. Quintijn en zijn klas vieren door middel van een musical het afscheid van de basisschool. Vanavond heeft hij een rolletje in de musical en morgenavond tijdens het afscheid van de andere groep 8, mag hij als achtergrondkoor fungeren met zijn klas. Natuurlijk was hij opgewonden. Het is namelijk nogal wat. Afscheid van een basisschool en door naar het Technasium. Een einde van een tijdperk. Quintijn was zich hier goed van bewust en had zich voorgenomen om flink te feesten. Wij als ouders mochten het allemaal meemaken, maar man man, wat was het heet daar. Na afloop van de musical was er voor iedere leerling een persoonlijke noot tijdens de diploma uitreiking. Om een uur of half elf was het alweer afgelopen en met een bezweet voorhoofd van Quintijn gingen we weer huiswaarts. Na een korte douche sliep hij als een roos.

Met dit weer hoef je niet op vakantie. Heerlijk. Zaterdagochtend dan ook maar gelijk een begin gemaakt met het repareren van het zwembad, want mét bad geniet het nog lekkerder. De scheur die erin zat, liet zich makkelijk lassen, dus het grote vullen kon weer beginnen. Terwijl het bad volliep, zijn Tina en ik even naar de Makro geweest. Dat even werd gelijk weer tweeënhalf uur, want de aanbiedingen waren weer goed. Een mooie kleurenprinter, een Siemens Quatro dect set en natuurlijk een groothandelsverpakking chemicaliën voor het zwembad, waren onder andere het resultaat. Thuisgekomen was het bad al half vol en ditmaal niet lek. De las is dus goed gelukt. Merlijn lag languit in de tuin, Lester liet zijn nagels manicuren door de hamster, Tina ging een boek lezen en Quintijn en ik gingen achter de pc. Kortom genieten.

Zondag. Weer zulk lekker weer. De kids genieten van het zwembad, Tina is druk met huishoudelijke taken en ik? Ik ben via internet druk zwembadbenodigdheden aan het bestellen. Ik had vorig jaar de solar eken en een afdekzijl weggegooid, want die hebben nou eenmaal niet het eeuwige leven. De Makro had deze niet en dan bied het internet altijd uitkomst. Gelijk maar wat filters en nog wat klein spul mee besteld, dus dat zal dinsdag wel bezorgd worden. Over bezorgen gesproken. Afgelopen week was eindelijk mijn Keysafe uit de USA binnen. Die heb ik vandaag dan ook een mooi plekje gegeven.

In de middag zijn we naar het Aviodrome geweest. Lekker dichtbij en altijd goed voor een paar uurtjes. We wisten al dat er een James Bond thema was, maar waren benieuwd wat dat nou precies inhield hier. Bij de Ingang was de filmmuziek al duidelijk te horen en voor de gelegenheid stond er een verlengde limo voor de deur. Na een opmerking dat de hond niet naar binnen mocht, “O, hij wel, sorry hoor”, waren we binnen. Het thema was duidelijk. Over het hele terrein stonden originele James Bond auto’s, vliegtuigen en veel filmattributen. Er was ook een stuntshow aan de gang, maar wij keken naar het opstijgen van de oude DC3, dus die hebben we maar overgeslagen.

Het was erg leuk, moet ik zeggen. Men had duidelijk veel tijd besteed aan het samenstellen van deze twee themadagen. De kids gingen in de simulator, terwijl Tina en ik de auto’s van dichtbij gingen bekijken. Van veel films waren er modellen. Zelfs een kopie van een JB boot (Glastron) lag er op een trailer. Eigenlijk hadden Merlijn en Quintijn eerst geen zin om hierheen te gaan, maar toch waren ze blij dat ze waren meegegaan. Terwijl Lester en ik vanuit de Boeing 747 de DC3 gadesloegen, die telkens opsteeg en weer landde, waren de kinderen aan boord van de 747, en stonden in de rij. Vanuit het vliegtuig kon je namelijk afdalen aan een soort van kabelbaan a la James Bond. Na 5 minuten waren ze het wachten al weer zat. Begrijpelijk, want de temperatuur in de Boeing was hoog opgelopen met het lekkere weer. Op naar het volgende.

Na thuiskomst ben ik nog enkele uren bezig geweest in de tuin. Ik ontdekte hier, met behulp van de jongens, nog twee kleine gaatjes in de topring van het zwembad. Gelukkig kon ik die makkelijk lassen. Nog enkele uurtjes in de tuin gewerkt en het weekend zat er weer op. De weersvooruitzichten zijn goed en na afgelopen vrijdag het geweldige spel (2e helft) van het Nederlandse team te hebben geluisterd (gedeeltelijk gezien, ik moest werken), verheug ik mij al op de wedstrijd van komende dinsdag. Hup Holland, hup!